Шубони тира аз дӯди фироқи дӯстони нолам
شبان تیره از دود فراق دوستان نالم
зи кҷри Фторӣ ва бе Меҳрии ин осмони нолам
ز کجر فتاری و بی مهری این آسمان نالم
намехандад лабам аз баси ғами пинҳон ба дил дорам
نمی خندد لبم از بس غم پنهان به دل دارم
Бисӯзад банди банди устихонамгар аёни нолам
بسوزد بند بند استخوانم گر عیان نالم
Ба рӯзу шаб , зи ҳиҷри дӯстону фурқати ёрон
به روز و شب، ز هجر دوستان و فرقت یاران
Чу булбул аз фироқи гул , ба саҳни бӯстони нолам
چو بلبل از فراق گل، به صحن بوستان نالم
Ҳадиси Карбалоу достони оли тоҳо ро
حدیث کربلا و داستان آل طاها را
Чу орми ёд ҳамчун не , ба сад шӯру фиғони нолам
چو آرم یاد همچون نی، به صد شور و فغان نالم
з гул карданд холии нокасони гулзори Заҳро ро
ز گل کردند خالی ناکسان گلزار زهرا را
зи гулчин шиква гӯям ё зи дасти боғбони нолам ?
ز گلچین شکوه گویم یا ز دست باغبان نالم؟
Сари султони дайн , меҳмон шуд андари хонаи хўлӣ
سر سلطان دین، مهمان شد اندر خانهٔ خولی
Ба ҳоли миҳмон ё аз ҷафои мизбони нолам ?
به حال میهمان یا از جفای میزبان نالم؟
Сарашро бегунаҳ бибаред шимуру сорибони дасташ
سرش را بی گنه ببرید شمر و ساربان دستش
зи ҷавр шимур гарем ё зи зулми сорибони нолам ?
ز جور شمر گریم یا ز ظلم ساربان نالم؟
Барои хотамӣ , аҳрӣманӣ бибаред ангушташ
برای خاتمی، اهریمنی ببرید انگشتش
зи сӯзи дил ба ҳоли он сулаймони замони нолам
ز سوز دل به حال آن سلیمان زمان نالم
Ба ташти зари сари сибт паямбар хонд чун қуръон
به طشت زر سر سبط پیمبر خواند چون قرآن
Бинолам ман бар он сар , ё зи чӯби хайзарони нолам ?
بنالم من بر آن سر، یا ز چوب خیزران نالم؟
Чу абри навбаҳории зори баҳри кушта гон гарем
چو ابر نوبهاری زار بهر کشته گان گریم
Чу не бар ғурбати оли алӣ дар базми ҷони нолам
چو نی بر غربت آل علی در بزم جان نالم
Хазон шуд то баҳори умри Акбари шабаҳи пайғамбар
خزان شد تا بهار عمر اکبر شبه پیغمبر
Чу булбул аз ғами гул , бо сиришки дидагони нолам
چو بلبل از غم گل، با سرشک دیدگان نالم
Равон шуд корвонӣ аз асирон , сӯии шоми ғам
روان شد کاروانی از اسیران، سوی شام غم
Ба ҳоли он асирон , чун дароӣ корвони нолам
به حال آن اسیران، چون درای کاروان نالم