Ман аз ҷавру ҷафои чархи каҷи рафтор , май нолам
من از جور و جفای چرخ کج‌رفتار، می‌نالم
На беморам вале чун мардуми бемор , май нолам
نه بیمارم ولی چون مردم بیمار، می‌نالم
Ҳусайн аз ҷавр шимур шавам , лаби ташнаи зи каф ҷон дод
حسین از جور شمر شوم، لب‌تشنه ز کف جان داد
Ман аз бе раҳмии шимури ҷинояти кор , май нолам
من از بی‌رحمی شمر جنایت‌کار، می‌نالم
Паии ангуштарии ангушт ӯро аҳриман бибаред
پی انگشتری انگشت او را اهرمن ببرید
Ман аз бе раҳмии он кофари ғаддор , май нолам
من از بی‌رحمی آن کافر غدار، می‌نالم
Ба дашти Карбало дар хайма гоҳаш рехтанд оташ
به دشت کربلا در خیمه‌گاهش ریختند آتش
зи оташи бозии он дашти оташи бор , май нолам
ز آتش‌بازی آن دشت آتش‌بار، می‌نالم
Паноҳи олимӣ дар Карбало шуд бекас ва танҳо
پناه عالمی در کربلا شد بی‌کس و تنها
зи дарди ғурбати он хусрав беёр , май нолам
ز درد غربت آن خسرو بی‌یار، می‌نالم
зи дашти нинаво то бар сар не шуд сараш то шом
ز دشت نینوا تا بر سر نی شد سرش تا شام
Ба сони не , ки нолад дар дили найзор , май нолам
به سان نی، که نالد در دل نیزار، می‌نالم
Сипоҳи шому Кӯфаи садҳазору шоҳи дайн танҳо
سپاه شام و کوفه صدهزار و شاه دین تنها
з бе озармии он лашкар бисёр , май нолам
ز بی‌آزرمی آن لشکر بسیار، می‌نالم
Канори наъши Акбари нола чун Лайло кашид аз дил
کنار نعش اکبر ناله چون لیلا کشید از دل
зи сӯзи нолааш пайвастаи маҷнӯни вор , май нолам
ز سوز ناله‌اش پیوسته مجنون‌وار، می‌نالم
Хазон шуд то баҳори умри гулҳои банӣ ҳошим
خزان شد تا بهار عمر گل‌های بنی‌هاشم
Чу булбули рӯзу шаб , дар соҳати гулзор , май нолам
چو بلبل روز و شب، در ساحت گلزار، می‌نالم
Сакинаи сари ниҳода бар сари зонуии ғами доим
سکینه سر نهاده بر سر زانوی غم دایم
з бе ғмхўории он Тифл беғмхўор , май нолам
ز بی‌غمخواری آن طفل بی‌غمخوار، می‌نالم
Ба ҳоли зайнаби ғами дида ҳамчун абр ме гарем
به حال زینب غم‌دیده همچون ابر می‌گریم
Ба дард бе давои обиди таби дор , май нолам
به درد بی‌دوای عابد تب‌دار، می‌نالم
Аз он рӯзӣ ки дидаи кӯчаҳои шомро зайнаб
از آن روزی که دیده کوچه‌های شام را زینب
Чу « туркӣ » бар сар ҳар кӯчау бозор , май нолам
چو «ترکی» بر سر هر کوچه و بازار، می‌نالم