Шоҳӣ ки буд оинаи ҳасани зулҷалол

شاهی که بود آینهٔ حسن ذوالجلال

Соҳиб азоӣ ӯст худованди лоязол

صاحب عزای اوست خداوند لایزال

Дркрблои зи ханҷари бедод , шуд қтил

درکربلا ز خنجر بیداد، شد قتیل

Сад пораи аўФтоди таниш дар сафи қаттол

صد پاره اوفتاد تنش در صف قتال

Шимур аз қафо бурид сарашро вале нарехт

شمر از قفا برید سرش را ولی نریخت

Як ҷуръаи об , бар лабаш аз чашмаи зулол

یک جرعه آب، بر لبش از چشمهٔ زلال

Ҷисмӣ ки буд зинати оғӯши Мустафо

جسمی که بود زینت آغوش مصطفی

Шуд аз сами сутур , дар он дашти поймол

شد از سم ستور، در آن دشت پایمال

Дар доғдошти ишқ , зи ҷаври ҳаромён

در داغداشت عشق، ز جور حرامیان

Гардид ё раб аз чаҳ сабаби хӯн ӯ ҳалол

گردید یا رب از چه سبب خون او حلال

Оташи зи роҳи кин , ба саропарда аш заданд

آتش ز راه کین، به سراپرده اش زدند

Онон ки бӯдаанд ситамкору бадсигол

آنان که بوده اند ستمکار و بدسگال

Аҳл ҳарам шуданд гурезони з ҳар тараф

اهل حرم شدند گریزان ز هر طرف

Занҳои соли хӯрда ва , Тифлони хурдсол

زن های سال خورده و، طفلان خردسال

Дар он миёни сакинаи мазлӯмаи духтараш

در آن میان سکینه مظلومه دخترش

Пайваста буд вои абтоиши забони ҳол

پیوسته بود وا ابتایش زبان حال

« туркӣ » ҳадиси шоҳи шаҳиду шаҳодаташ

«ترکی» حدیث شاه شهید و شهادتش

То рӯзи растхез , нахоҳад шуд аз хаёл

تا روز رستخیز، نخواهد شد از خیال