« икдми дилами раҳои зи ғами лола ҳо нашуд »

«یکدم دلم رها ز غم لاله ها نشد»

« ҷузи хӯни дил , зи дида ба домон мо нашуд »

«جز خون دل، ز دیده به دامان ما نشد »

эй рӯзи гор , дар аҷабам каз ъиноди ту

ای روز گار، در عجبم کز عناد تو

Як тан нашуд ки хастаи ранҷ ва ъно нашуд

یک تن نشد که خستهٔ رنج و عنا نشد

Рӯзӣ нашуд шаб ва , шабӣ аз гардиши ту рӯз

روزی نشد شب و، شبی از گردش تو روز

Козрдаҳ эй ба ранҷу ғамӣ , мубтало нашуд

کآزرده ای به رنج و غمی، مبتلا نشد

эй гурги тези чанг ки аз чанги зулми ту

ای گرگ تیز چنگ که از چنگ ظلم تو

Юсуфу шайъи зи оли паямбар раҳо нашуд

یوسف و شی ز آل پیمبر رها نشد

Зини зулмҳо ки шуд зи ту броли Мустафо

زین ظلم ها که شد ز تو برآل مصطفی

Бар ҳеҷ як чу ташнаи лаб Карбало нашуд

بر هیچ یک چو تشنه لب کربلا نشد

Шуд аз қафои бурӣдаи сари сибти Мустафо

شد از قفا بریده سر سبط مصطفی

Дигар касе бурӣдаи сараш аз қафо нашуд

دیگر کسی بریده سرش از قفا نشد

Ҷузи ҷисм бесараш ки ба хӯни гашти ғӯтаи вар

جز جسم بی سرش که به خون گشت غوطه ور

Помоли пайкарӣ , зсми асб ҳо нашуд

پامال پیکری، زسم اسب ها نشد

Аз баҳри хотамӣ , ба ҷуз аз сибти Мустафо

از بهر خاتمی، به جز از سبط مصطفی

Ангушти каси бурӣдаи зи теғ ҷафо нашуд

انگشت کس بریده ز تیغ جفا نشد

Ғайр аз сари мутаҳҳар ӯ дар миёни ташт

غیر از سر مطهر او در میان طشت

Чӯби язид бар лаби кас ошно нашуд

چوب یزید بر لب کس آشنا نشد

Ба илоҳи шафиъи рӯз қиёмат нашуд ҳусайн

به اله شفیع روز قیامت نشد حسین

То нозанини сараш , ба сари найза ҳо нашуд

تا نازنین سرش، به سر نیزه ها نشد

« туркӣ » ба шоирӣ натавон сети дам задан

« ترکی » به شاعری نتوان ست دم زدن

То шеър ӯ ба номи шаҳ Карбало нашуд

تا شعر او به نام شه کربلا نشد