Чу дар крбу балои сибти набӣ беёр ва ёвар шуд
چو در کرب و بلا سبط نبی بی یار و یاور شد
Сараш аз тани ҷудо аз ханҷари шимур ситамгар шуд
سرش از تن جدا از خنجر شمر ستمگر شد
Танӣ каз равшании равшантар аз дару гуҳар будӣ
تنی کز روشنی روشن تر از در و گهر بودی
Зхўни ҳнҷрши рангинтар аз ёқӯт аҳмар шуд
زخون حنجرش رنگین تر از یاقوت احمر شد
ЗтўФони ҳаводис , сар нигун шуд киштии умраш
زطوفان حوادث، سر نگون شد کشتی عمرش
Басони моҳии аташон ба баҳри хӯн шиновар шуд
بسان ماهی عطشان به بحر خون شناور شد
Сараш бибрида шуд лаби ташна аз тан , бар лаби дарё
سرش ببریده شد لب تشنه از تن، بر لب دریا
Тан ӯ чоки чок аз зарби теғу тир ва ханҷар шуд
تن او چاک چاک از ضرب تیغ و تیر و خنجر شد
Гар аз оби Фуроти он хушки лаб , лаб тар накард аммо
گر از آب فرات آن خشک لب، لب تر نکرد اما
Зоби ханҷари алмоси гаван , лаъли лабаш тар шуд
زآب خنجر الماس گون، لعل لبش تر شد
Чу хӯни пок ӯ шуд бар замини Карбалои ҷорӣ
چو خون پاک او شد بر زمین کربلا جاری
Аз он рӯи турбаташи хушбӯитар аз машк ва анбар шуд
از آن رو تربتش خوشبوی تر از مشک و عنبر شد
Таниш дар крбл афтод бесар дар миёни хӯн
تنش در کربل افتاد بی سر در میان خون
Сараш то шоми нӯки найзаҳоро зеб ва зевар шуд
سرش تا شام نوک نیزه ها را زیب و زیور شد
Зоаҳу нолаи аҳли ҳарим ӯ дар он водӣ
زآه و نالهٔ اهل حریم او در آن وادی
Дили Каррӯбӣон маҳзун шуд ва , гӯши фалак кар шуд
دل کروبیان محزون شد و، گوش فلک کر شد
намегӯям чисон бибаред сар аз пайкараши қотил
نمی گویم چسان ببرید سر از پیکرش قاتل
Вале донам ки аз қатлаш , ҳазини Заҳроӣ атҳар шуд
ولی دانم که از قتلش، حزین زهرای اطهر شد
намегӯям сараш биниҳод хўлӣ дар танур аммо
نمی گویم سرش بنهاد خولی در تنور اما
Ҳаме гӯям ки он шаби хонаи хуй мунаввар шуд
همی گویم که آن شب خانهٔ خوی منور شد
Сару ҷони ҷавононро фидои мактаб дайн кард
سر و جان جوانان را فدای مکتب دین کرد
Шафоатро гирифт ва , шоФъи фардоӣ маҳшар шуд
شفاعت را گرفت و، شافع فردای محشر شد
Ҳадиси тишнагиҳояш чу « туркӣ » хости бинависад
حدیث تشنگی هایش چو «ترکی» خواست بنویسد
Қаламро сари шикаст ва , сафҳаи дафтари пар озар шуд
قلم را سر شکست و، صفحهٔ دفتر پر آذر شد