Шиква ҳо дорам зи ту эй осмон , эй осмон !
شکوه ها دارم ز تو ای آسمان، ای آسمان!
То бкии гардӣ ба коми душманон , эй осмон !
تا بکی گردی به کام دشمنان، ای آسمان!
Дар Ироқ оварадӣ аз Ясриб , ба меҳмонии ҳусайн
در عراق آوردی از یثرب، به مهمانی حسین
Обро бастӣ ба рӯй миҳмон , эй осмон !
آب را بستی به روی میهمان، ای آسمان!
Аз ҷафояти арсаи крбу бало чун лолаи зор
از جفایت عرصهٔ کرب و بلا چون لاله زار
Гашт аз аҷсоди поки куштаи гон , эй осмон !
گشت از اجساد پاک کشته گان، ای آسمان!
Бар сари найзаи сари пурнури моҳи бурҷи ишқ
بر سر نیزه سر پرنور ماه برج عشق
Ҷилва гар кардӣ чу меҳри ховарон , эй осмон !
جلوه گر کردی چو مهر خاوران، ای آسمان!
Пайкари сад чок ӯ бесар фикандӣ бар замин
پیکر صد چاک او بی سر فکندی بر زمین
Ваз ҷафо кардӣ сарашро бар синон , осмон !
وز جفا کردی سرش را بر سنان، آسمان!
Раси хунини ҳусайн аз Кӯфаи барадӣ то ба шом
راس خونین حسین از کوفه بردی تا به شام
Пайкарашро сохтӣ дар хӯни тпон , эй осмон !
پیکرش را ساختی در خون طپان، ای آسمان!
Аз ҷафо кардӣ сари сари ҳалқаи ушшоқ ро
از جفا کردی سر سر حلقهٔ عشاق را
Дар танури хонаи хўлии ниҳон , эй осмон !
در تنور خانهٔ خولی نهان، ای آسمان!
Бар лабу дандони сибти Мустафо дар ташти зар
بر لب و دندان سبط مصطفی در طشت زر
Ошно кардӣ ту чӯби хайзарон , эй осмон !
آشنا کردی تو چوب خیزران، ای آسمان!
Қомати сибти набиро дар замини Карбало
قامت سبط نبی را در زمین کربلا
Аз ғам аббос кардӣ чун гумон , эй осмон !
از غم عباس کردی چون گمان، ای آسمان!
Ташнаи лаби аббосро даст аз таниш кардӣ ҷудо
تشنه لب عباس را دست از تنش کردی جدا
Дар канори диҷлаи оби равон , эй осмон !
در کنار دجلهٔ آب روان، ای آسمان!
Дар паии ангуштарии ангушт султон амам
در پی انگشتری انگشت سلطان امم
Шуд ҷудо аз зарби теғи сорибон , эй осмон !
شد جدا از ضرب تیغ ساربان، ای آسمان!
Лолаи саҳни чамани Акбари ҷавони гули изор
لالهٔ صحن چمن اکبر جوان گل عذار
Шуд баҳори ъмроу охир , хазон , эй осмон !
شد بهار عمرا و آخر، خزان، ای آسمان!
Нӯки пайконро ба ҷои ғунча пистон макед
نوک پیکان را به جای غنچهٔ پستان مکید
Ширхораи Асғари ширини забон , эй осмон !
شیرخواره اصغر شیرین زبان، ای آسمان!
Моҳи бурҷи ол исмат монад зери офтоб
ماه برج آل عصمت ماند زیر آفتاب
Аз чаҳ бар ҷисмаш нагаштӣ соябон , эй осмон !
از چه بر جسمش نگشتی سایبان، ای آسمان!
Духтари шери худоро бар шутур кардӣ савор
دختر شیر خدا را بر شتر کردی سوار
Бо ду чашми ашкбор ва , хӯни чикон , эй осмон !
با دو چشم اشکبار و، خون چکان، ای آسمان!
Он ҳаримиро ки ҷбрили амин муҳаррам набӯд
آن حریمی را که جبریل امین محرم نبود
Барадии андари маҷлиси номаҳрамон , эй осмон !
بردی اندر مجلس نامحرمان، ای آسمان!
Корвонӣ аз азизони худо аз Карбало
کاروانی از عزیزان خدا از کربلا
Шуд ба хории сӯии шоми ғами равон , эй осмон !
شد به خواری سوی شام غم روان، ای آسمان!
Аз садои нолаи Тифлон , ба дашти Карбало
از صدای نالهٔ طفلان، به دشت کربلا
Сохтӣ ҳангомаи маҳшари аён , эй осмон !
ساختی هنگامهٔ محشر عیان، ای آسمان!
Ҷой дорад зини мусӣбатгар бирезади хӯни дил
جای دارد زین مصیبت گر بریزد خون دل
Ҷои ашк аз дидаи Каррӯбӣон , эй осмон !
جای اشک از دیدهٔ کروبیان، ای آسمان!
Осмони зулмӣ ки ту кардӣ ба сибти Мустафо
آسمان ظلمی که تو کردی به سبط مصطفی
Каси чунин зулмӣ накарда дар ҷаҳон , эй осмон
کس چنین ظلمی نکرده در جهان، ای آسمان
Дар азои сибт пайғамбар шуд аз бедоди ту
در عزای سبط پیغمبر شد از بیداد تو
Сайли ашк аз дида « туркӣ » равон , эй осмон !
سیل اشک از دیدهٔ « ترکی» روان، ای آسمان!