Боз бар тарафи чаман , ё раб чаҳ шуд кобри баҳор
باز بر طرف چمن، یا رب چه شد کآبر بهار
Бар хилофи расм ва одат гашта аинсони жолаи бор
بر خلاف رسم و عادت گشته اینسان ژاله بار
Гул ба сад ҳасрат , гиребон сабурӣ кард чок
گل به صد حسرت، گریبان صبوری کرد چاک
Булбули андари шохи гул , гардӣда аз ғам бе қарор
بلبل اندر شاخ گل، گردیده از غم بی قرار
Ҷомаи нилӣ ба тани пӯшидаи сӯсан , дар чаман
جامهٔ نیلی به تن پوشیده سوسن، در چمن
Гесувон карда парешон , сунбули андари марғзор
گیسوان کرده پریشان، سنبل اندر مرغزار
Настарани афканда гуё чодари мотам ба сар
نسترن افکنده گویا چادر ماتم به سر
Норван оварда гуё миваи ҳасрати бабор
نارون آورده گویا میوهٔ حسرت ببار
Булбулон гуё азодоранд бар тарафи чаман
بلبلان گویا عزادارند بر طرف چمن
Андалебон , навҳаи хўононнди андари шохсор
عندلیبان، نوحه خوانانند اندر شاخسار
Шӯр дар саҳни чаман , афкандаи гесуи андалеб
شور در صحن چمن، افکنده گیسو عندلیب
Навҳа хон , шевани кунон аз як тараф гашта ҳазор
نوحه خوان، شیون کنان از یک طرف گشته هزار
Халқро байнами сияҳ дар бар , гуруҳи андари гуруҳ
خلق را بینم سیه در بر، گروه اندر گروه
Навҳа хонон вои ҳсинои гӯи қатори андари қатор
نوحه خوانان وا حسینا گو قطار اندر قطار
Шӯри маҳшари гўиё бар по шудаи андари ҷаҳон
شور محشر گوییا بر پا شده اندر جهان
Кин чунин ғавғои ҳамеи хезади з ҳар шаҳру диёр
کاین چنین غوغا همی خیزد ز هر شهر و دیار
Гўиёи моҳи муҳаррам , шуд аёни дросмон
گوییا ماه محرم، شد عیان درآسمان
ё ҳилоли моҳи мотам , гашти гӯйии ошкор
یا هلال ماه ماتم، گشت گویی آشکار
Оҳ аз он дам ки моҳи бурҷи дайн дар Карбало
آه از آن دم که ماه برج دین در کربلا
Бар замин афтод ҷисми анвараши хуршеди вор
بر زمین افتاد جسم انورش خورشید وار
Бар дилаш аз як тараф , доғи азизон бе ҳисоб
بر دلش از یک طرف، داغ عزیزان بی حساب
Бар таниш аз як тараф , захми лаънён бе шумор
بر تنش از یک طرف، زخم لعنیان بی شمار
Бар замин биниҳод гоҳе паҳлу аз бе тоқатӣ
بر زمین بنهاد گاهی پهلو از بی طاقتی
Гоҳ бар хок сияҳ биниҳод рухи он гули изор
گاه بر خاک سیه بنهاد رخ آن گل عذار
Гесуе аз хӯн бишуд рангин ки ҷбрили амин
گیسویی از خون بشد رنگین که جبریل امین
Шаст вшў мекард зи оби слсбил аз ваии ғубор
شست وشو می کرد ز آب سلسبیل از وی غبار
Аз чаҳ ёрб осмон аз ҳам нпошиди он замон
از چه یارب آسمان از هم نپاشید آن زمان
КўФтод аз садри зин , он хусрави гардуни виқор
کوفتاد از صدر زین، آن خسرو گردون وقار
Ҷои ашк аз дидагар хӯн дил ояд андак аст
جای اشک از دیده گر خون دل آید اندک است
Дар азои сибти Аҳмад дар ҳамаи лайл ва наҳор
در عزای سبط احمد در همه لیل و نهار
« тркё » дар мотами шоҳи шаҳидон , рӯзу шаб
« ترکیا » در ماتم شاه شهیدان، روز و شب
Дасти ғам бар сари зан ва , хӯни дил аз мижгони бабор
دست غم بر سر زن و، خون دل از مژگان ببار