Фиғони зи каҷ рӯй рӯзгору макру фанаш

فغان ز کج روی روزگار و مکر و فنش

Ки пӯри Фотимаро давр кард аз ватанаш

که پور فاطمه را دور کرد از وطنش

Дареғу дарди сулаймони Карбалоро кард

دریغ و درد سلیمان کربلا را کرد

Замонаи сахти лагадкӯби зулми аҳриманаш

زمانه سخت لگدکوب ظلم اهرمنش

зи кӣнаи гашти таниши поймоли сами сутур

ز کینه گشت تنش پایمال سم ستور

Шаҳӣ ки ҷони ҷаҳонӣ , фидои ҷону таниш

شهی که جان جهانی،فدای جان و تنش

Ҳамияти арабии байн , ки бо тани урён

حمیت عربی بین، که با تن عریان

Ба хок рафт ва накарданд кӯфӣони кафанаш

به خاک رفت و نکردند کوفیان کفنش

Ба ҷони онкӣ ба пӯшанд бар таниши кафанӣ

به جان آنکه به پوشند بر تنش کفنی

зи пайкараши брбўднди куҳнаи перҳанаш

ز پیکرش بربودند کهنه پیرهنش

Ба шом рафт сараш дар миёни ташти тилло

به شام رفت سرش در میان طشت طلا

Язид зад зи ситам , чӯб бар лабу даҳанаш

یزید زد ز ستم، چوب بر لب و دهنش

зи доси зулму ситам , бӯстони тоҳо ро

ز داس ظلم و ستم، بوستان طاها را

зи бех ва бен бибареданд сарв ё саманаш

ز بیخ و بن ببریدند سرو یا سمنش

Канори наҳр , лаби ташна , шуд ҷудои афсӯс

کنار نهر، لب تشنه، شد جدا افسوس

Ду даст аз тани аббоси мирсФи шиканаш

دو دست از تن عباس میرصف شکنش

Биё бибин зи Наҷаф ё алии ту зайнаб ро

بیا ببین ز نجف یا علی تو زینب را

Ки хасми баста ба бозу , зи роҳи кин , расанаш

که خصم بسته به بازو، ز راه کین، رسنش

Нишаста бар сари наъши падар , ба чашми пуроб

نشسته بر سر نعش پدر، به چشم پرآب

Сакинаи онкӣ буд андалеби хуши суханаш

سکینه آنکه بود عندلیب خوش سخنش

Збс ба пайкари шаҳ , буд захм бар рӯй захм

زبس به پیکر شه، بود زخم بر روی زخم

Набӯд ҷои яке бӯса дар ҳамаи баданаш

نبود جای یکی بوسه در همه بدنش

Агарна сӯз ҳусайнаст бар дил « туркӣ »

اگرنه سوز حسین است بر دل «ترکی»

Чигуна шуъла занад бар дили оташи суханаш

چگونه شعله زند بر دل آتش سخنش