Доғат эй ташнаи ҷигар ! бар ҷгарӣ нест ки нест

داغت ای تشنه جگر! بر جگری نیست که نیست

Сари савдои ту дар ҳеҷ сиррӣ нест ки нест

سر سودای تو در هیچ سری نیست که نیست

Пой мардона наҳодӣ ба раҳи водии ишқ

پای مردانه نهادی به ره وادی عشق

Гарчи дидӣ ки дар он раҳ хатарӣ нест ки нест

گرچه دیدی که در آن ره خطری نیست که نیست

Ташнаи лаб , ҷон ба супурдӣ ба лаби оби равон

تشنه لب، جان به سپردی به لب آب روان

Дар ғамати ашки равон , аз басарӣ нест ки нест

در غمت اشک روان، از بصری نیست که نیست

Бо лаби хушк , сарат шмрҷдо кард зи тан

با لب خشک، سرت شمرجدا کرد ز تن

Зини мусӣбат ба ҷаҳон , чашм тарӣ нест ки нест

زین مصیبت به جهان، چشم تری نیست که نیست

Хоки олам ба серум каз дами шамшеру синон

خاک عالم به سرم کز دم شمشیر و سنان

Бар танат эй шаҳи хубон , асарӣ нест ки нест

بر تنت ای شه خوبان، اثری نیست که نیست

Аз ҷавонони ту дар маъракаи крби вбло

از جوانان تو در معرکهٔ کرب وبلا

Барсари найзаи бедод , сиррӣ нест ки нест

برسر نیزهٔ بیداد، سری نیست که نیست

Зон шарорӣ ки аз ӯ хаймау харгоҳи ту сӯхт

زان شراری که از او خیمه و خرگاه تو سوخت

Бар дили халқи ду олам , шарарӣ нест ки нест

بر دل خلق دو عالم، شرری نیست که نیست

Сари пари нури ту бар не , вале аз гӯшаи чашм

سر پر نور تو بر نی، ولی از گوشهٔ چشم

Ба ятемони худ акнӯн назарӣ нест ки нест

به یتیمان خود اکنون نظری نیست که نیست

Шарм аз Фотима дорам ки барам номи танур

شرم از فاطمه دارم که برم نام تنور

Варна дрхонаҳи хўлӣ , хабарӣ нест ки нест

ورنه درخانه خولی، خبری نیست که نیست

Аз сркўии ту зайнаби натавонад рафтан

از سرکوی تو زینب نتواند رفتن

Варна дар хотири зораш , сафарӣ нест ки нест

ورنه در خاطر زارش، سفری نیست که نیست

Нозанини Тифли ятеми ту руқия дар шом

نازنین طفل یتیم تو رقیه در شام

Нолаи вои абтоиш саҳарӣ нест ки нест

ناله وا ابتایش سحری نیست که نیست

« туркӣ » аз кӯии ту шоҳо ! шудаи маҳрӯм вале

« ترکی» از کوی تو شاها! شده محروم ولی

Зоири каъбаи Кувайт дгарӣ нест ки нест

زایر کعبه کویت دگری نیست که نیست