Зайнаб ба замин дид чу сад пораи танӣ чанд

زینب به زمین دید چو صد پاره تنی چند

Пажмурдаи з кин дид гули ёсуманӣ чанд

پژمرده ز کین دید گل یاسمنی چند

Танҳо ба замин дид фитодаи ҳама бе сар

تنها به زمین دید فتاده همه بی سر

Бар нӯки синон , рафтаи сар бебаданӣ чанд

بر نوک سنان، رفته سر بی بدنی چند

Якҷо ба синони рафта , сар бетан чанде

یکجا به سنان رفته، سر بی تن چندی

Якҷо ба замини хуфта , тан бекафанӣ чанд

یکجا به زمین خفته، تن بی کفنی چند

Аз як тарафи афтодаи зи по бо тани сад чок

از یک طرف افتاده ز پا با تن صد چاک

Шамшоди қад ва , маи рухи симини баданӣ чанд

شمشاد قد و، مه رخ سیمین بدنی چند

Иксўзи ҷафои кории гиреҳгони ҷафои кор

یکسوز جفا کاری گرگان جفا کار

Ғлтидаҳ ба хӯн , Юсуфи гули перҳанӣ чанд

غلطیده به خون، یوسف گل پیرهنی چند

Аз тешаи зулми сипаҳи кӯфии вшомӣ

از تیشهٔ ظلم سپه کوفی وشامی

Афтодаи зи пои шохи гули Настаранӣ чанд

افتاده ز پا شاخ گل نسترنی چند

Аз зарбати шамшеру синони сипаҳи куфр

از ضربت شمشیر و سنان سپه کفر

Афтода ба майдони балои сафи шиканӣ чанд

افتاده به میدان بلا صف شکنی چند

Рангин шуда аз хӯн , бадани лолаи изорон

رنگین شده از خون، بدن لاله عذاران

Чун гавҳари ғалатон , шуда дар аданӣ чанд

چون گوهر غلطان، شده در عدنی چند

Афтодаи з кин дид сулаймони замон ро

افتاده ز کین دید سلیمان زمان را

Ғлтидаҳ ба хӯн , аз ситами аҳриманӣ чанд

غلطیده به خون، از ستم اهرمنی چند

Рӯ кард сӯии наъши бародар ба фиғон гуфт

رو کرد سوی نعش برادر به فغان گفت

Бингар зи вафои ҷониби як мушти занӣ чанд

بنگر ز وفا جانب یک مشت زنی چند

эй ҷони бародар ! надиҳади хасми амонам

ای جان برادر! ندهد خصم امانم

То бо тани сад чок ту гӯям суханӣ чанд

تا با تن صد چاک تو گویم سخنی چند

Аз пои ҷаҳон , бндстмгар ту гушӯдӣ

از پای جهان، بندستم گر تو گشودی

Акнӯн , бнгрбстаҳи банду расанӣ чанд

اکنون، بنگربستهٔ بند و رسنی چند

« туркӣ » зи басари Фотимаи резад дар хунин

«ترکی» ز بصر فاطمه ریزد در خونین

Хонандгар ин марсия дар анҷуманӣ чанд

خوانند گر این مرثیه در انجمنی چند