Бародари ҷони магари рафта ба хобӣ !
برادر جان مگر رفته به خوابی!
Ки зайнабро наме гӯйии ҷавобӣ
که زینب را نمی گویی جوابی
Барояти дарди дил то кӣ шуморад
برایت درد دل تا کی شمارد
Чаҳ хобаст инки бедорӣ надорад
چه خواب است اینکه بیداری ندارد
Вале ҳақи дорӣ эй ҷони бародар !
ولی حق داری ای جان برادر!
Ки медонам надорӣ дар бадани сар
که میدانم نداری در بدن سر
Чаро ? азтн ҷудо гашта сари ту
چرا؟ ازتن جدا گشته سر تو
Чаро ? сад пора гашта пайкари ту
چرا؟ صد پاره گشته پیکر تو
Ба ҳамроҳи ту аз шаҳри Мадина
به همراه تو از شهر مدینه
Дар ӣнҷои омадам эй беқарина !
در اینجا آمدم ای بی قرینه!
Фалак овора кард аз хонимонам
فلک آواره کرد از خانمانم
Фироқат зад шарар , брҷсму ҷонам
فراقت زد شرر، برجسم و جانم
Ту чун рафтӣ аз ин дунёии фонӣ
تو چون رفتی از این دنیای فانی
Нахоҳам бе ту дигари зиндагонӣ
نخواهم بی تو دیگر زندگانی
Амон аз дард бе дармони зайнаб
امان از درد بی درمان زینب
Аҷали кӯ , то бигирад ҷони зайнаб
اجل کو، تا بگیرد جان زینب
Пас аз ту кӯфӣон , бурданди якҷо
پس از تو کوفیان، بردند یکجا
Тамом ҳастӣ моро ба яғмо
تمام هستی ما را به یغما
Чаҳ зулмии кӯфӣон бо мо намуданд
چه ظلمی کوفیان با ما نمودند
Аҷаби меҳмони навозӣ ҳо намуданд
عجب مهمان نوازی ها نمودند
Туро лаби ташна , сар аз тан буриданд
تو را لب تشنه، سر از تن بریدند
Тани пакет ба хок ва хӯн кашиданд
تن پاکت به خاک و خون کشیدند
Заданд оташ , саросари хаймаҳо ро
زدند آتش، سراسر خیمه ها را
Ба бозуи ресмон , бастанди мо ро
به بازو ریسمان، بستند ما را
Ту ва ин Кӯфа , ин дашти балои хез
تو و این کوفه، این دشت بلا خیز
Ману шоми хароби меҳнати ангез
من و شام خراب محنت انگیز
Ту бош ӣнҷои мусоҳиб бо ҷавонон
تو باش اینجا مصاحب با جوانان
Ман андари шом , ғмхўори ятемон
من اندر شام، غمخوار یتیمان
Ту ва ин нўхтони наврасида
تو و این نوخطان نورسیده
Ман ва ин модарони доғдидаҳ
من و این مادران داغدیده
Ту ӣнҷо бош бо аббосу Акбар
تو اینجا باش با عباس و اکبر
Ману кулсуму Лайлои мукаддар
من و کلثوم و لیلای مکدر
Бародари ҷони ту ӣнҷо бош ором
برادر جان تو اینجا باش آرام
Хдоҳофиз ки ман рафтам сӯии шом
خداحافظ که من رفتم سوی شام
Бародари ҷон дар ин домони мақтал
برادر جان در این دامان مقتل
Ту бошу сорибони пасту бҷдл
تو باش و ساربان پست و بجدل
Аз ин оташ ки « туркӣ »ро ба ҷон аст
از این آتش که «ترکی» را به جان است
Зғми сӯзи ниҳон ӯ аён аст
زغم سوز نهان او عیان است