« чу лолаи байн , дили пари дарду доғ , зайнаб ро

« چو لاله بین، دل پر درد و داغ، زینب را

Дамӣ бигир ту модар , суроғ , зайнабро »

دمی بگیر تو مادر، سراغ، زینب را»

Ба боғи крб ва бало ёфт то ки раҳи гулчин

به باغ کرب و بلا یافت تا که ره گلچین

Асар намонад зглҳо ба боғ , зайнаб ро

اثر نماند زگل ها به باغ، زینب را

Аз он замон ки лаби хушк кушта шуд писарат

از آن زمان که لب خشک کشته شد پسرت

Касе надидаи дигартар димоғ , зайнаб ро

کسی ندیده دگرتر دماغ، زینب را

Ба қадари онкии бгрид ба қатлгоҳи ҳусайн

به قدر آنکه بگرید به قتلگاه حسین

зи ҷаври хасм , набӯдӣ фироқ , зайнаб ро

ز جور خصم، نبودی فراق، زینب را

Ба шоми тори хароба ба шом буд шабӣ

به شام تار خرابه به شام بود شبی

Сари ҳусайни ту шамъу чароғ , зайнаб ро

سر حسین تو شمع و چراغ، زینب را

Язиди масти шароб ва , ба ташти раси ҳусайн

یزید مست شراب و، به طشت راس حسین

Вале зхўни ҷигар , пари аёғ , зайнаб ро

ولی زخون جگر، پر ایاغ، زینب را

Чу шамъи сӯхтам аз доғи лолаҳоу фалак

چو شمع سوختم از داغ لاله ها و فلک

Ниҳодаи доғ ба болои доғ , зайнаб ро

نهاده داغ به بالای داغ، زینب را

Рисолати ғами худро ба модараш « туркӣ »

رسالت غم خود را به مادرش «ترکی»

Набӯд чора ба ғайр аз балоғ , зайнаб ро

نبود چاره به غیر از بلاغ، زینب را