То сояи ту буд падари ҷон ба сари ман

تا سایهٔ تو بود پدر جان به سر من

Равшани шаби торики бадӣ дар назарами ман

روشن شب تاریک بدی در نظرم من

Домони ту оромгҳм буд шабу рӯз

دامان تو آرامگهم بود شب و روز

Ту рафтӣ ва аз ҳиҷри ту хӯн шуд ҷигари ман

تو رفتی و از هجر تو خون شد جگر من

Акнӯн ба рухам шимур занад силии бедод

اکنون به رخم شمر زند سیلی بیداد

Раҳмӣ накунад бар ман ва , бар чашмтар ман

رحمی نکند بر من و، بر چشم تر من

Ман мурғи хуши алҳони гулистон ту будам

من مرغ خوش الحان گلستان تو بودم

Гардун , зчаҳ бишикаст зи кини болу пари ман

گردون، زچه بشکست ز کین بال و پر من

Ман Тифламу андӯҳи фироқи ту гарон аст

من طفلم و اندوه فراق تو گران است

Аз бори ғами ҳҷртў хам шуд камари ман

از بار غم هجرتو خم شد کمر من

эй кош ! бурун номдаҳ будам зи Мадина

ای کاش! برون نامده بودم ز مدینه

ё кош ба Кӯфаи нФтодии гузари ман

یا کاش به کوفه نفتادی گذر من

То крбу балои ҳамсафарам будӣ ва акнӯн

تا کرب و بلا همسفرم بودی و اکنون

То шом буд шимуру синон , ҳамсафари ман

تا شام بود شمر و سنان، همسفر من

Душмани барадам аз сари Кувайт ба асирӣ

دشمن بردم از سر کویت به اسیری

Оё ки расонад ба ту рӯзии хабари ман

آیا که رساند به تو روزی خبر من

Дар синаи дилами хӯн шуда аз ҳиҷр , дамодам

در سینه دلم خون شده از هجر، دمادم

Хуноба равонаст зи роҳи басари ман

خونابه روان است ز راه بصر من

Ман рафтаму тарсам ки зи ҳиҷри ту бимирам

من رفتم و ترسم که ز هجر تو بمیرم

Огаҳи шӯии Андам ки набошад асари ман

آگه شوی آندم که نباشد اثر من

« туркӣ » раги хӯн аз басари халқи кушояд

«ترکی» رگ خون از بصر خلق گشاید

Ин назми ҷигарсӯзтар аз нештар ман

این نظم جگرسوز تر از نیشتر من