Фалаки ту раҳм ба авлод Бутуроб накардӣ

فلک تو رحم به اولاد بوتراب نکردی

Магар ба крбу балои зулм беҳисоб накардӣ

مگر به کرب و بلا ظلم بی حساب نکردی

Ҳазор саъй намӯдӣ ту дар харобии Ясриб

هزار سعی نمودی تو در خرابی یثرب

Чаро ту ғамкадаи шомро хароб накардӣ

چرا تو غمکده شام را خراب نکردی

Магари ҳусайни алиро ба Карбало ту накиштӣ

مگر حسین علی را به کربلا تو نکشتی

Магари язиди лъинро ту комёб накардӣ

مگر یزید لعین را تو کامیاب نکردی

Шаҳӣ ки буд зёи ду чашми хатми расӯлон

شهی که بود ضیا دو چشم ختم رسولان

Чаро зи куштани он шоҳ иҷтиноб накардӣ

چرا ز کشتن آن شاه اجتناب نکردی

Ба қатли сибти набӣ кин чунин шитоб намӯдӣ

به قتل سبط نبی کاین چنین شتاب نمودی

Чаро ба додани обаши чунин шитоб накардӣ

چرا به دادن آبش چنین شتاب نکردی

Гулӯии сибти набиро магари зи кини нбридӣ

گلوی سبط نبی را مگر ز کین نبریدی

Магари маҳосинаш аз хӯни сар хизоб накардӣ

مگر محاسنش از خون سر خضاب نکردی

Сари ҳусайн ба хокистар танур наҳодӣ

سر حسین به خاکستر تنور نهادی

Ҳаё аз он рух чун қурс офтоб накардӣ

حیا از آن رخ چون قرص آفتاب نکردی

Ба пеш рӯй падари тораки писари ту шикастӣ

به پیش روی پدر تارک پسر تو شکستی

Чаро зи куштан ӯ шарм аз он ҷаноб накардӣ

چرا ز کشتن او شرم از آن جناب نکردی

Ба қатлгоҳи ту силӣ задӣ ба рӯй сакина

به قتلگاه تو سیلی زدی به روی سکینه

Чаро ту раҳм бар он Тифли кушта боб накардӣ

چرا تو رحم بر آن طفل کشته باب نکردی

Магари ту силсила бар пой обидин наниҳодӣ

مگر تو سلسله بر پای عابدین ننهادی

зи тишнагии ҷигарашро магар кабоб накардӣ

ز تشنگی جگرش را مگر کباب نکردی

Фалак ба оли набии зулм беҳисоб намӯдӣ

فلک به آل نبی ظلم بی حساب نمودی

Мадинаро ба таманнои рай хароб намӯдӣ

مدینه را به تمنای ری خراب نمودی

зи тешаи ситам аз по чаҳ нахл ҳои фикандӣ

ز تیشهٔ ستم از پا چه نخل های فکندی

Чаҳ зулмҳо ки ба авлод Бутуроб намӯдӣ

چه ظلم ها که به اولاد بوتراب نمودی

Камари бахи қатли ҳусайни бастӣ ва ҳаё нанамудӣ

کمر بخ قتل حسین بستی و حیا ننمودی

Барои куштан ӯ аз чаҳ рӯ шитоб намӯдӣ

برای کشتن او از چه رو شتاب نمودی

зи кӣнаи сибти набиро ба Карбало ба лаби об

ز کینه سبط نبی را به کربلا به لب آب

Барои қатраи обии дилаш кабоб намӯдӣ

برای قطرهٔ آبی دلش کباب نمودی

Азизи Фотимаро аз қафо сараш бибаредӣ

عزیز فاطمه را از قفا سرش ببریدی

зи кини маҳосинаш аз хӯни сар хизоб намӯдӣ

ز کین محاسنش از خون سر خضاب نمودی

Ба рӯй хок фикандӣ тани мутаҳҳар ӯ ро

به روی خاک فکندی تن مطهر او را

Ба ҷисми анвар ӯ сояи з офтоб намӯдӣ

به جسم انور او سایه ز آفتاب نمودی

з рӯй қаҳри ту силӣ задӣ ба рӯй сакина

ز روی قهر تو سیلی زدی به روی سکینه

Зхши кабӯду дилаши пари з изтироб намӯдӣ

زخش کبود و دلش پر ز اضطراب نمودی

Фалак ба оли паямбари макри ту ҷанг накардӣ

فلک به آل پیمبر مکر تو جنگ نکردی

Магар ба он шаҳи лаби ташна , арса танг накардӣ

مگر به آن شه لب تشنه، عرصه تنگ نکردی

Магар ба крбу балои ибни саъдро ту зи Кӯфа

مگر به کرب و بلا ابن سعد را تو ز کوفه

Сар сипаҳ нанамудӣу пеш ҳонг накардӣ

سر سپه ننمودی و پیش هنگ نکردی

Сари эмоми замонро ту бо шитоб буридӣ

سر امام زمان را تو با شتاب بریدی

Ба қадар хӯрдани обӣ чаро диранг накардӣ

به قدر خوردن آبی چرا درنگ نکردی

Магари зи хӯни ҷавонони шоҳи Ясрибу бтҳо

مگر ز خون جوانان شاه یثرب و بطحا

Замини крбу балоро ту лола ранг накардӣ

زمین کرب و بلا را تو لاله رنگ نکردی

Гулӯии Асғари ширхораи шаҳ ро

گلوی اصغر شیرخوارهٔ شه را

Магари зи кин , ҳадафи новак хаданг накардӣ

مگر ز کین، هدف ناوک خدنگ نکردی

Ҷабини зодаи Заҳро ки дошт доғи ибодат

جبین زادهٔ زهرا که داشت داغ عبادت

Ба қтлгаҳи магари озурдааш з санг накардӣ

به قتلگه مگر آزرده اش ز سنگ نکردی

Ба бӯсаи гоҳи набии чӯб хайзарон задӣ аз кин

به بوسه گاه نبی چوب خیزران زدی از کین

Магари ту бо сар аз тани бурӣда ҷанг накардӣ

مگر تو با سر از تن بریده جنگ نکردی

Чунин ситам ки ту кардӣ ба аҳли байти рисолат

چنین ستم که تو کردی به اهل بیت رسالت

Гумонами онкӣ ба куффору рӯм ва занг накардӣ

گمانم آنکه به کفار و روم و زنگ نکردی

Фалак ба ол паямбар бибин чҳо кардӣ

فلک به آل پیمبر ببین چها کردی

Чаҳ зулмҳо ки ба авлод Муртазо кардӣ

چه ظلم ها که به اولاد مرتضی کردی

Шаҳӣ ки нури ду чашми алӣу Фотима буд

شهی که نور دو چشم علی و فاطمه بود

Равонааш зи Мадина , ба Карбало кардӣ

روانه اش ز مدینه، به کربلا کردی

Дар аввали об ба рӯй ҳарим ӯ бастӣ

در اول آب به روی حریم او بستی

з рӯй Фотимаи неи шарму не ҳаё кардӣ

ز روی فاطمه نی شرم و نی حیا کردی

Ба рӯй хок наҳодӣ ҷабини сибти расӯл

به روی خاک نهادی جبین سبط رسول

Ҷудои сараши зи қафо аз раҳ ҷафо кардӣ

جدا سرش ز قفا از ره جفا کردی

Ба хӯн ва хок кашидӣ тани мутаҳҳар ӯ

به خون و خاک کشیدی تن مطهر او

Сараш буридӣ , ва бар нӯки найза ҳо кардӣ

سرش بریدی، و بر نوک نیزه ها کردی

Ба фарқи Акбари ма талъаташ задӣ шамшер

به فرق اکبر مه طلعتش زدی شمشیر

Ду даст аз тани аббос ӯ ҷудо кардӣ

دو دست از تن عباس او جدا کردی

Ба зулфи ҳазрати қосими зи хӯни ҳинои бастӣ

به زلف حضرت قاسم ز خون حنا بستی

Ба дашти крбу балои шодяш азо кардӣ

به دشت کرب و بلا شادیش عزا کردی

Нахурда шери алии Асғари сағираш ро

نخورده شیر علی اصغر صغیرش را

Гулӯӣ ӯ ҳадафи новак бало кардӣ

گلوی او هدف ناوک بلا کردی

Чу шом тира намӯдӣ ту рӯзи Лайло ро

چو شام تیره نمودی تو روز لیلا را

Ба мотами алии Акбари қадаши ду то кардӣ

به ماتم علی اکبر قدش دو تا کردی

Ба хаймаи гоҳи ҳусайнии з кин задӣ оташ

به خیمه گاه حسینی ز کین زدی آتش

Ба дашти крбу бломҳшрӣ ба по кардӣ

به دشت کرب و بلامحشری به پا کردی

Ба ташти зари сари сибти расӯл ҷо додӣ

به طشت زر سر سبط رسول جا دادی

зи хайзарон ба лабаши чӯб ошно кардӣ

ز خیزران به لبش چوب آشنا کردی

Тамоми аҳли ҳарамро ба ресмони бастӣ

تمام اهل حرم را به ریسمان بستی

Басӯии шоми рӯонишони з Карбало кардӣ

بسوی شام روانشان ز کربلا کردی

Чу қосимони балои қисмат бало карданд

چو قاسمان بلا قسمت بلا کردند

Тамом , қисмати мазлӯм Карбало карданд

تمام، قسمت مظلوم کربلا کردند

Чаҳ аҳдҳо ки ба бастанди кӯфӣон бо вай

چه عهد ها که به بستند کوفیان با وی

Аҷаб ба аҳди худ он нокасон вафо карданд

عجب به عهد خود آن ناکسان وفا کردند

Шаҳи ҳиҷози басӯии Ироқ бо сад шӯр

شه حجاز بسوی عراق با صد شور

Қадами ниҳод ва бар ӯ кӯфӣон , ҷафо карданд

قدم نهاد و بر او کوفیان، جفا کردند

Нахусти оби равонро ба рӯй ӯ бастанд

نخست آب روان را به روی او بستند

Ба дарди тишнагиаш сахт мубтало карданд

به درد تشنگی اش سخت مبتلا کردند

Мухолифони зи раҳи рост чашм пӯшеданд

مخالفان ز ره راست چشم پوشیدند

Чу неи дили ҳарам ӯ пар аз наво карданд

چو نی دل حرم او پر از نوا کردند

зи роҳ кӣна намуданд тири боронаш

ز راه کینه نمودند تیر بارانش

На раҳм бар вай ва , на шарм аз худо карданд

نه رحم بر وی و، نه شرم از خدا کردند

Сиррӣ ки шасти зи гесуаши ҷбрили ғубор

سری که شست ز گیسوش جبریل غبار

зи тани бурӣда ва , бар нӯки найза ҳо карданд

ز تن بریده و، بر نوک نیزه ها کردند

Танӣ ки парваришаш дар канори Заҳро буд

تنی که پرورشش در کنار زهرا بود

Ба хӯн кашида ва , помоли асб ҳо карданд

به خون کشیده و، پامال اسب ها کردند

Амири сафи шикани аббоси номдораш ро

امیر صف شکن عباس نامدارش را

Канори диҷлаи ду даст аз таниш ҷудо карданд

کنار دجله دو دست از تنش جدا کردند

Ҷавони тозаи хаташро з по дароварданд

جوان تازه خطش را ز پا درآوردند

зи дарди фурқат ӯ қоматаши ду то карданд

ز درد فرقت او قامتش دو تا کردند

Гули риёзи ҳасани қосими далераш ро

گل ریاض حسن قاسم دلیرش را

Дар он замини балои шодяш азо карданд

در آن زمین بلا شادیش عزا کردند

Хайёми муҳтарамашро з кин заданд оташ

خیام محترمش را ز کین زدند آتش

Ба дашти крбблои маҳшарӣ бпо карданд

به دشت کرببلا محشری بپا کردند

Изори духтар ӯро з силӣ озурданд

عذار دختر او را ز سیلی آزردند

з рӯй Фотима на шарм ва на ҳаё карданд

ز روی فاطمه نه شرم و نه حیا کردند

Шунидаед ки шоҳӣ , зи садр зин афтод

شنیده اید که شاهی، ز صدر زین افتاد

Надидаед ки пои қотилаш ба синаи ниҳод

ندیده اید که پا قاتلش به سینه نهاد

Шунидаед ки шимур , аз қафо бурид сараш

شنیده اید که شمر، از قفا برید سرش

Надидаед ки аз тишнагӣ , чисон ҷон дод

ندیده اید که از تشنگی، چسان جان داد

Шунидаед сиррӣ шуд ба нӯки найзаи баланд

شنیده اید سری شد به نوک نیزه بلند

Надидаед ба чарх аз дил ки шуд фарёд

ندیده اید به چرخ از دل که شد فریاد

Шунидаед ки аз хӯн вузӯ гирифт ҳусайн

شنیده اید که از خون وضو گرفت حسین

Надидаед чисон , ҷабҳаро ба хоки ниҳод

ندیده اید چسان، جبهه را به خاک نهاد

Шунидаед ки шуд куштаи нозанини писараш

شنیده اید که شد کشته نازنین پسرش

Надидаед чисони қоматаши з по афтод

ندیده اید چسان قامتش ز پا افتاد

Шунидаед ки ъбосоўФтод аз по

شنیده اید که عباساوفتاد از پا

Надидаед ки соқии ташнаи лаб ҷон дод

ندیده اید که ساقی تشنه لب جان داد

Шунидаед ки қосими зи хӯни ҳинои баста

شنیده اید که قاسم ز خون حنا بسته

Надидаед ки шуд кушта , бо дилии ношод

ندیده اید که شد کشته، با دلی ناشاد

Шунидаед ки зайнаби з Кӯфа рафт ба шом

شنیده اید که زینب ز کوفه رفت به شام

Надидаед чисон , хутба кард эрод

ندیده اید چسان، خطبه کرد ایراد

Чунин ситам ки ба авлод Бутуроб расед

چنین ستم که به اولاد بوتراب رسید

зи ҷину инс касе дар ҷаҳон надорад ёд

ز جن و انس کسی در جهان ندارد یاد

Ба найза чун сари султони инс ва ҷон карданд

به نیزه چون سر سلطان انس و جان کردند

Ба пои найза ба сари хок қудсён карданд

به پای نیزه به سر خاک قدسیان کردند

Садои ҳелҳала чун аз сипоҳи гашти баланд

صدای هلهله چون از سپاه گشت بلند

Миёни хайма , занони ҳарам фиғон карданд

میان خیمه، زنان حرم فغان کردند

Дареғу дард ки аз кӣна , кӯфӣон

دریغ و درد که از کینه، کوفیان

Тани эмоми замонро ба хӯн тпон карданд

تن امام زمان را به خون طپان کردند

Шуданд рӯ ба саропардаҳо чу лашгари шом

شدند رو به سراپرده ها چو لشگر شام

Сияҳи либоси асирии бабр занон карданд

سیه لباس اسیری ببر زنان کردند

Заданд чун ба саропардаи оташ аз раҳи кин

زدند چون به سراپرده آتش از ره کین

Ба дшни крбу балои маҳшарӣ аён карданд

به دشت کرب و بلا محشری عیان کردند

зи гӯши духтаракони гӯшвораҳо бурданд

ز گوش دخترکان گوشواره ها بردند

Расан ба гардани бемор нотавон карданд

رسن به گردن بیمار ناتوان کردند

зи тозӣонау силии гуруҳи бади ойин

ز تازیانه و سیلی گروه بد آیین

Сиёҳи пушти занон , рӯй кӯдакон карданд

سیاه پشت زنان، روی کودکان کردند

Шикастаи дил , чу асирони Зангбору фарҳанг

شکسته دل، چو اسیران زنگبار و فرهنگ

Ба шом шавам , зи крбу бало равон карданд

به شام شوم، ز کرب و بلا روان کردند

Бар ин мусӣбати азмии хурӯшу оҳу фиғон

بر این مصیبت عظمی خروش و آه و فغان

Ҳамин на аҳли замин , аҳл осмон карданд

همین نه اهل زمین، اهل آسمان کردند