Рӯзаш чу шабасту шаб , шаби аввали қабр

روزش چو شب است و شب، شب اول قبر

Ҳаркас ки ба хона , зан зиштӣ дорад

هرکس که به خانه، زن زشتی دارد

Як рӯзи хушӣ ба худ набинад ҳаргиз

یک روز خوشی به خود نبیند هرگز

Кӯи ҳамсари зишти бад сириштӣ дорад

کو همسر زشت بد سرشتی دارد

Дар мазраъи даҳр бо чунин ҳамсари зишт

در مزرع دهر با چنین همسر زشت

Ҳқо ки аҷаби заръӣ ва киштӣ дорад

حقا که عجب زرعی و کشتی دارد

Гар сари бунаад ба болаши зар гуё

گر سر بنهد به بالش زر گویا

Дар зери сараши напухта хиштӣ дорад

در زیر سرش نپخته خشتی دارد

Бо ҳамчуи занӣ агар шабӣ рӯз кунад

با همچو زنی اگر شبی روز کند

Шак нест ки озор хнштӣ дорад

شک نیست که آزار خنشتی دارد