Боди наврӯзӣ , сало бар хон ъушрат мезанад ?

باد نوروزی، صلا بر خوان عشرت می‌زند؟

ё ҷаҳон аз длгшоиӣ , дами з ҷинат мезанад ? !

یا جهان از دلگشایی، دم ز جنت می‌زند؟!

Сабза , дилро сайқал аз занг кудурат мезанад !

سبزه، دل را صیقل از زنگ کدورت می‌زند!

Бар рухи ҷонҳо , ҳавои об аз троўот мезанад ! !

بر رخ جان‌ها، هوا آب از طراوات می‌زند!!

Карда гулрезони сабои саҳни чаманро аз тараб

کرده گلریزان صبا صحن چمن را از طرب

намекунад наргис ба чашми аҳли басиратро талаб

می‌کند نرگس به چشم اهل بصیرت را طلب

Сабзаро ангушт бар дандони шабнам аз аҷаб

سبزه را انگشت بر دندان شبنم از عجب

Накҳати гул май дӯд ҳар сӯзи зи шухии рӯзу шаб

نکهت گل می‌دود هر سوز ز شوخی روز و شب

Бахтёни абр , аз дунболи якдигари қатор

بختیان ابر، از دنبال یکدیگر قطار

Ҳар якеро , ҷунбиши мавҷ ҳаво гашта маҳор

هر یکی را، جنبش موج هوا گشته مهار

Раъдҳо ҳар сӯ ҳаддӣ хон аз ямин ва аз ясор

رعدها هر سو حدی خوان از یمین و از یسار

Ҷумлагӣ , аз обу нони ризқи хорони зери бор

جملگی، از آب و نان رزق خواران زیر بار

Ҳар тарафи мавҷи ҳаво , бар оташи гул доман аст

هر طرف موج هوا، بر آتش گل دامن است

Аз тараққии хортар , ҳам ришта ва ҳам сӯзан аст

از ترقی خارتر، هم رشته و هم سوزن است

Ҳркҷои мади назар по мегузорад гулшан аст

هرکجا مد نظر پا می‌گذارد گلشن است

Бар ҷаҳони длгшоиӣ ҳар гулии як равзан аст

بر جهان دلگشایی هر گلی یک روزن است

Дар чунин фаслӣ , ки танг аз ранг ва бӯ шуд ҷои гул

در چنین فصلی، که تنگ از رنگ و بو شد جای گل

Гашта аз танагии сар ва дасторҳо мأўои гул

گشته از تنگی سر و دستارها مأوای گل

Файз бар болои файзи афтода , гули болои гул

فیض بر بالای فیض افتاده، گل بالای گل

Оби даҳ чун жола , чашмӣ аз рухи зебои гул

آب ده چون ژاله، چشمی از رخ زیبای گل

Саҳни боғ , аз лолау гули ҷинати алмأўӣ шуда

صحن باغ، از لاله و گل جنت المأوی شده

Олам аз сарву санавбар , олами боло шуда

عالم از سرو و صنوبر، عالم بالا شده

Сабза аз мавҷи троўот , чеҳра бо дарё шуда

سبزه از موج طراوات، چهره با دریا شده

Шохи гул , ҷоруби гирди хонаи дилҳо шуда

شاخ گل، جاروب گرد خانه دل‌ها شده

Абри наврӯзӣ сет гардӣдааст базми орои боғ ?

ابر نوروزی‌ست گردیده است بزم‌آرای باغ؟

ё фитодаи андалебонро ба сари савдои боғ

یا فتاده عندلیبان را به سر سودای باغ

ё шудаи дӯдии баланд аз оташи гулҳои боғ

یا شده دودی بلند از آتش گل‌های باغ

ё парешон карда кокули шӯхи гули симои боғ

یا پریشان کرده کاکل شوخ گل سیمای باغ

Навгулӣ бар нилаи хинги шохтар ҳар сӯи савор

نوگلی بر نیله خنگ شاخ تر هر سو سوار

Аз қумоши рангу бӯ , ҳар ғунчаи бастаи адли бор

از قماش رنگ و بو، هر غنچه بسته عدل بار

Сарвҳо гашта равони вази обҳо рафтаи қарор

سروها گشته روان وز آب‌ها رفته قرار

Дар арақи афтода аз таъҷили фасли навбаҳор

در عرق افتاده از تعجیل فصل نوبهار

Онкии зи оби адл ӯ , боғи ҷаҳони гули гули шкФт

آنکه ز آب عدل او، باغ جهان گل گل شکفت

Боди қаҳраш ,гар зулм аз соҳат айём рафт

باد قهرش، گر ظلم از ساحت ایام رفت

Ёди пайконаши дили бадгавҳарон дар синаи сифт

یاد پیکانش دل بدگوهران در سینه سفت

Бахт гетӣ шуд азу бедор ,у чашм фитна хуфт

بخت گیتی شد از و بیدار، و چشم فتنه خفت

Тоз побӯси сарираш , кард авҷ бар тарӣ

تاز پابوس سریرش، کرد اوج بر تری

намекунад ҳар қатраи борон , талоши гавҳарӣ !

می‌کند هر قطره باران، تلاش گوهری!

Пеша меҳраст , дар бозори ҷўдши заргарӣ

پیشه مهر است، در بازار جودش زرگری

Душманонашро кунад бар тани нафасҳо ханҷарӣ

دشمنانش را کند بر تن نفس‌ها خنجری

Бояд омӯзад Сикандар , расми дорои азу

باید آموزد سکندر، رسم دارایی ازو

Ёд гирад меҳри тобон , олами орои азу

یاد گیرد مهر تابان، عالم‌آرایی ازو

Баҳри ҳимматҳо , фаро гиранд дарёии азу

بحر همت‌ها، فرا گیرند دریایی ازو

Кӯҳи рифъатҳо , ҳама ёбанд волоеи азу

کوه رفعت‌ها، همه یابند والایی ازو

ӯст зилли аллоҳ , зилли аллоҳ бар сари афсараш

اوست ظل الله، ظل الله بر سر افسرش

ӯ « сулаймон » дидаи бедори бахти ангуштараш

او «سلیمان» دیده بیدار بخت انگشترش

Комҳо ӯро раият , чун дуоҳо лашкараш

کام‌ها او را رعیت، چون دعاها لشکرش

Ҳимматаши абр ва , буд борони атои бимрш

همتش ابر و، بود باران عطای بیمرش

Бигузарандгар ба хотир , оби теғашро паланг

بگذراند گر به خاطر، آب تیغش را پلنگ

Арра хоҳад гашти теғи кӯҳ , чун пушти наҳанг

اره خواهد گشت تیغ کوه، چون پشت نهنگ

Аз хурӯш сайл омад омадаш , дар рӯзи ҷанг

از خروش سیل آمد آمدش، در روز جنگ

Бар гурези душман ӯ , олам ҳастӣаст танг

بر گریز دشمن او، عالم هستی است تنگ

Бас ки суръати хасмро , вақти гурез аз теғ ӯст

بس که سرعت خصم را، وقت گریز از تیغ اوست

Уфтадаш беруни зи ҷавшани ҷисм , чун афъии зи пӯст !

افتدش بیرون ز جوشن جسم، چون افعی ز پوست!

Душман ҷонӣаст бо худ , ҳарки бо ӯ нест дӯст

دشمن جانیست با خود، هرکه با او نیست دوست

Аз гули раъно аҷаб дорам , ки дар базмаш дурӯаст !

از گل رعنا عجب دارم، که در بزمش دوروست!

Май ҷаҳди кҳсор аз ҷо , чун паланг аз теғ ӯ

می‌جهد کهسار از جا، چون پلنگ از تیغ او

намехазад дар хеши дарё , чун наҳанг аз теғ ӯ

می‌خزد در خویش دریا، چون نهنگ از تیغ او

Май Ромади гирои шерон , зи чанг аз теғ ӯ

می‌رمد گیرایی شیران، ز چنگ از تیغ او

намеравад хӯни аду , беруни зи ранг аз теғ ӯ

می‌رود خون عدو، بیرون ز رنگ از تیغ او

Дар мамолик , зи эҳтисоби адли он дорошим

در ممالک، ز احتساب عدل آن داراشیم

Сими нстонди гадо , аз нанги тсҳиФи ситам !

سیم نستاند گدا، از ننگ تصحیف ستم!

Бас ки кӯтоҳаст дасти халқ , аз озори ҳам

بس که کوتاهست دست خلق، از آزار هم

Зӯри натавонади Фгнди ангушти котиб бар қалам !

زور نتواند فگند انگشت کاتب بر قلم!

Баста то меъмори адлаш , дар гули таъмир , об

بسته تا معمار عدلش، در گل تعمیر، آب

Нест дар гетӣ , ба ғайр аз хонаи золими хароб

نیست در گیتی، به غیر از خانه ظالم خراب

Каси надида дар ҷаҳон , ғайр аз атояш бе ҳисоб

کس ندیده در جهان، غیر از عطایش بی‌حساب

Пой бетаклиф наниҳад дар сарои дидаи хоб

پای بی‌تکلیف ننهد در سرای دیده خواب

Зонкаҳи зайли ҷўдш , аз дасти талаб гиротар аст

زآنکه ذیل جودش، از دست طلب گیراتر است

Дидаи эҳсонаш , аз чашми тамаъ бинотар аст

دیده احسانش، از چشم طمع بیناتر است

Остони боргоҳаш , зи осмон волотар аст

آستان بارگاهش، ز آسمان والاتر است

Рутбаи мадҳу санояш , аз сухан болотар аст

رتبه مدح و ثنایش، از سخن بالاتر است

То кунад ма , нур аз хуршеди тобони иқтибос

تا کند مه، نور از خورشید تابان اقتباس

То зи нури субҳ , бандади ашҳби гардуни қтос

تا ز نور صبح، بندد اشهب گردون قطاس

То ҷаҳон , аз махмали пурхоби шаби пӯшади либос

تا جهان، از مخمل پرخواب شب پوشد لباس

То буд , на гунбади сабзи фалаки муҳками асос

تا بود، نه گنبد سبز فلک محکم اساس

Ёрб аз ҳифзи худо , пайвастаи ҷавшани пӯши бод

یارب از حفظ خدا، پیوسته جوشن‌پوش باد

Хусравонро , ҳалқаи фармон ӯ дар гӯши бод

خسروان را، حلقه فرمان او در گوش باد

Ройу хоқон дар рикобаши ғошия бар дӯши бод

رای و خاقان در رکابش غاشیه بر دوش باد

Хонаи малик аз бисоти адл ӯ , мафруш бод

خانه ملک از بساط عدل او، مفروش باد