зи шавқи аҳли назари мидўнд бар дару бом

ز شوق اهل نظر میدوند بر در و بام

Зкўаҳ ҳасан ситонанд то зи моҳи сиём

زکوة حسن ستانند تا ز ماه صیام

зи нури дида дар ва бомҳо чироғон аст

ز نور دیده در و بامها چراغان است

Барои мақдами ин моҳи офтоби ғулом

برای مقدم این ماه آفتاب غلام

Маи мубораки рухсори майманати мақдам

مه مبارک رخسار میمنت مقدم

Маи саодати оғози мағфирати анҷом

مه سعادت آغاز مغفرت انجام

Чаҳ моҳ ? моҳи ҷабинии баланди болоӣ !

چه ماه؟ ماه جبینی بلند بالایی!

Чаҳ моҳ ? ҳуши рибои дилбарии зи хосу ом

چه ماه؟ هوش ربا دلبری ز خاص و عام

Чаҳ моҳ ! онкии баради ҳасани ҳайрати афзоиш

چه ماه! آنکه برد حسن حیرت افزایش

зи кор , дасту дили халқи рӯзгори тамом

ز کار، دست و دل خلق روزگار تمام

Бзири зевари хӯбӣ , зи бас гронбор аст

بزیر زیور خوبی، ز بس گرانبار است

Ҳамеша зини сабаб ӯро блнграст хиром

همیشه زین سبب او را بلنگر است خرام

Занад бачарх шикархандаи гоҳ аз гули субҳ

زند بچرخ شکرخنده گاه از گل صبح

Кашад бхоки гуҳ аз нози ҳасан , турраи шом

کشد بخاک گه از ناز حسن، طره شام

Биравяш , аз шаб қадараст анбарин холӣ

برویش، از شب قدر است عنبرین خالی

Ки бошад аз дилу ҷонаши ҳазор моҳ , ғулом

که باشد از دل و جانش هزار ماه، غلام

Аз ин ҷиҳати шаб қадараст ном ӯ ки буд

از این جهت شب قدر است نام او که بود

Чу рӯзу равшан аз ӯ қадари аҳли байти киром

چو روز و روشن از او قدر اهل بیت کرام

Аз инки гашта шаби қадар ӯ ниҳон , пайдост

از اینکه گشته شب قدر او نهان، پیداست

Ки қадар ӯ нашносад кас аз хавосу авом

که قدر او نشناسد کس از خواص و عوام

Чунон азиз , ки халқ аз риояти адабаш

چنان عزیز، که خلق از رعایت ادبش

Кунанд ханда чу гул бесадо дар ин айём

کنند خنده چو گل بی صدا در این ایام

Зиҳии мубораки моҳӣ , ки бастааст камар

زهی مبارک ماهی، که بسته است کمر

Паии наҷоти гунаҳи пешагони зи хосу зи ом

پی نجات گنه پیشگان ز خاص و ز عام

зи дайр рафтани айём ӯ мабош малул

ز دیر رفتن ایام او مباش ملول

Ситода то к сетанд бароти халқ , тамом

ستاده تا ک ستاند برات خلق، تمام

Бхоки пои ҷавонмардяш , зи мо сад бӯс

بخاک پای جوانمردیش، ز ما صد بوس

Бтоқи абрӯии мардонааш ҳазор салом

بطاق ابروی مردانه اش هزار سلام

Ҳамин барои умеди сиёҳи рӯйони бас

همین برای امید سیاه رویان بس

Ки нури тобдш аз моҳи нави зи ҷабҳаи шом

که نور تابدش از ماه نو ز جبهه شام

Бадасти номаи озодии сиёҳу сифед

بدست نامه آزادی سیاه و سفید

Расанд аз паии ҳам ин лиёлӣу айём

رسند از پی هم این لیالی و ایام

зи тозаи рӯе , ҳар рӯз ӯст наврӯзӣ

ز تازه رویی، هر روز اوست نوروزی

зи длгшоиӣ , ҳар шом ӯст иди сиём

ز دلگشایی، هر شام اوست عید صیام

Касе зи субҳаш агар чини ҷабҳа ӣӣ бинад

کسی ز صبحش اگر چین جبهه یی بیند

Бъзр хоҳяш ояд шукуфтаи рӯеи шом

بعذر خواهیش آید شکفته رویی شام

зи ҳақ чаҳ муждаи расонади ин маи мубораки рӯ

ز حق چه مژده رساند این مه مبارک رو

Ки шуд бхлқ аз он шавқ , аклу шурби ҳаром ? !

که شد بخلق از آن شوق، اکل و شرب حرام؟!

Шавад сиёҳ аз он рафтаи рафтаи чашмаи бадар

شود سیاه از آن رفته رفته چشمه بدر

Ки шастаанд дарони номаҳо зи ҷурми тамом

که شسته اند درآن نامه ها ز جرم تمام

Буд бмшрби лаби ташнагони чашмаи файз

بود بمشرب لب تشنگان چشمه فیض

Чу тӯли умр , хуши ояндаи тӯли ин айём

چو طول عمر، خوش آینده طول این ایام

Шароби раҳмати ҳақ то бхлқ паймоед

شراب رحمت حق تا بخلق پیماید

Гирифтааст бкФ аз ҳилол , заррини ҷом

گرفته است بکف از هلال، زرین جام

Аҷаби хуҷастаи ҳилолӣ , ки бо камоли шараф

عجب خجسته هلالی، که با کمال شرف

Ду то намӯда қад ва , мекунад бхлқи салом !

دو تا نموده قد و، میکند بخلق سلام!

Ҳилол нест , ки бошад қаллодаи саги нафас

هلال نیست، که باشد قلاده سگ نفس

Ки пой то басар аз ҳирси луқма ӣӣ шудаи ком

که پای تا بسر از حرص لقمه یی شده کام

зи ҳалқаи маи нав , роизи ҳукӯмати шаръ

ز حلقه مه نو، رایض حکومت شرع

Задааст бар даҳани нафаси саркаши ту лагом

زده است بر دهن نفس سرکش تو لگام

Ҳилол нест ки аз омад омад наврӯз

هلال نیست که از آمد آمد نوروز

Кулоҳи гӯшаи басар бар шикастаи моҳи сиём

کلاه گوشه بسر بر شکسته ماه صیام

Ҳилол нест , буд хайли рӯзаи дорон ро

هلال نیست، بود خیل روزه داران را

Барои сайди ғизолони файз , ҳалқаи дом

برای صید غزالان فیض، حلقه دام

На моҳи нав , ки зи таъсири боди наврӯзӣ

نه ماه نو، که ز تأثیر باد نوروزی

Гулӣаст аз чамани файз , ношукуфтаи тамом

گلیست از چمن فیض، ناشکفته تمام

Бмшки ҷурми ма ва , заъфарони партави меҳр

بمشک جرم مه و، زعفران پرتو مهر

Қазои бкосаҳи гардуни навиштаи ҳафт салом

قضا بکاسه گردون نوشته هفت سلام

Намӯда хомаи қудрат чаҳ булъаҷаби нақшӣ

نموده خامه قدرت چه بوالعجب نقشی

Ки гоҳи абрӯ ва , гуҳи чашм ва , гоҳ рӯаст тамом !

که گاه ابرو و، گه چشم و، گاه روست تمام!

Ҳилол нест , ки аз тишнагии брҳмти ҳақ

هلال نیست، که از تشنگی برحمت حق

Буруни фитодаи маи рӯзаро забонро ком

برون فتاده مه روزه را زبان را کام

Бойени забон , кунад ин моҳи рӯзаи дорон ро

باین زبان، کند این ماه روزه داران را

зи ҳақи бнъмти алвони мағфирати атъом

ز حق بنعمت الوان مغفرت اطعام

Буд зи ҳалқаи ин маи ишоратӣ аз ғайб

بود ز حلقه این مه اشارتی از غیب

Ки ҳалқа гашта хати сиӣоти халқи тамом

که حلقه گشته خط سیئات خلق تمام

Буд бойени ҳамаи қадару камол , ин маи нав

بود باین همه قدر و کمال، این مه نو

Ғуломи ҳалқаи бгўшӣ ки шуд ҳилолаши ном

غلام حلقه بگوشی که شد هلالش نام

Ғулом ҳалқа бигӯаш ки ? баргузӣдаи ҳақ

غلام حلقه بگوش که؟ برگزیده حق

Ки буд соли дарозаши тамоми моҳи сиём

که بود سال درازش تمام ماه صیام

Чароғи дидаи ибод , ҳазрати саҷҷод

چراغ دیده عباد، حضرت سجاد

Ки офтоб чу маи нур аз ӯ намояди вом

که آفتاب چو مه نور از او نماید وام

Зиёди тишнагии рӯзааш чунон шавад об

زیاد تشنگی روزه اش چنان شود آب

Ки аз ақиқ намонад биҷой , ғайр аз ном

که از عقیق نماند بجای، غیر از نام

Фиғони сипоҳи ғамашро бурузу шаби чоўўш

فغان سپاه غمش را بروز و شب چاووش

Сиришк бар васфи мижгон ӯ ҳамеша эмом

سرشک بر وصف مژگان او همیشه امام

зи зикри воқеа Карбало нёсудӣ

ز ذکر واقعه کربلا نیاسودی

Дилаш ки мақарии тасбеҳи нола буд мудом

دلش که مقری تسبیح ناله بود مدام

зи тунди боди ҷалоли худои тани зораш

ز تند باد جلال خدا تن زارش

Чу мавҷи қулзуми раҳмат ҳамеша бе ором

چو موج قلزم رحمت همیشه بی آرام

зи шаби ду чашми турши хоби он қадар нагирифт

ز شب دو چشم ترش خواب آن قدر نگرفت

Ки аз бунафша тавонад гирифт бӯ , бодом

که از بنفشه تواند گرفت بو، بادام

Рафиқ , ашки равони гоҳ рафтанаши бсҷўд

رفیق، اشک روان گاه رفتنش بسجود

Асояш , аз илми дӯди оҳи вақти қиём

عصایش، از علم دود آه وقت قیام

Чу хӯша , зард , вале донаи каши заъифон ро

چو خوشه، زرد، ولی دانه کش ضعیفان را

Чу гул , шикаста ,у лекини шукуфта рӯй , мудом

چو گل، شکسته، و لیکن شکفته روی، مدام

Ғариб , лек ватани сояаш ғарибон ро

غریب، لیک وطن سایه اش غریبان را

Ятем , лек падари зи илтифот бар айтом

یتیم، لیک پدر ز التفات بر ایتام

Ба пеш суфра нагустарда ҳаргиз ӯро рӯз

به پیش سفره نگسترده هرگز او را روز

Фарроши хоби ниФгндаҳи ҳаргиз ӯро шом

فراش خواب نیفگنده هرگز او را شام

з ҳалам карда баҳами ёр , ҷурму бахшиш ро

ز حلم کرده بهم یار، جرم و بخشش را

Бълм дода ҷудоӣ , ҳалолро зи ҳаром

بعلم داده جدایی، حلال را ز حرام

Бнрмиии сӯии хасм дурушт ме омад

بنرمیی سوی خصم درشت می آمد

Буруни зи дидаи нигоҳаш , ки равған аз бодом

برون ز دیده نگاهش، که روغن از بادام

Чу чашми хеш , каф ӯ мудом дар резиш

چو چشم خویش، کف او مدام در ریزش

Чу баҳри ҳиммати худ , дил ҳамеша бе ором

چو بحر همت خود، دل همیشه بی آرام

Гумон шудӣ ки магар соил ӯст вақти карам

گمان شدی که مگر سایل اوست وقت کرم

Збс ки ҳиммат ӯ дошт дар атои ибром

زبس که همت او داشت در عطا ابرام

Фгндаҳи бори алойиқи зи хеш , тока кашад

فگنده بار علایق ز خویش، تاکه کشد

Бахонаи фуқаро , об ва нон бадуш мудом

بخانه فقرا، آب و نان بدوش مدام

Ҳамеша кори ятемони хастаро , чу гуҳар

همیشه کار یتیمان خسته را، چو گهر

Бириштаи нигаҳи илтифот , дода низом

برشته نگه التفات، داده نظام

зи баси хузўъ , шудӣ об дар намоз ; агар

ز بس خضوع، شدی آب در نماز؛اگر

Барои саҷда набӯдӣ зарури ҳафт андом

برای سجده نبودی ضرور هفت اندام

зи ҳарфи ҷабҳаи пари саҷдааш , аҷаб набӯд

ز حرف جبهه پر سجده اش، عجب نبود

Забон агар Фгнд чанд пӯст чун бодом

زبان اگر فگند چند پوست چون بادام

Аз инки ҷабҳа аш афганда чанд пӯст чу гул

از اینکه جبهه اش افگنده چند پوست چو گل

Чаман чигуна наболад бахуди зи фахри мудом ? !

چمن چگونه نبالد بخود ز فخر مدام؟!

Миёни хайли камӣни бандагони дарга ӯ

میان خیل کمین بندگان درگه او

Кашида гардани худ , сарви ҳам бойени андом

کشیده گردن خود، سرو هم باین اندام

Бпоси ҳурмати тақвоӣ ӯ , зи хиҷлати хеш

بپاس حرمت تقوای او، ز خجلت خویش

Бостхўони қафо дар хазидаи мағзи ҳаром

باستخوان قفا در خزیده مغز حرام

зи даҳшати нигаҳи хашм ӯ , бар аҳли ситам

ز دهشت نگه خشم او، بر اهل ستم

Забон нагашта тарозуии адлро ба салом

زبان نگشته ترازوی عدل را به سلام

Агар баномаи рӯзи шама ӣӣ зи стўт ӯ

اگر بنامه روز شمه یی ز سطوت او

Рақами зи коғази хезад чу мӯии брондом

رقم ز کاغذ خیزد چو موی براندام

Шаванд булбули гулзори мадҳаш , ар нафасӣ

شوند بلبل گلزار مدحش، ار نفسی

Фурӯи бҳрФ дигар сар наёваранд ақлом

فرو بحرف دگر سر نیاورند اقلام

Адуӣ ӯ ки димоғаши зи дӯди ҷаҳл пар аст

عدوی او که دماغش ز دود جهل پر است

Бҳшр кӣ расадаш буии мағфирати бмшом

بحشر کی رسدش بوی مغفرت بمشام

зи мадҳ ӯ адабам манъ мекунад , чаканам ?

ز مدح او ادبم منع میکند، چکنم؟

Магари бдшмн ӯ баъди азин даҳуми дашном !

مگر بدشمن او بعد ازین دهم دشنام!

Биравӣ душман ӯ миҷҳм аз он ҳрдм

بروی دشمن او میجهم از آن هردم

Ки дар шумори сегон дараш барандам ном !

که در شمار سگان درش برندم نام!

Сухан расед басари манзили дуои воъиз

سخن رسید بسر منزل دعا واعظ

Аннан бикаш ки на ин роҳро буд анҷом

عنان بکش که نه این راه را بود انجام

Дигар махон ҳаддӣ эй сорибон , к аз мастӣ

دگر مخوان حدی ای ساربان، ک از مستی

Гусаст ноқаи мазмуни зи мади хомаи зимом

گسست ناقه مضمون ز مد خامه زمام

Қалами мнози ббозўии худ , ки мумкин нест

قلم مناز ببازوی خود، که ممکن نیست

Расад бпоиаҳи қадараши каманди тӯли калом

رسد بپایه قدرش کمند طول کلام

Ғараз аз ин ҳама , изҳор бандагӣаст маро

غرض از این همه، اظهار بندگی است مرا

Вагарнаи ман кӣми он қадари кўў , мадҳи кадом ? !

وگرنه من کیم آن قدر کوو، مدح کدام؟!

Сазои дарга ӯ нест тӯҳфа ӣӣ дар каф

سزای درگه او نیست تحفه یی در کف

Марои бғири дуо , вассалому алокром

مرا بغیر دعا، والسلام و الاکرام

Буд бҷиби макон , то чу меҳри сафҳаи хок

بود بجیب مکان، تا چو مهر صفحه خاک

Буд бадасти замон , то чу сбҳаҳи шаҳри сиём

بود بدست زمان، تا چو سبحه شهر صیام

Баради бхок дараш саҷда , ҷабҳаи олам

برد بخاک درش سجده، جبهه عالم

Кунад бзкри хушаши давр , сбҳаҳи айём

کند بذکر خوشش دور، سبحه ایام