Бози алвон пӯш шуд , перонаи сари боғи ҷаҳон

باز الوان پوش شد، پیرانه سر باغ جهان

Мекунад гулзори проФшонӣ , аз барги хазон

میکند گلزار پرافشانی، از برگ خزان

Ёфт аз файзи ҳаво ҳар нахли ҷони тоза ӣӣ

یافت از فیض هوا هر نخل جان تازه یی

Омад оби рафтаи ъушрати биҷавии гулистон

آمد آب رفته عشرت بجوی گلستان

Хандагар хезади биҷои ашкам аз дил , давр нест

خنده گر خیزد بجای اشکم از دل، دور نیست

Каз пиёзи имрӯз дигар мекунад гули заъфарон

کز پیاز امروز دیگر میکند گل زعفران

Баҳри сайди дил , з ҳар барги хазон бар шохсор

بهر صید دل، ز هر برگ خزان بر شاخسار

Зад дигар дастии бтркши шоҳиди пери ҷаҳон

زد دگر دستی بترکش شاهد پیر جهان

Обу рангӣ каз чаман май байнам акнӯн , давр нест

آب و رنگی کز چمن می بینم اکنون، دور نیست

Гар бигӯям нест фасли гул , магари фасли хазон

گر بگویم نیست فصل گل، مگر فصل خزان

Дар камолу нақс , даврӣ дорад ин фасл аз баҳор

در کمال و نقص، دوری دارد این فصل از بهار

Он қадари даврӣ ки дорад пери комил аз ҷавон

آن قدر دوری که دارد پیر کامل از جوان

Кард гетӣ , зи иқтизоӣ , фасл аз шабнами арақ

کرد گیتی، ز اقتضای، فصل از شبنم عرق

Ёфт сиҳҳат аз таби гармои тобистони ҷаҳон

یافت صحت از تب گرمای تابستان جهان

То шавад ҳам вазн , чун гармӣу сардии рӯзу шаб

تا شود هم وزن، چون گرمی و سردی روز و شب

Каффа мизон намӯд аз қурси хуршеди осмон

کفه میزان نمود از قرص خورشید آسمان

Аз ҳарорат то равад дар чашмаи кофури дай

از حرارت تا رود در چشمه کافور دی

Аз либоси барг , урён мешавад зи он гулистон

از لباس برگ، عریان میشود ز آن گلستان

Бскаҳ гардӣдааст гулшан , бениёз аз обу ранг

بسکه گردیده است گلشن، بی نیاز از آب و رنگ

Давр набӯд аз чаман ,гар по кашад оби равон

دور نبود از چمن، گر پا کشد آب روان

Аз барои рафтани айёми ҷонсӯзи тамӯз

از برای رفتن ایام جانسوز تموز

Карда , аз баси хуррамӣ , гулшани чироғон аз хазон

کرده، از بس خرمی، گلشن چراغان از خزان

Гашта аз сад барг , равшан ҳар тарафи маҳтобе

گشته از صد برگ،روشن هر طرف مهتابیی

Рафта чун мӯшаки з ҳар сӯи токҳо бар осмон

رفته چون موشک ز هر سو تاکها بر آسمان

Ҳар чанор аз тундии боди хриФӣ дар чаман

هر چنار از تندی باد خریفی در چمن

Чун гули ғурон , хурушон гашта ва оташ фишон

چون گل غران، خروشان گشته و آتش فشان

Аз паии сайри чироғони хазон , набӯд аҷаб

از پی سیر چراغان خزان، نبود عجب

Пери дай аз хонагар беруни дӯд чун кӯдакон

پیر دی از خانه گر بیرون دود چون کودکان

Роизи фасли хазон , аз баҳри истиқболи дай

رایض فصل خزان، از بهر استقبال دی

Карда нилии хинги сабзиро , зи токи оташи Аннан

کرده نیلی خنگ سبزی را، ز تاک آتش عنان

Аз хурӯши зоғ , комд омад фасл дай аст

از خروش زاغ، کآمد آمد فصل دی است

Сӯзади оташ бар сарири шох аз барги хазон

سوزد آتش بر سریر شاخ از برگ خزان

Дар бисоти баргҳо , шуд бскаҳи гулрезони ранг

در بساط برگها، شد بسکه گلریزان رنگ

Гашта мурғонро сафири ангушти ҳайрат дар даҳон

گشته مرغان را صفیر انگشت حیرت در دهان

Дар чаман аз баси фазоҳо аз гул рангаст пар

در چمن از بس فضاها از گل رنگ است پر

Андалебонро нмигрдди бҳрФи гули забон

عندلیبان را نمیگردد بحرف گل زبان

Шуд муҷассам , бскаҳ аз акси хазон чун шохи гул

شد مجسم، بسکه از عکس خزان چون شاخ گل

Метавонад мурғ бар мавҷи ҳавои басти ошён

میتواند مرغ بر موج هوا بست آشیان

Дар гулистон кардаанд аз бскаҳи рангу бӯи ҳуҷум

در گلستان کرده اند از بسکه رنگ و بو هجوم

Ханда аз танагии хазида дар мизоҷи заъфарон

خنده از تنگی خزیده در مزاج زعفران

Бскаҳ рангинаст аз акси хазон ҳар сӯи ҳаво

بسکه رنگین است از عکس خزان هر سو هوا

Бод чун домони пар гул меравад аз бӯстон

باد چون دامان پر گل میرود از بوستان

Гашта бар рангинии болои баландони чаман

گشته بر رنگینی بالا بلندان چمن

Пой то сари дӯди оҳи ҳасратии сарви равон

پای تا سر دود آه حسرتی سرو روان

Баста ҳар баррагии бахуди перояи сад гӯнаи ранг

بسته هر برگی بخود پیرایه صد گونه رنگ

Ҷилва гар гардӣда товусони биҷои булбулон

جلوه گر گردیده طاووسان بجای بلبلان

Дода аз баси ранги таъсири ҳаво ҳар барг ро

داده از بس رنگ تأثیر هوا هر برگ را

Чашми рангинӣ ҳино дорад зи барги грдкон

چشم رنگینی حنا دارد ز برگ گردکان

Сафҳаи хок аз гули райҳони збси пар ахтар аст

صفحه خاک از گل ریحان زبس پر اختر است

Музди мардӣ кӯ бигӯед : ин замин , он осмон !

مزد مردی کو بگوید: این زمین، آن آسمان!

Бскаҳ зарринаст аз эксири таъсири ҳаво

بسکه زرین است از اکسیر تأثیر هوا

Гашта теғи офтоб аз акси гулҳо зари нишон

گشته تیغ آفتاب از عکس گلها زر نشان

Дар ҳаво аз риштаи назораи аҳли назар

در هوا از رشته نظاره اهل نظر

Менамояд ҳамчуи коғази бод , ҳар барги хазон

مینماید همچو کاغذ باد، هر برگ خزان

Бскаҳ дар вақти нимув , машқ паридан карда аст

بسکه در وقت نمو، مشق پریدن کرده است

Май пурд аз таблаи аттори ҳам зони заъфарон

می پرد از طبله عطار هم زآن زعفران

Гашта чобуки бскаҳи гулҳои хриФӣ дар нимув

گشته چابک بسکه گلهای خریفی در نمو

Карда аз нашаву намои машқ паридани заъфарон

کرده از نشو و نما مشق پریدن زعفران

Бӯстон афрӯз набӯд , ҳаст оҳии оташин

بوستان افروز نبود، هست آهی آتشین

Нест он зулфи арӯсон , ҳаст ашки ошиқон

نیست آن زلف عروسان، هست اشک عاشقان

Бскаҳ афгандааст ҳар сӯ дар чамани мурғи дилӣ

بسکه افگنده است هر سو در چمن مرغ دلی

Гашта хӯн олуд тири бӯстони афрӯз аз он

گشته خون آلود تیر بوستان افروز از آن

Гашта чун вақти заволи офтоби ҷаъфарӣ

گشته چون وقت زوال آفتاب جعفری

Мекунад тоҷи хурӯсон дар чаман ҳар сӯи фиғон

میکند تاج خروسان در چمن هر سو فغان

Бскаҳ рангинаст гулшан , менамояд дар назар

بسکه رنگین است گلشن، مینماید در نظر

Ҳамчуи доғи лола , зоғон дар миёни гулистон

همچو داغ لاله، زاغان در میان گلستان

Ҳаст дар чашми назари бозони зи зоғон ҳар тараф

هست در چشم نظر بازان ز زاغان هر طرف

Ҳамчуи чашми серумаи дори дилбарон ҳар ошён

همچو چشم سرمه دار دلبران هر آشیان

Бушковад ҳар дами зи шохи хомае рангини гулӣ

بشکفد هر دم ز شاخ خامه ای رنگین گلی

Гулшани табъи марои гӯйӣ баҳораст ин хазон

گلشن طبع مرا گویی بهار است این خزان

Гарчи бошад гулистонро , обу ранг аз ҳади фузун

گرچه باشد گلستان را، آب و رنگ از حد فزون

Бӯстони назми ман ҳам , кӣ диҳад боҷаии бон ? !

بوستان نظم من هم، کی دهد باجی بآن؟!

Мо зи сайри гулшани маънӣ , дилӣ во мекунем

ما ز سیر گلشن معنی، دلی وا میکنیم

Карда моро фориғи ин гулшани зи сайри гулистон

کرده ما را فارغ این گلشن ز سیر گلستان

Не ғалат гуфтам , чаҳ ояд зин парешон гуфта ҳо

نی غلط گفتم، چه آید زین پریشان گفته ها

Мекунам зини ҳарфҳо , калаки забонро имтиҳон

میکنم زین حرفها، کلک زبان را امتحان

То нивисам шама ӣӣ аз мадҳати шоҳӣ ки ӯст

تا نویسم شمه یی از مدحت شاهی که اوست

Сарвари дунёу дайн , фахри замину осмон

سرور دنیا و دین، فخر زمین و آسمان

Нури чашми Мустафо « боқир » эмоми панҷумин

نور چشم مصطفی «باقر» امام پنجمین

Онкӣ меболад сухани брхўди зи мадҳаш ҳар замон

آنکه می بالد سخن برخود ز مدحش هر زمان

Дил чу ма созад бболидни шикасти худ дуруст

دل چو مه سازد ببالیدن شکست خود درست

Гар кунад ойӣнаи мҳрўиши ойӣнаи дон

گر کند آیینه مهرویش آیینه دان

Гар бар баррагии зи деҳқони шикваи пеши адл ӯ

گر بر برگی ز دهقان شکوه پیش عدل او

Мехӯрд аз Зуҳраи шер , оби дигари Нитсаатон

میخورد از زهره شیر، آب دیگر نیستان

Вар кунад таҳрир , ҳарфӣ аз ҳимоятҳои ӯ

ور کند تحریر، حرفی از حمایتهای او

Бар қалам ҳаргиз науфтад зӯри дигар аз бенон

بر قلم هرگز نیفتد زور دیگر از بنان

Баҳри адлаши тунд агар басӯии аҳли ҷавр

بحر عدلش تند اگر بسوی اهل جور

Дигари оташи зӯри натавонад гирифтани азкмон !

دیگر آتش زور نتواند گرفتن ازکمان!

Карда то азми шикасти шишаи умри аду

کرده تا عزم شکست شیشه عمر عدو

Баста ҳар сангии бхдмт чун сулаймонии миён

بسته هر سنگی بخدمت چون سلیمانی میان

Муҳрагар созанди сангиро , зи кӯҳи қадар ӯ

مهره گر سازند سنگی را، ز کوه قدر او

Чини рӯз ва шаб равад беруни зи тӯмори замон

چین روز و شب رود بیرون ز طومار زمان

Кишти ҳоҷатҳо агар хуррам набӯдӣ аз шарар

کشت حاجتها اگر خرم نبودی از شرر

Оби ҳлмши тухми оташро Фгндӣ аз ҷаҳон

آب حلمش تخم آتش را فگندی از جهان

Ҳарзаи нолони бас ки доранд эҳтиёт аз наҳй ӯ

هرزه نالان بس که دارند احتیاط از نهی او

Неи зи бим ӯ биҷуз дар пардаи ннўозди шубон

نی ز بیم او بجز در پرده ننوازد شبان

Чашм бедораш бихоб ноз , яксар заҳри чашм

چشم بیدارش بخواب ناز، یکسر زهر چشم

Фарқи Фрқдсош , бо болини роҳати сари гарон

فرق فرقدساش، با بالین راحت سر گران

Сунъи ҳақро буд чашм ва , ёди ҳақро буд дил

صنع حق را بود چشم و، یاد حق را بود دل

Ҳукми ҳақро буд гӯш ва , ҳарфи ҳақро бади забон

حکم حق را بود گوش و، حرف حق را بد زبان

Кохи миллатро сутун ва , қасри донишро асос

کاخ ملت را ستون و، قصر دانش را اساس

Роҳи ҳақро раҳнамо ва , ҳсни дайнро посбон

راه حق را رهنما و، حصن دین را پاسبان

Атласи зари дуз гардун карда зер андозяш

اطلس زر دوز گردون کرده زیر اندازیش

Хок то гардӣда шамъи ҷисм ӯро шамъдон

خاک تا گردیده شمع جسم او را شمعدان

Гар намояди ёди қадараш , нола бар хезади зи дил

گر نماید یاد قدرش، ناله بر خیزد ز دل

Вар кунад таърифи тамкинаш , гарон гардад забон

ور کند تعریف تمکینش، گران گردد زبان

Аз виқораш чун бигӯям шама ӣӣ , набӯд аҷаб

از وقارش چون بگویم شمه یی، نبود عجب

Гар шавад қадари сухан бо ин сабк қадре , гарон

گر شود قدر سخن با این سبک قدری، گران

Зинда созад номи худро то зиёд ӯ , сухан

زنده سازد نام خود را تا زیاد او، سخن

Мурда онаст кӯро бошад аз мдҳтгрон

مرده آنست کو را باشد از مدحتگران

Шамъи фикри мадҳаш аз фонӯси дил то равшан аст

شمع فکر مدحش از فانوس دل تا روشن است

Лафз ва маънӣ гардадаш баргарди сари парвонаи сон

لفظ و معنی گرددش برگرد سر پروانه سان

Лекини ин хиҷлат ки аз мадҳаши сухан андӯхта аст

لیکن این خجلت که از مدحش سخن اندوخته است

Чун дигар хоҳад баровардани сар аз ҷайби даҳон ? !

چون دگر خواهد برآوردن سر از جیب دهان؟!

Ҳади воъиз кӣ буд шоҳои талоши мадҳи ту ?

حد واعظ کی بود شاها تلاش مدح تو؟

Нест ҷузи таърифи арзи ҳоли манзурӣ аз он

نیست جز تعریف عرض حال منظوری از آن

Аз шару шӯри ду олами мأмнии михўостм

از شر و شور دو عالم مأمنی میخواستم

Дод ҳасани эътиқодами остонатро нишон

داد حسن اعتقادم آستانت را نشان

То тавонад фикри худ дидан барои рӯзи марг

تا تواند فکر خود دیدن برای روز مرگ

Чашм дорад дидаи дили серума ӣӣ зи он остон

چشم دارد دیده دل سرمه یی ز آن آستان

Ҳаст моро вақти танг ва , пои ланг ва , роҳи санг

هست ما را وقت تنگ و، پای لنگ و، راه سنگ

Вақт ҳамроҳӣаст эй умедгоҳи шиъён

وقت همراهی است ای امیدگاه شیعیان

Роҳи мақсади сахти дурӯ , пои ҳиммати сахти суст

راه مقصد سخت دورو، پای همت سخت سست

Лошаи тани баси заъиф ва , бори хизмати хуши гарон

لاشه تن بس ضعیف و، بار خدمت خوش گران

Чашми бениши пари заъиф ва , хати матлаби баси хФӣ

چشم بینش پر ضعیف و، خط مطلب بس خفی

Зиндагӣ бисёр пер ва , орзӯҳо баси ҷавон

زندگی بسیار پیر و، آرزوها بس جوان

Дардмандам , номродм , бенавоем , оҷизам

دردمندم، نامرادم، بینوایم، عاجزم

Биксм , бечораам , бедаст ва поем , алأмон !

بیکسم، بیچاره ام، بی دست و پایم، الأمان!

Гар зи биқдрӣ чу хокам , лек хоки он дирам

گر ز بیقدری چو خاکم، لیک خاک آن درم

Вари збди хуии сагам , аммо саги он остон

ور زبد خویی سگم، اما سگ آن آستان

Аз сегон ҳам камтарам , гар ронем аз даргаат

از سگان هم کمترم، گر رانیم از درگهت

Бар сарони ҳам сарварам , гар хонем аз бандагон

بر سران هم سرورم، گر خوانیم از بندگان

Гар ту афрӯзии чароғам , офтобами офтоб !

گر تو افروزی چراغم، آفتابم آفتاب!

Гар ту бурдорӣ зи хокам , осмонами осмон ! !

گر تو برداری ز خاکم، آسمانم آسمان!!

Гӯи сухани роҳи дуои сркн дигар , з онру ки ҳаст

گو سخن راه دعا سرکن دگر، ز آنرو که هست

Муддао дар пардаи дил низ пеш ӯ аён

مدعا در پرده دل نیز پیش او عیان

То бадал , аз дӯстӣ ва душманӣ бошад асар

تا بدل، از دوستی و دشمنی باشد اثر

То бгитӣ , аз баҳор ва аз хазон бошад нишон

تا بگیتی، از بهار و از خزان باشد نشان

Дӯсташ аз хоки хезад , ҳамчуи гулҳои баҳор

دوستش از خاک خیزد، همچو گلهای بهار

Душманаш аз хоки резад , ҳамчуи авроқи хазон

دشمنش از خاک ریزد، همچو اوراق خزان