Чу гул машав ҳамаи тани лаб , барои хандидан

چو گل مشو همه تن لب، برای خندیدن

Ки тундбод фано мерасад бгл чидан

که تندباد فنا میرسد بگل چیدن

Чу май кашанди гулоби равонат аз гули тан

چو می‌کشند گلاب روانت از گل تن

Дигар басаст бисоти шукуфтагӣ чидан

دگر بس است بساط شکفتگی چیدن

Аҷал ба қасди ту теғи ду дам кашида зи субҳ

اجل به قصد تو تیغ دو دم کشیده ز صبح

Ҳамон чу шуълаи шамъии ту гарм рақсидан

همان چو شعله شمعی تو گرم رقصیدن

Кунун ки сарсари перии бнхли умри вазид

کنون که صرصر پیری بنخل عمر وزید

Бахуд чу барг хазонаст ҷой ларзидан

بخود چو برگ خزان است جای لرزیدن

Барин бисот машав паҳни ҳамчуи гули хандон

برین بساط مشو پهن همچو گل خندان

Ки ҳаст вақти бисоти нишоти барчӣдан

که هست وقت بساط نشاط برچیدن

Буқати ханда на биҷости ашки резии чашм

بوقت خنده نه بیجاست اشک ریزی چشم

Кунад баҳоли ту бибоки гиря хандидан

کند بحال تو بیباک گریه خندیدن

Мабод рехтани обрӯ буд , ҳаши дор

مباد ریختن آبرو بود، هش دار

Буқати хандаи сиришкати бчҳраҳ ғалтидан !

بوقت خنده سرشکت بچهره غلتیدن!

Чу гули бшодии айёми рӯи мада бисёр

چو گل بشادی ایام رو مده بسیار

Ки сад шикаст расад ғунчаро з хандидан

که صد شکست رسد غنچه را ز خندیدن

Чу хандаи ҳарза дарое даҳони дарида ки дид ?

چو خنده هرزه درایی دهان دریده که دید؟

На шарти ақл буд , зу канора нагузидан !

نه شرط عقل بود، زو کناره نگزیدن!

Бзўри ҷаҳли дард бар танати либоси виқор

بزور جهل درد بر تنت لباس وقار

Мада чу ғунчаи гиребони бадаст хандидан

مده چو غنچه گریبان بدست خندیدن

зи хандаи лозим гул шуд зи баси парешоне

ز خنده لازم گل شد ز بس پریشانی

Гулоби гашту ҷудо зу нагашт Пошидан

گلاب گشت و جدا زو نگشت پاشیدن

зи боди тафриқаи хоҳӣ ки дар амон бошӣ

ز باد تفرقه خواهی که در امان باشی

Мада чу ғунчаи тасвири раҳи бхндидн

مده چو غنچه تصویر ره بخندیدن

Дарин чамани гул шодӣаст ғам , кунад зи он рӯ

درین چمن گل شادی است غم، کند ز آن رو

зи хори дасти ту хӯни гиряи вақти гул чидан

ز خار دست تو خون گریه وقت گل چیدن

Шӯии болФти айш аз худои бегона

شوی بالفت عیش از خدای بیگانه

Ки меҳаром шуд аз ёри айши гардидан

که می حرام شد از یار عیش گردیدن

Шунидам аз лаби пери шукуфаи ин гуфтор

شنیدم از لب پیر شکوفه این گفتار

Ки : ғайри уқда дил нест файз хандидан

که: غیر عقده دل نیست فیض خندیدن

зи хуррамӣ шудаи помоли халқи сабзау гул

ز خرمی شده پامال خلق سبزه و گل

Биравӣ даст буд ҷои неи з нолидан

بروی دست بود جای نی ز نالیدن

Буд зи ҳамдамии ҷоҳилон бе тамкин

بود ز همدمی جاهلان بی تمکین

Ки ҷомро нарасад лаби баҳами з хандидан

که جام را نرسد لب بهم ز خندیدن

зи файзи суҳбати гуфтори аҳли илму хирад

ز فیض صحبت گفتار اهل علم و خرد

Ҳамеша кори қалам гиряаст ва нолидан

همیشه کار قلم گریه است و نالیدن

Буд агар баназари файзи гиряи чашми туро

بود اگر بنظر فیض گریه چشم ترا

Тамоми гиря шодӣаст ашк боридан

تمام گریه شادی است اشک باریدن

зи чашма дар ашки об гар хӯрд чашмат

ز چشمه در اشک آب گر خورد چشمت

Дигар нмидўдши дида аз пай дидан

دگر نمیدودش دیده از پی دیدن

зи ҷӯй гиря хӯрд оби нахлҳои дуо

ز جوی گریه خورد آب نخلهای دعا

зи ашки шамъ буд шуълаи гарм болидан

ز اشک شمع بود شعله گرم بالیدن

Бинола нома кунад пок аз гунаҳи солик

بناله نامه کند پاک از گنه سالک

Ки оби занги з дил мебарад бнолидн

که آب زنگ ز دل میبرد بنالیدن

Бисӯз ва соз шавад ботини ту маънии хез

بسوز و ساز شود باطن تو معنی خیز

Танурро буд ин нони диҳии зи тобидан

تنور را بود این نان دهی ز تابیدن

Бағам бисоз ?герат пойдорӣаст ҳавас

بغم بساز گرت پایداری است هوس

Ки мастро асар биғмӣаст ғалтидан

که مست را اثر بیغمی است غلتیدن

Шавад ғамии сабаби роҳат аз ғамии дигар

شود غمی سبب راحت از غمی دیگر

Раҳад зи боркашии асби вақти лнгидн

رهد ز بارکشی اسب وقت لنگیدن

Бикаш азин ду се динори доман ва , вошў

بکش ازین دو سه دینار دامن و، واشو

Басони ғунчаи барин хурда чанд печидан ? !

بسان غنچه برین خرده چند پیچیدن؟!

Бахуди мучин ҳамагар шоҳи чин ва мо чинӣ

بخود مچین همه گر شاه چین و ما چینی

Ки чидаанд бисоти ту баҳр бар чидан

که چیده اند بساط تو بهر بر چیدن

зи малику мол чаҳ монад бкс , биҷузи ғаму ранҷ ? !

ز ملک و مال چه ماند بکس، بجز غم و رنج؟!

зи диҷла дар каф дулоб чист ? нолидан !

ز دجله در کف دولاب چیست؟ نالیدن!

Шукуфтагӣаст ғалат , бози ғунчаи шӯ эй гул

شکفتگی است غلط، باز غنچه شو ای گل

Ки тангноӣ ҷаҳон нест ҷой болидан !

که تنگنای جهان نیست جای بالیدن!

Магари зи бандагии бандаи гузидаи ҳақ

مگر ز بندگی بنده گزیده حق

Ки ҳаст хок дараш нури дида дидан

که هست خاک درش نور دیده دیدن

Эмом ҳар ду ҷаҳон : « ҳазрати алии нақӣ »

امام هر دو جهان:«حضرت علی نقی »

Ки зикри ном хушаш чист ? шаҳди хоидан !

که ذکر نام خوشش چیست؟ شهد خاییدن!

Бойени умед ки шояд баном ӯ бошад

باین امید که شاید بنام او باشد

Ҷудои нмишўд аз зари бскаҳ часбӣдан

جدا نمیشود از زر بسکه چسبیدن

Ягонаи гавҳари дарёии илму ҷӯаду шараф

یگانه گوهر دریای علم و جود و شرف

Ки ҳаст пилаи қадараши фузуни з санҷидан

که هست پله قدرش فزون ز سنجیدن

Дар муҳӣти шараф каз азизиаш бар сар

در محیط شرف کز عزیزی اش بر سر

Ҳамеша на садафи чархи рост ларзидан

همیشه نه صدف چرخ راست لرزیدن

Бнўр меҳр кунад сояи кӯҳи қадараш агар

بنور مهر کند سایه کوه قدرش اگر

Аҷаб ки меҳр тавонад бачарх гардидан

عجب که مهر تواند بچرخ گردیدن

зи нури бахшеи хок дараш аҷаб набӯд

ز نور بخشی خاک درش عجب نبود

Ки дидаҳо баҳам уфтанд бар сар чидан

که دیده ها بهم افتند بر سر چیدن

Паии нузули ғубор дараш набошад давр

پی نزول غبار درش نباشد دور

Равон кунандгар аз хонаи чашмҳо дидан

روان کنند گر از خانه چشمها دیدن

зи поси ҳурмати гирди ҳарим ӯ чаҳ аҷаб

ز پاس حرمت گرد حریم او چه عجب

Ки ранги каси натавонади бчҳраҳи гардидан ? !

که رنگ کس نتواند بچهره گردیدن؟!

Бҳшри сандали дардисар ҳисоб шавад

بحشر صندل دردسر حساب شود

Бар остонаи он шоҳи ҷабҳаи соиидн

بر آستانه آن شاه جبهه ساییدن

Ду лаби зи арз ва само додаанд гетӣ ро

دو لب ز ارض و سما داده اند گیتی را

Барои даргаи он қиблаи гоҳ бӯсидан

برای درگه آن قبله گاه بوسیدن

зи бскаҳ дар гуҳаш аз раҳматаст танги фазо

ز بسکه در گهش از رحمت است تنگ فضا

Гунаҳи бахуди натавонади зи бим ларзидан

گنه بخود نتواند ز بیم لرزیدن

зи издиҳоми млоик дар остона ӯ

ز ازدحام ملایک در آستانه او

Чаҳ сони расонади гунаҳи хешро ббхшидн ? !

چه سان رساند گنه خویش را ببخشیدن؟!

Зиришки тоъати покон дар он хуҷастаи ҳарим

زرشک طاعت پاکان در آن خجسته حریم

Аҷаби бтў ба расад ҷурмҳо зи коҳидн

عجب بتو به رسد جرمها ز کاهیدن

Фалак ба панҷаи хуршеди пеш рифъат ӯст

فلک به پنجه خورشید پیش رفعت اوست

Ҳамеша дар паии гардани зи шарми хоридн

همیشه در پی گردن ز شرم خاریدن

зи бори нисбати қадараши аҷаби нмидонм

ز بار نسبت قدرش عجب نمیدانم

Ки оварад фарси чархро блнгидн

که آورد فرس چرخ را بلنگیدن

Биҷӯад ӯ чу буд нисбаташ , аз он дорад

بجود او چو بود نسبتش، از آن دارد

Ҳамеша зи оташи ин шавқи чашма ҷӯшидан

همیشه ز آتش این شوق چشمه جوشیدن

Чу дирафшон шавад он баҳр беканор , занад

چو درفشان شود آن بحر بی کنار، زند

Муҳӣт меҳр хамӯшӣ ба лаби з нолидан

محیط مهر خموشی به لب ز نالیدن

Ҷавоби масъалааш аз суоли зи он пеш аст

جواب مسأله اش از سئوال ز آن پیش است

Ки соилаш накушуд миннатии з пурсидан

که سائلش نکشد منتی ز پرسیدن

Чу моҳтоби мудоми оби файзи тоъат ӯ

چو ماهتاب مدام آب فیض طاعت او

Биравӣ сабзаи шаб буд гарм ғалтидан

بروی سبزه شب بود گرم غلتیدن

Сипеҳри рости паии ҷустуҷӯии соя ӯ

سپهر راست پی جستجوی سایه او

Чу зарраи ин ҳама дар офтоби гардидан

چو ذره این همه در آفتاب گردیدن

Барои дидани авҷи сипеҳр рифъат ӯст

برای دیدن اوج سپهر رفعت اوست

Хур аз хутут шуъоъӣ бичишам молидан

خور از خطوط شعاعی بچشم مالیدن

зи қобилияти идроки файзи он даргоҳ

ز قابلیت ادراک فیض آن درگاه

Нмирсд ба фалаки ҷузи зи даври гардидан

نمیرسد به فلک جز ز دور گردیدن

Шҳо ту меҳри сипеҳри ҷалол ва , ман хокам

شها تو مهر سپهر جلال و، من خاکم

зи меҳр давр набошад бхоки тобидан !

ز مهر دور نباشد بخاک تابیدن!

зи зиштии амал аз бас надӣданӣаст рухам

ز زشتی عمل از بس ندیدنی است رخم

Магар биравӣ ту бахшиш тавонадам дидан

مگر بروی تو بخشش تواندم دیدن

Ғании зи ҷинату эмини з дӯзахам созад

غنی ز جنت و ایمن ز دوزخم سازد

Маро ба меҳри ту дар ҳашари зиндаи гардидан

مرا به مهر تو در حشر زنده گردیدن

Умедам онкӣ напечад баномаам пурсиш

امیدم آنکه نپیچد بنامه ام پرسش

Марои зи шарми бахуди бас чу нома печидан !

مرا ز شرم بخود بس چو نامه پیچیدن!

Шҳншҳо чаҳ хасами ман ки то маро бошад

شهنشها چه خسم من که تا مرا باشد

Бигард баҳри санои ту ҳади гардидан !

بگرد بحر ثنای تو حد گردیدن!

Агар чаҳ нест санои ту ҳади ман , лекин

اگر چه نیست ثنای تو حد من، لیکن

Ман ва дар орзӯии он бхўиш печидан

من و در آرزوی آن بخویش پیچیدن

Маро ки даст таманност аз гуҳари кӯтоҳ

مرا که دست تمناست از گهر کوتاه

Хушами зи фикру хаёлаши бириштаи тобидан

خوشم ز فکر و خیالش برشته تابیدن

Магар шавад бшкри хоеи мадоеҳи ту

مگر شود بشکر خایی مدایح تو

Марои тадоруки айёми жожи хоидан

مرا تدارک ایام ژاژ خاییدن

Чу нест толеъи гирди ту гаштанам , борӣ

چو نیست طالع گرد تو گشتنم، باری

Ман ва бигард хаёлат ҳамеша гардидан

من و بگرد خیالت همیشه گردیدن

Буд бмдҳи ту ғалтонӣ дар суханам

بود بمدح تو غلتانی در سخنم

Марои шгўни бхок дар ту ғалтидан

مرا شگون بخاک در تو غلتیدن

Надошт лоиқи шаъни ту мдҳтии воъиз

نداشت لایق شأن تو مدحتی واعظ

Магари з рӯй хиҷолати сукут варзидан

مگر ز روی خجالت سکوت ورزیدن

Шавад бириштаи дониши магар дар суханаш

شود برشته دانش مگر در سخنش

Боби мадҳи ту шоистаи псндидн

بآب مدح تو شایسته پسندیدن

Бапуш хилқати нураши зи хоки даргаи хеш

بپوش خلقت نورش ز خاک درگه خویش

Ки ҳаст кори ту пайвастаи айби пӯшидан

که هست کار تو پیوسته عیب پوشیدن

Зулоли нуру зё то зи чашмаи мау меҳр

زلال نور و ضیا تا ز چشمه مه و مهر

Дарин чамани шаб ва рӯзаст гарми гардидан

درین چمن شب و روز است گرم گردیدن

Зулоли ҳукми равони туро буд ёрб

زلال حکم روان ترا بود یارب

Ҳамеша дар чамани рӯзгор ғалтидан

همیشه در چمن روزگار غلتیدن