Нест дар иқлӣм ҳастӣ эй дили меҳнати қарин
نیست در اقلیم هستی ای دل محنت قرین
Он қадари шодӣ ки кас хандад бўзъи он ва ин
آن قدر شادی که کس خندد بوضع آن و این
Чун раҳми дони тангнои даҳри пари ошӯб ро
چون رحم دان تنگنای دهر پر آشوب را
Рӯзу шаби мибоидт хӯн хӯрд дар вай чун ҷанин
روز و شب میبایدت خون خورد در وی چون جنین
Ҳон набошад зарра ӣӣ меҳру вафо дар зери чарх
هان نباشد ذره یی مهر و وفا در زیر چرخ
Ҳон надорад қатра ӣӣ оби ҳаё рӯй замин
هان ندارد قطره یی آب حیا روی زمین
Гиряҳо дар хандаҳо , чун хурдаҳо дар гули ниҳон
گریه ها در خنده ها، چون خرده ها در گل نهان
Сӯзҳо дар сурҳо , чун шамъҳо дар ангабин
سوزها در سورها، چون شمعها در انگبین
Пеши оқил , як дили пар дард бошад гӯии чарх
پیش عاقل، یک دل پر درد باشد گوی چرخ
Назд доно , як рухи пари гирди паҳнои замин
نزد دانا، یک رخ پر گرد پهنای زمین
Шуълаи сони гардани макаш , аз чарби нрмиҳоӣ ӯ
شعله سان گردن مکش، از چرب نرمیهای او
Об шамшераст нрмиҳои ин чархи барин
آب شمشیر است نرمیهای این چرخ برین
Пар сагат кардааст , рӯ ба бозии ин куҳнаи гург !
پر سگت کرده است، رو به بازی این کهنه گرگ!
Хуш бихобат карда чун харгӯш , ин шери ърин ! !
خوش بخوابت کرده چون خرگوش، این شیر عرین!!
Ҳамчуи барги гул , сархуд гир аз ин боғи хароб
همچو برگ گل، سرخود گیر از این باغ خراب
Аз замину осмон чун офият даврӣ гузин
از زمین و آسمان چون عافیت دوری گزین
Қатраи зи он аз абр меуфтад , ки бигурезад зи чарх
قطره ز آن از ابر می افتد، که بگریزد ز چرخ
Сабзаи зи он қад мекашад , то давр гардад аз замин
سبزه ز آن قد میکشد، تا دور گردد از زمین
Шоҳи атлас бахш бошӣ , ё гадои жандаи пӯш
شاه اطلس بخش باشی، یا گدای ژنده پوش
Оқибат чун мерӯй , хоҳи он чунон , хоҳи ин чунин !
عاقبت چون میروی، خواه آن چنان، خواه این چنین!
Чун Фаридун , ё Сикандар , ё сулаймонгар шӯй
چون فریدون، یا سکندر، یا سلیمان گر شوی
Кӯи Фаридун , кӯи Сикандар , кӯи сулаймон , кӯи нигин ?
کو فریدون، کو سکندر، کو سلیمان، کو نگین؟
Бар дар дилҳо , паии нони ҳамчуи расвои магарад
بر در دلها، پی نان همچو رسوایی مگرد
Дар дили гетӣ , чу рози аҳли дил пинҳон нишин
در دل گیتی، چو راز اهل دل پنهان نشین
Қимати ҷинси саодат , дарҳам ва динор нест
قیمت جنس سعادت، درهم و دینار نیست
Нақди роиҷ , аз туҳидастӣаст дар бозори дайн !
نقد رایج، از تهیدستی است در بازار دین!
Танагии аҳвол , орифро каманд ваҳдатаст
تنگی احوال، عارف را کمند وحدتست
Сахтии айём , муфлисро ҳисори оҳанӣн
سختی ایام، مفلس را حصار آهنین
Аз гирифтани хештанро зери даст кас макун
از گرفتن خویشتن را زیر دست کس مکن
Метавон то осмон бӯдан , чаро бошӣ замин ? !
میتوان تا آسمان بودن، چرا باشی زمین؟!
Бар наёяд ғайри навмидии зи дунони ҳеҷ ком
بر نیاید غیر نومیدی ز دونان هیچ کام
Нест баҳри бухлро мавҷии биҷузи чини ҷабин
نیست بحر بخل را موجی بجز چین جبین
Бо камол бекамолӣ , дар камол нихватанд
با کمال بی کمالی، در کمال نخوتند
Нест бо аҳли ҷаҳони дигари камолӣ беш аз ин
نیست با اهل جهان دیگر کمالی بیش از این
Ҷумлаи сар то пои гиреҳ , пайваста чун банди қабо
جمله سر تا پا گره، پیوسته چون بند قبا
Пой то сари чини абрӯ , ҷумлагӣ чун остин !
پای تا سر چین ابرو، جملگی چون آستین!
Бо камол бераҳгӣ , чандини раги гардани нигар !
با کمال بی رگی، چندین رگ گردن نگر!
Бо ду сад олами сабки мағзӣ , биё лангар бибин ! !
با دو صد عالم سبک مغزی، بیا لنگر ببین!!
Аз раги гардан ҷаҳон шуд беша , ёрб кӣ шавад
از رگ گردن جهان شد بیشه، یارب کی شود
Ҳамчуи шамшер аз ғилоф ояд буруни солори дайн ? !
همچو شمشیر از غلاف آید برون سالار دین؟!
« ҳуҷҷати ҳақ » , нури мутлақ , « соҳиби аламр » онкӣ ӯ
«حجت حق »، نور مطلق، «صاحب الامر»آنکه او
Баҳри зхори имомати рости мавҷи вопасин
بحر زخار امامت راست موج واپسین
Ҳастӣ на осмон , аз баҳри зот пок ӯст
هستی نه آسمان، از بهر ذات پاک اوست
Чун вуҷӯди ҳалқаи ангуштар аз баҳри нигин
چون وجود حلقه انگشتر از بهر نگین
Меҳри тобон аз фалаки пеши фурӯғ рӯй ӯ
مهر تابان از فلک پیش فروغ روی او
Бар замини афтодаи ҳршб , ҳамчуи чашми шармгин
بر زمین افتاده هرشب، همچو چشم شرمگین
Нури покашгар фишурдӣ бар бисоти рӯзи пой
نور پاکش گر فشردی بر بساط روز پای
Шаби Фсрдии ҳамчуи хӯни мурда дар зери замин
شب فسردی همچو خون مرده در زیر زمین
Ҳастӣ ӯ , дар ҷаҳон , чун об дар гулҳо ниҳон
هستی او، در جهان، چون آب در گلها نهان
Файз ӯ , дар шаш ҷиҳати пинҳон , чу дар муми ангабин
فیض او، در شش جهت پنهان، چو در موم انگبین
Рӯзи он рӯзаст , кони хуршеди тобони срзнд
روز آن روز است، کآن خورشید تابان سرزند
Давлати он давлат , ки ӯ бошад шаҳи тахти замин
دولت آن دولت، که او باشد شه تخت زمین
Ғоибонаи арзи ҳоли хештан то кӣ кунам ?
غایبانه عرض حال خویشتن تا کی کنم؟
Рӯбарӯ хоҳам ки гӯям ҳоли дилро баъд аз ин
روبرو خواهم که گویم حال دل را بعد از این
Домани аҳди зуҳӯрати кӯ ? ки то ояд бурун
دامن عهد ظهورت کو؟ که تا آید برون
Нолаҳо аз устихонам , ҳамчуи даст аз остин !
ناله ها از استخوانم، همچو دست از آستین!
Чун ту яктои гавҳарӣ гум карда , мегардад аз он
چون تو یکتا گوهری گم کرده، میگردد از آن
Осмони ғарбол дар кафи рӯзу шаби гирди замин !
آسمان غربال در کف روز و شب گرد زمین!
Кӣ шавад ёрб ки ореи пои давлат дар рикоб
کی شود یارب که آری پای دولت در رکاب
Чатри шоҳӣ бар сар аз болу пари рӯҳи аломин ? !
چتر شاهی بر سر از بال و پر روح الامین؟!
Якка тоз зулм , майдони ҷаҳонро баста аст
یکه تاز ظلم، میدان جهان را بسته است
Ҳаст холии ҷоят эй лашкари шикан дар садри зин
هست خالی جایت ای لشکر شکن در صدر زین
То наёяд домани аҳдати бкФи айём ро
تا نیاید دامن عهدت بکف ایام را
Кӣ тавонад пок шуд аз гирди бидъат рӯй дайн ? !
کی تواند پاک شد از گرد بدعت روی دین؟!
Гул фитод аз сиккаи бегонагон дар чашми зар
گل فتاد از سکه بیگانگان در چشم زر
Хор рафт аз нақши номи ғайр дар чашми нигин
خار رفت از نقش نام غیر در چشم نگین
Тогузорӣ пои давлат дар рикоб аз баҳри фол
تا گذاری پای دولت در رکاب از بهر فال
Хинги гардун ҳар ма нав меравад дар зери зин
خنگ گردون هر مه نو میرود در زیر زین
Хӯни бпои тахти шоҳони рехт аз ёқӯти лаъл
خون بپای تخت شاهان ریخت از یاقوت لعل
Истод аз баси броҳт эй шаҳи дунёу дайн
ایستاد از بس براهت ای شه دنیا و دین
Печад аз фикри сулаймонят , ангуштари бахуд
پیچد از فکر سلیمانیت، انگشتر بخود
Гардад об аз ҳасрати номи ту , дар чашми нигин
گردد آب از حسرت نام تو، در چشم نگین
Ҳамчуи шахси чашм бар роҳӣ ки бар телҳо дӯд
همچو شخص چشم بر راهی که بر تلها دود
Рафтаи исо дар раҳат бар осмони чорумин
رفته عیسی در رهت بر آسمان چارمین
Даст дар айёми мо , ҳарчанд даст бидъатаст
دست در ایام ما، هرچند دست بدعتست
Шаръ ҳам дорад зи ту дастӣ , вале дар остин
شرع هم دارد ز تو دستی، ولی در آستین
Пушти миҳроб аз фироқати монда бар девори ғам
پشت محراب از فراقت مانده بر دیوار غم
Чӯби минбари битў чун ҳаннона дорад сад ҳнин
چوب منبر بیتو چون حنانه دارد صد حنین
Чун сафи мижгони чашм кӯр меояд бичишам
چون صف مژگان چشم کور میآید بچشم
Битўи сафҳои намоз эй пешвои шаръу дайн
بیتو صفهای نماز ای پیشوای شرع و دین
Ҳалқаҳои дарс бетобанда дар зоти ту
حلقه های درس بی تابنده در ذات تو
Ҳалқа ангуштарӣ бошад ки бошад бе нигин
حلقه انگشتری باشد که باشد بی نگین
Битўи ҳарфи ваъз , дар дилҳои ғифлати пешагон
بیتو حرف وعظ، در دلهای غفلت پیشگان
Гашта ҳамчун оташи афсурда хокистар нишин
گشته همچون آتش افسرده خاکستر نشین
Аз барои саҷдаи шукри зуҳӯри давлатат
از برای سجده شکر ظهور دولتت
Ғунчаи сад барг дорад сад ҷабин дар остин
غنچه صد برگ دارد صد جبین در آستین
Муждаи ?утрогар насими оради бглшн аз шитоб
مژده ات را گر نسیم آرد بگلشن از شتاب
Лола дар раҳи доғи худ гум карда хезад аз замин
لاله در ره داغ خود گم کرده خیزد از زمین
Абрҳо аз даврят , афлокро чашми пуроб
ابرها از دوریت، افلاک را چشم پرآب
Барқҳо аз дайрят , айёмро чини ҷабин
برقها از دیریت، ایام را چین جبین
Даштҳо , дар боргоҳи иззатат , рӯҳо бхок
دشتها، در بارگاه عزتت، روها بخاک
Кӯҳҳо , бар даргаи қадари ту , сарҳо бар замин
کوهها، بر درگه قدر تو، سرها بر زمین
Ғунчаро аз баҳри аҳдати хандаҳо дар дили гиреҳ
غنچه را از بهر عهدت خنده ها در دل گره
Шамъро аз интизорати гиряҳо дар остин
شمع را از انتظارت گریه ها در آستین
Давр набӯд баҳри истиқболат ар уфтанд пеш
دور نبود بهر استقبالت ار افتند پیش
Раҳи навардони шҳўр , аз корвонҳои синӣн
ره نوردان شهور، از کاروانهای سنین
Гашта барро зуҳӯрат , ҳалқаи чашмии фалак
گشته بر را ظهورت، حلقه چشمی فلک
Монда чун дасти дуо бар осмони сатҳи замин
مانده چون دست دعا بر آسمان سطح زمین
Аз барои ҷустуҷӯят , шавқҳоро сад сано
از برای جستجویت، شوقها را صد ثنا
Дар фироқи рӯзгорати сабрҳоро офарин
در فراق روزگارت صبرها را آفرین
Худ ниҳон ва , пари зи файзати олимӣ чун буии машк
خود نهان و، پر ز فیضت عالمی چون بوی مشک
эй фидои хоки поят , сад ҳазорон машки чин
ای فدای خاک پایت، صد هزاران مشک چین
Ҳамчуи нури дидаҳо аз пардаи берун на қадам
همچو نور دیده ها از پرده بیرون نه قدم
эй ту нури дидаҳои аввалин ва охирин
ای تو نور دیده های اولین و آخرین
Баҳр аз ҳар мавҷ дорад мисраӣ дар шаъни ту
بحر از هر موج دارد مصرعی در شأن تو
Қатраи мо чун кунад бо мадҳат эй шоҳ гузин ? !
قطره ما چون کند با مدحت ای شاه گزین؟!
Бар наомад аз сухани корӣ ки ман михўостм
بر نیامد از سخن کاری که من میخواستم
Дасти шавқи мо ва домон хамӯшӣ баъд аз ин
دست شوق ما و دامان خموشی بعد از این
Ҳамчунон каз ҷайби шаби хуршеди тобони срзнд
همچنان کز جیب شب خورشید تابان سرزند
Ҳамчунон каз хоби нгшоинди чашми аҳли замин
همچنان کز خواب نگشایند چشم اهل زمین
Сар занад ё раби зи шарқи ғайби меҳри зоти ту
سر زند یا رب ز شرق غیب مهر ذات تو
То шавад бедори бахти шиъёни дили ҳазин
تا شود بیدار بخت شیعیان دل حزین