Дил , хонаи ист , ёди худои кадхудоӣ ӯ

دل، خانه ایست، یاد خدا کدخدای او

Сард аз муҳаббати ҳамаи гаштани ҳавоӣ ӯ

سرد از محبت همه گشتن هوای او

Сақфаши шикастагӣ ва , заминаши фитодагӣ

سقفش شکستگی و، زمینش فتادگی

Аз чори мавҷи ҳодисаи деворҳои ӯ

از چار موج حادثه دیوارهای او

Тарҳаш , баҳами баромадагӣ ; нақш , содагӣ ;

طرحش، بهم برآمدگی؛ نقش، سادگی؛

Пастии пояи рифъат ва , танагии фазоӣ ӯ

پستی پایه رفعت و، تنگی فضای او

Санг маломатаст , асоси имораташ

سنگ ملامتست، اساس عمارتش

Даст дуост конгресси арши соӣ ӯ

دست دعاست کنگره عرش سای او

Хори бадали халида буд , устувона аш

خار بدل خلیده بود، استوانه اش

Якто шудани з ҳар ду ҷаҳон , тоқҳои ӯ

یکتا شدن ز هر دو جهان، طاقهای او

Бошад таваккулаши бхдои пштбони вай

باشد توکلش بخدا پشتبان وی

Андешаи баҳри рӯзӣ , сайли фаноӣ ӯ

اندیشه بهر روزی، سیل فنای او

Нагушӯдаанд равзан ӯ , ҷузи бдоғи ишқ

نگشوده اند روزن او، جز بداغ عشق

Наниҳодаанд ҷузи бтпидни банноӣ ӯ

ننهاده اند جز بتپیدن بنای او

Пӯшидани назари зи ҷаҳон , кунҷи хилваташ

پوشیدن نظر ز جهان، کنج خلوتش

Дидани з рӯй ибрат , меҳмонсароӣ ӯ

دیدن ز روی عبرت، مهمانسرای او

Аз чокҳост , панҷараи рўшноииш

از چاکهاست، پنجره روشناییش

Аз доғҳост , боғчаи длгшоӣ ӯ

از داغهاست، باغچه دلگشای او

Фаршаши ҳарири нармӣ ва , фаррош ӯ ҳузур

فرشش حریر نرمی و، فراش او حضور

Лутфи худои ъзу ҷли муттакоӣ ӯ

لطف خدای عز و جل متکای او

Дарбон ӯст ҳайрат ва , бистари фитодагӣ

دربان اوست حیرت و، بستر فتادگی

Хошоки мосўии ҳама рафтан , сафоӣ ӯ

خاشاک ماسوی همه رفتن، صفای او

Аз марг : ҳирсу оз буд айшу сури вай

از مرگ: حرص و آز بود عیش و سور وی

Аз зодани ҳўӣ ва ҳавасҳо , азоӣ ӯ

از زادن هوی و هوسها، عزای او

Густарда хон неъмат ӯ , ҳаст мавҷи хӯн

گسترده خوان نعمت او، هست موج خون

Ҳар дар ситодаи дидаи гирёни гадоӣ ӯ

هر در ستاده دیده گریان گدای او

Аз дӯдаи адоват ва , ҷаҳласт зулматаш

از دوده عداوت و، جهلست ظلمتش

Шамъи муҳаббати омада зулмат задой ӯ

شمع محبت آمده ظلمت زدای او

Яъне муҳаббати шаҳи кунин « Муртазо »

یعنی محبت شه کونین «مرتضی »

КоФрошти дасти ҳақи илми лоФтоӣ ӯ

کافراشت دست حق علم لافتای او

Захмии зи хор хеш шудӣ моҳии замин

زخمی ز خار خویش شدی ماهی زمین

Пои сабот чун бФшрдии ливоӣ ӯ

پای ثبات چون بفشردی لوای او

Бар хари гуҳи ҳубоб , шудӣ мавҷҳо таноб

بر خر گه حباب، شدی موجها طناب

Гар ҳай задӣ бшўрши дарёи ҳавоӣ ӯ

گر هی زدی بشورش دریا هوای او

Гар ҷазб ҳимматаш накашидӣ , фурӯ шудӣ

گر جذب همتش نکشیدی، فرو شدی

Қоруни сифати зи лангари домани гадоӣ ӯ

قارون صفت ز لنگر دامن گدای او

Шамшер хасм чист ? фишурдӣ агар қадам

شمشیر خصم چیست؟ فشردی اگر قدم

Аз теғи кӯҳ боз нагаштӣ садоӣ ӯ !

از تیغ کوه باز نگشتی صدای او!

Чун съўаҳ , мепарид зи тани ҷони душманаш

چون صعوه، می پرید ز تن جان دشمنش

То бол мегушӯд уқоби ливоӣ ӯ

تا بال می گشود عقاب لوای او

Медӯхт бар муроди ду олами ҳусӯл ро

میدوخت بر مراد دو عالم حصول را

Аз шаст дил наҷуста хаданги дуоӣ ӯ

از شست دل نجسته خدنگ دعای او

Афганд номи ҳотами тайро , чу хаси бадӯр

افگند نام حاتم طی را، چو خس بدور

То мавҷи хези гашти муҳӣти атоӣ ӯ

تا موج خیز گشت محیط عطای او

Гардӣдааст нилӣ аз он чеҳраи муҳӣт

گردیده است نیلی از آن چهره محیط

Кӯ хӯрдааст силии дасти сахоӣ ӯ

کو خورده است سیلی دست سخای او

Ойӣнаҳо з шарм бирезанд оби хеш

آیینه ها ز شرم بریزند آب خویش

Гар шунаванд сӯрати аҳволи рой ӯ

گر شنوند صورت احوال رای او

Беинқиёд ӯ натавон рафт зери хок

بی انقیاد او نتوان رفت زیر خاک

Баргаштаи офтоби азин рӯ барои ӯ

برگشته آفتاب ازین رو برای او

Танҳо на зинда дошта шабро ббндгӣ

تنها نه زنده داشته شب را ببندگی

Умр дубора ёфта рӯз аз дуоӣ ӯ

عمر دوباره یافته روز از دعای او

Гандум алиф кашида бурун ояд аз замин

گندم الف کشیده برون آید از زمین

Аз рашки инки нон ҷӯин шуд ғизоӣ ӯ

از رشک اینکه نان جوین شد غذای او

Холӣ намонда арса ҳастӣ зи неъматаш

خالی نمانده عرصه هستی ز نعمتش

Чндонкаҳи об рӯй бирезади гадоӣ ӯ

چندانکه آب روی بریزد گدای او

Аз танагӣ , об дар дили гавҳар хазида аст

از تنگی، آب در دل گوهر خزیده است

Боридааст бскаҳи саҳоби атоӣ ӯ

باریده است بسکه سحاب عطای او

Дар меҳр ӯ на ҳафт замин заррагӣ кунад

در مهر او نه هفت زمین ذرگی کند

Пар гашта на фалак чу ҳубоб аз ҳавоӣ ӯ

پر گشته نه فلک چو حباب از هوای او

Маҳрӯми ҳамчуи сояи зи хуршед раҳмат аст

محروم همچو سایه ز خورشید رحمت است

Ҳаркас ки нест сояи сифат дар қафоӣ ӯ

هرکس که نیست سایه صفت در قفای او

Он сар , баланд нест , ки бар дар нсоидш

آن سر، بلند نیست، که بر در نسایدش

Он ҷон , азиз нест , ки набӯд фидоӣ ӯ

آن جان، عزیز نیست، که نبود فدای او

Дорам чунин азиз аз он ҷони хеш ро

دارم چنین عزیز از آن جان خویش را

То рӯз вопасин бидиҳам рӯнамоӣ ӯ

تا روز واپسین بدهم رونمای او

Андеша нест аз шаби диҷўр нома ам

اندیشه نیست از شب دیجور نامه ام

Дорам чу шбчроғи з дар саноӣ ӯ

دارم چو شبچراغ ز در ثنای او

Аз заҳри чашми оташи дӯзах чаҳ ғами маро ?

از زهر چشم آتش دوزخ چه غم مرا؟

Хандад биравӣ ман чу биҳишти ризоӣ ӯ !

خندد بروی من چو بهشت رضای او!

Набӯд назари бадаст касе чун садафи маро

نبود نظر بدست کسی چون صدف مرا

Чашмам чу дар параст зи оби атоӣ ӯ

چشمم چو در پر است ز آب عطای او

зи он мадҳи дигарон нсроим ки нест кас

ز آن مدح دیگران نسرایم که نیست کس

Қодири бдодн салаам , ҷузи сахоӣ ӯ

قادر بدادن صله ام، جز سخای او

Тори гусастаи исти зи қонӯни гуфтугӯ

تار گسسته ایست ز قانون گفتگو

Ҳар мисраи хушӣ ки надорад навой ӯ

هر مصرع خوشی که ندارد نوای او

Воъиз хамӯш , рӯи бгсстн ниҳода аст

واعظ خموش، رو بگسستن نهاده است

Тори сухани зи лангар дар саноӣ ӯ

تار سخن ز لنگر در ثنای او

Шуд вақти онкӣ рӯй бмҳроб дил кунам

شد وقت آنکه روی بمحراب دل کنم

Миннати бахуди гузорам ва , гӯям дуоӣ ӯ

منت بخود گذارم و، گویم دعای او

Шавқам шитоб дорад ва , кӯтоҳ мекунам

شوقم شتاب دارد و، کوتاه میکنم

Ин ним ҷони сӯхтаи бодои фидоӣ ӯ

این نیم جان سوخته بادا فدای او