Боди наврӯзӣ дигар пайғом ъушрат овараст ?
باد نوروزی دگر پیغام عشرت آورست؟
ё ҷаҳони перро ёди ҷавонӣ дар сарост ? !
یا جهان پیر را یاد جوانی در سراست؟!
Дар назар гардӣда саҳроҳо саросари кӯҳсор
در نظر گردیده صحراها سراسر کوهسار
Бскаҳ ҳар сӯи файзи тели тел бар сар якдигар аст
بسکه هر سو فیض تل تل بر سر یکدیگر است
Дар чунин фаслӣ ки кӯҳу дашт , боғи длгшост
در چنین فصلی که کوه و دشت، باغ دلگشاست
Тан диҳад ҳаркаси бзири сақф , хокаш бар сараст !
تن دهد هرکس بزیر سقف، خاکش بر سر است!
Чор девораст дигар , чори мавҷи баҳри ғам
چار دیوار است دیگر، چار موج بحر غم
Соҳили он домани саҳрои ъушрат густар аст
ساحل آن دامن صحرای عشرت گستر است
Гаштагар дил дар ғами ободи саводи шаҳри гум
گشته گر دل در غم آباد سواد شهر گم
Нест ғам , Хизри баҳораши сӯии саҳро раҳбар аст
نیست غم، خضر بهارش سوی صحرا رهبر است
Бскаҳ дорад шавқ , берун шуд брнги барг , не
بسکه دارد شوق، بیرون شد برنگ برگ، نی
Нест биҷои кӯчаи неи танг агар бар шукр аст
نیست بیجا کوچه نی تنگ اگر بر شکر است
Тани бзири сақфи гул чун сар кунад дар мавсимӣ ?
تن بزیر سقف گل چون سر کند در موسمی؟
Каз шукуфа ҳар дарахтии осмон дигараст !
کز شکوفه هر درختی آسمان دیگر است!
Сӯии саҳрои пари براردи мӯр , аз сӯрохи хеш
سوی صحرا پر برآرد مور، از سوراخ خویش
Ин дил бедасту пои токии зи мӯрон камтараст ? !
این دل بیدست و پا تاکی ز موران کمتر است؟!
Донаҳо берун дуанд аз хок ҳар сӯи мўрўш
دانه ها بیرون دوند از خاک هر سو موروش
Донаи дил , дар гули ғами монда , токӣ бе барост ? !
دانه دل، در گل غم مانده، تاکی بی براست؟!
Дар нимув , ҳар ғунчаи гули рост бо афшоне
در نمو، هر غنچه گل راست با افشانیی
Ин дил бешавқ , то кӣ мурғ бебол ва параст ? !
این دل بی شوق، تا کی مرغ بی بال و پر است؟!
Рӯзгор аз нав баҳор оварда рӯй тоза ӣӣ
روزگار از نو بهار آورده روی تازه یی
Гар ба таъзимаш , зи ҷо эй шавқи хезӣ , дар хур аст
گر به تعظیمش، ز جا ای شوق خیزی، در خور است
Ҳар насимии бодбони киштии зебо гулӣ аст
هر نسیمی بادبان کشتی زیبا گلی است
эй димоғ ар мекунӣ савдо , на ҷой лангар аст
ای دماغ ار میکنی سودا، نه جای لنگر است
Дасту рӯе тоза кун эй дили зи гирди роҳи ғам
دست و رویی تازه کن ای دل ز گرد راه غم
Чашма ӣӣ дар айни ҷӯш аз ҳар гулат чун дар барост
چشمه یی در عین جوش از هر گلت چون در براست
Бскаҳ гиряд зор бар аҳволи маҳбӯсони шаҳр
بسکه گرید زار بر احوال محبوسان شهر
Дар чаманҳо сабзаи серобро мижгон турост
در چمن ها سبزه سیراب را مژگان تراست
Баҳри таъмири харобӣҳои дай дар малики дил
بهر تعمیر خرابیهای دی در ملک دل
Аз шукуфаи доман ҳар нахли саркаш пурзар аст
از شکوفه دامن هر نخل سرکش پرزر است
То задойад занги ғами зи ойӣнаи дилҳо чаман
تا زداید زنگ غم ز آیینه دلها چمن
Мавҷҳо ҳар сӯии сайқал , обҳо сайқал гар аст
موجها هر سوی صیقل، آبها صیقل گر است
Дида равшан мекунад назораи оби равон
دیده روشن میکند نظاره آب روان
Чашми азин рӯи ғунчаро бар ҷӯй ҳар шох турост
چشم ازین رو غنچه را بر جوی هر شاخ تراست
Хайри мақдам , эй баҳори длгшо , хуб омадӣ
خیر مقدم، ای بهار دلگشا، خوب آمدی
Марҳабо , эй боди наврӯзӣ , сафоӣ дигараст !
مرحبا، ای باد نوروزی، صفای دیگر است!
Хуш тамошоеаст эй дил , хезу чашмии оби даҳ
خوش تماشایی است ای دل، خیز و چشمی آب ده
Каз насимтар равони ҷӯии баҳри бум ва барост
کز نسیم تر روان جویی بهر بوم و براست
Бод , ҳар сӯи хаймаи рангини гул бар пой кун
باد، هر سو خیمه رنگین گل بر پای کن
Абр ҳар ҷониб бисоз айшу ъушрат густар аст
ابر هر جانب بساز عیش و عشرت گستر است
Шаҳри заррин сулаймон гашта бом ва дар зи гул
شهر زرین سلیمان گشته بام و در ز گل
Кӯҳу дашт аз сабзаи сероби баҳр ахзар аст
کوه و دشت از سبزه سیراب بحر اخضر است
Ҳар гулистони равзаи фирдавс ва , ризвонаши баҳор
هر گلستان روضه فردوس و، رضوانش بهار
Ҳар ниҳоли тоза ӣӣ , ҷӯии зи об кавсар аст
هر نهال تازه یی، جویی ز آب کوثر است
Оризи субҳ аз бунафша , ҳар тарафи пурхату хол
عارض صبح از بنفشه، هر طرف پرخط و خال
Турраи шом аз шамеми гул чу машк азФр аст
طره شام از شمیم گل چو مشک اذفر است
Гашта иксўи жолаи рез ва , сӯии дигари ғунчаи соз
گشته یکسو ژاله ریز و، سوی دیگر غنچه ساز
Як ҳаво гоҳе зира созаст ва , гуҳ пайконгар аст
یک هوا گاهی زره ساز است و، گه پیکانگر است
Гиряи шабнами зи як сӯ , хандаи гули як тараф
گریه شبنم ز یک سو، خنده گل یک طرف
Ғами зи ҳайрати мондаи хушк ва , доман саҳро турост
غم ز حیرت مانده خشک و، دامن صحرا تراست
Ҳар тарафи шохи гулӣ чун соқии гули перҳан
هر طرف شاخ گلی چون ساقی گل پیرهن
Дар кафш ҳар гули шароби рангу бӯро соғар аст
در کفش هر گل شراب رنگ و بو را ساغر است
Наргис ва сунбул равад , ояд гули зард аз қафо
نرگس و سنبل رود،آید گل زرد از قفا
Навбаҳори имрӯз наққошаст ва , фардо заргар аст
نوبهار امروز نقاش است و، فردا زرگر است
Дар чаман ҳар сӯ нағалтидан биравӣ сабза ҳо
در چمن هر سو نغلتیدن بروی سبزه ها
Ҳаст равшани инки баси мушкил бар об гавҳар аст
هست روشن اینکه بس مشکل بر آب گوهر است
Оташ ҳар лола аз доғи дили оради бскаҳи зӯр
آتش هر لاله از داغ دل آرد بسکه زور
Хоки гулшан бениёз аз миннат хокистар аст
خاک گلشن بی نیاز از منت خاکستر است
Сабзи хинг навбаҳор афганда бодӣ дар димоғ
سبز خنگ نوبهار افگنده بادی در دماغ
Рокиби айёмро дар сари ҳавоӣ дигар аст
راکب ایام را در سر هوای دیگر است
Дар чунин фаслӣ ки олами дилхуш аз лутф ҳавост
در چنین فصلی که عالم دلخوش از لطف هواست
Дилхушии моро блтФи шоҳи уммат парвар аст
دلخوشی ما را بلطف شاه امت پرور است
Корвони солори уммат , онкӣ аз зулмати ҷаҳл
کاروان سالار امت، آنکه از ظلمت جهل
Ақлҳоро машъали шаръаши сӯии ҳақ раҳбар аст
عقل ها را مشعل شرعش سوی حق رهبر است
Нахли имконро фалакҳо ҷумлаи фаръ ва , ӯст асл
نخل امکان را فلک ها جمله فرع و، اوست اصل
Ҳайкали навъи башарро , халқи пов , ӯ сар аст
هیکل نوع بشر را، خلق پاو، او سر است
Дафтар ҳар миллатиро нури шаръ ӯ баёз
دفتر هر ملتی را نور شرع او بیاض
Нусха ҳар тоъатиро , роҳи дайнаш мстр аст
نسخه هر طاعتی را، راه دینش مسطر است
Лолаи зори сурхи рӯеро ҳавоӣ ӯст об
لاله زار سرخ رویی را هوای اوست آب
Бӯстони зиндагониро , влоӣ ӯ барост
بوستان زندگانی را، ولای او براست
Соя бар сари ҳимматаши нФгнди оламро , вале
سایه بر سر همتش نفگند عالم را، ولی
Олимӣ дар сояи он офтоб анвар аст
عالمی در سایه آن آفتاب انور است
Аз калом ӯ , қаламҳо ҷӯии шери маърифат
از کلام او، قلم ها جوی شیر معرفت
Аз ҳадис ӯ , варақҳо абри борон гавҳар аст
از حدیث او، ورق ها ابر باران گوهر است
Гар нахонд аз мусҳафи рухсор ӯ ҳарфии китоб
گر نخواند از مصحف رخسار او حرفی کتاب
Дар саноӣ ӯ ҳазорон назму насраш аз бар аст
در ثنای او هزاران نظم و نثرش از بر است
Бо бенонашгар з бе мағзии қалам улфат накард
با بنانش گر ز بی مغزی قلم الفت نکرد
Рӯзу шаби баҳри тадорук бар дараш мдҳтгр аст
روز و شب بهر تدارک بر درش مدحتگر است
Гар нашуд пешаши мидод аз тираи рӯзӣҳо сифед
گر نشد پیشش مداد از تیره روزیها سفید
Манишёни дафтари аҳком ӯро ёвар аст
منشیان دفتر احکام او را یاور است
Ошно бо он ҳидояти номаи ҳақ , чун нашуд
آشنا با آن هدایت نامه حق، چون نشد
Зини ҷиҳат дар номаи хатро хоки ҳасрат бар сар аст
زین جهت در نامه خط را خاک حسرت بر سر است
Сафҳа ӣӣ аз васфи халқаш , ноз бар авроқи гул
صفحه یی از وصف خلقش، ناز بر اوراق گل
Хомаро аз зикри ҳарфаш , ҳарф бо нешикар аст
خامه را از ذکر حرفش، حرف با نیشکر است
Як шаби он кӯҳи шарафи по бар сари гардуни ниҳод
یک شب آن کوه شرف پا بر سر گردون نهاد
То қиёмати осмонҳо дар арақ аз ахтар аст
تا قیامت آسمانها در عرق از اختر است
Буд мақсади ин зи миъроҷаш ки то бенанди халқ
بود مقصد این ز معراجش که تا بینند خلق
Каз замину осмонҳо рутба ӯ бар турост
کز زمین و آسمان ها رتبه او بر تراست
Бошадаш чун нисбатӣ бо гунбади пари нур ӯ
باشدش چون نسبتی با گنبد پر نور او
Зини шарофати осмони доими ҷаҳонро бар сар аст
زین شرافت آسمان دایم جهان را بر سر است
Зот покаш кард аввал дар сарой ӯ нузул
ذات پاکش کرد اول در سرای او نزول
Ин ҷаҳонро , зи он тақаддум бар ҷаҳон дигар аст
این جهان را، ز آن تقدم بر جهان دیگر است
Пеш аз он бар пас мақдам шуд , ки ҳаст ӯ пешво
پیش از آن بر پس مقدم شد، که هست او پیشوا
Сар аз он дорад шарофат бар бадан , кӯ сарвар аст
سر از آن دارد شرافت بر بدن، کو سرور است
Карда нӯш аз чашмасор нисбати илмаши кафӣ
کرده نوش از چشمه سار نسبت علمش کفی
Баҳри он зини об акнӯн ҳам лаб Аммон турост
بهر آن زین آب اکنون هم لب عمان تراست
Баҳр , ҷӯш аз илм ва , хоки ором аз ҳлмш гирифт
بحر، جوش از علم و، خاک آرام از حلمش گرفت
Зери бори миннати эҳсон ӯ , баҳр ва барост
زیر بار منت احسان او، بحر و براست
Карда гӯйӣ бар муҳӣти файз ӯ рӯзии гузор
کرده گویی بر محیط فیض او روزی گذار
Зини сабаб бар кишти олами боди борон овар аст
زین سبب بر کشت عالم باد باران آور است
Шуъларо зини ғусса бар андом афтодааст ларз
شعله را زین غصه بر اندام افتاده است لرز
Кӯи бъқбии душмани бадбахт ӯро дар хўрост
کو بعقبی دشمن بدبخت او را در خوراست
Нест ҷуз аз лутф , бар халқаши зи хашм афрӯхтан
نیست جز از لطف، بر خلقش ز خشم افروختن
Ҳаст хашмаши шуълаи шамъӣ ки мумаш анбар аст
هست خشمش شعله شمعی که مومش عنبر است
Бо афшонӣ кунад то дар риёзи неъмат ӯ
با افشانی کند تا در ریاض نعمت او
Мурғи маъниро , зи лафзу савт аз он бол ва пар аст
مرغ معنی را، ز لفظ و صوت از آن بال و پر است
Баҳри назм дар мадҳаши барда аз баси интизор
بهر نظم در مدحش برده از بس انتظار
Риштаи фикрам аҷаб набӯд , чунингар лоғар аст
رشته فکرم عجب نبود، چنین گر لاغر است
Дар биҳишти растгорӣ дидаам худро зи бас
در بهشت رستگاری دیده ام خود را ز بس
Дидаам равшани з дар мадҳати он сарвар аст
دیده ام روشن ز در مدحت آن سرور است
Чун набошад нури чашмам , ончии зод аз дили маро
چون نباشد نور چشمم، آنچه زاد از دل مرا
Хонаи зоди меҳри оли ҳазрат пайғамбар аст
خانه زاد مهر آل حضرت پیغمبر است
Нест воъизи мадҳ ӯ кори забон , ояд магар
نیست واعظ مدح او کار زبان، آید مگر
Аз забони хомшии наътӣ ки ӯро дар хур аст
از زبان خامشی نعتی که او را در خور است
Меравад калаки забон дар ҳазрат ӯ пари зиёд
میرود کلک زبان در حضرت او پر زیاد
эй адаби зудаш хабар кун кин мақом дигараст !
ای ادب زودش خبر کن کاین مقام دیگر است!
Ҳаст аз он тӯли сухан , каз шавқ меболад бахуд
هست از آن طول سخن، کز شوق می بالد بخود
Чун наболад ҳеҷ майдонӣ кро мдҳтграст ? !
چون نبالد هیچ میدانی کرا مدحتگر است؟!
Нутқ , қадре коми худ аз шаҳди наът ӯ гирифт
نطق، قدری کام خود از شهد نعت او گرفت
Гар бхомўшӣ диҳад ман баъди навбат , беҳтар аст
گر بخاموشی دهد من بعد نوبت، بهتر است
эй забон , шӯи пеши наъташи пой то сари пушти даст
ای زبان، شو پیش نعتش پای تا سر پشت دست
Маъзирати хоҳ ва , дуо кун костҷобт бар дар аст
معذرت خواه و، دعا کن کاستجابت بر در است
Боди нахли умрҳо пари бор аз ихлос ӯ
باد نخل عمرها پر بار از اخلاص او
Нахли имкон аз вуҷӯди халқ то бори оўрост
نخل امکان از وجود خلق تا بار آوراست
Боди зинати тоқи дилҳоро зи нури меҳр ӯ
باد زینت طاق دلها را ز نور مهر او
То равоқи осмонро шамсаи меҳр анвар аст
تا رواق آسمان را شمسه مهر انور است
Боди ҳукми шаръ ӯ дар дафтари айёми сабт
باد حکم شرع او در دفتر ایام ثبت
Котиби тақдир то дар пушти ин на дафтар аст
کاتب تقدیر تا در پشت این نه دفتر است
Хоки зиллат аз дар халқам макун ёрб басар
خاک ذلت از در خلقم مکن یارب بسر
Кин на сар , хок дар оли набӣ ва ҳайдар аст
کاین نه سر، خاک در آل نبی و حیدر است