Завқи бараҳнагии ақл аз тан гирифт мо ро

ذوق برهنگی عقل از تن گرفت ما را

Зон хорзори дунё доман гирифт мо ро

زان خارزار دنیا دامن گرفت ما را

Аз раҳгузори сахтӣ бар сар сифед шуд мӯ

از رهگذار سختی بر سر سفید شد مو

Дар тангнои ин кӯҳ баҳман гирифт мо ро

در تنگنای این کوه بهمن گرفت ما را

Аз хори басти дунё бо қӯт рамидан

از خار بست دنیا با قوت رمیدن

Мардонаи ҷуста будем ин тан гирифт мо ро

مردانه جسته بودیم این تن گرفت ما را

Зӯр рамидан мо аз ӯҳдаи брнёид

زور رمیدن ما از عهده برنیاید

Аз дасти халқи охир мурдан гирифт мо ро

از دست خلق آخر مردن گرفت ما را

Коҳед перии аввали ҷӯҷу з ҳастӣ мо

کاهید پیری اول جوجو ز هستی ما

Ин барқи охир аз каф хирман гирифт мо ро

این برق آخر از کف خرمن گرفت ما را

Моро ба каф чу исо доданд роҳи таҷред

ما را به کف چو عیسی دادند راه تجرید

Ин риштаи воъиз аз каф сӯзан гирифт мо ро

این رشته واعظ از کف سوزن گرفت ما را