Қавӣ шуд лоғар аз гӯшмоли ғами зи баси мо ро

قوی شد لاغر از گوشمال غم ز بس ما را

Бурун афтод чун чанг аз бадани тори нафаси мо ро

برون افتاد چون چنگ از بدن تار نفس ما را

Гулистонӣ ки бе сарви қади раъноӣ ӯ бошад

گلستانی که بی‌سرو قد رعنای او باشد

Хиёбонаши зи дилгирӣ буд чоки қафаси мо ро

خیابانش ز دلگیری بود چاک قفس ما را

Чаҳ бо кӯҳ ғамат созем ? каз баси нотавонӣ ҳо

چه با کوه غمت سازیم؟ کز بس ناتوانی‌ها

з по меафганд ҳангом баргаштани нафаси мо ро

ز پا می‌افگند هنگام برگشتن نفس ما را

Ба ойин тавозуъ дод аз пушти хамами одат

به آیین تواضع داد از پشت خمم عادت

Буд аз шайхи перии ҳақи ин таълими баси мо ро

بود از شیخ پیری حق این تعلیم بس ما را

Наҳанги нестии зини баҳри пуршӯраш ба коми худ

نهنگ نیستی زین بحر پرشورش به کام خود

Кашад моҳии сифати ҳрдм ба қуллоби нафаси мо ро

کشد ماهی‌صفت هردم به قلاب نفس ما را

Раҳоӣ нест дилро зини сеӣ қадон дигар воъиз

رهایی نیست دل را زین سهی‌قدان دگر واعظ

з ҳрсў кардаанд ин навниҳолон дар қафаси мо ро

ز هرسو کرده‌اند این نونهالان در قفس ما را