Тавон парид бар авҷи шарафи биболи адаб

توان پرید بر اوج شرف ببال ادب

Тавон нишаст ба садр аз сафи нъоли адаб

توان نشست به صدر از صف نعال ادب

Кунанд рӯ ба ту халқӣ , агар адаби дорӣ

کنند رو به تو خلقی، اگر ادب داری

к ҳаст шоҳу гадои ошиқи ҷамоли адаб

ک هست شاه و گدا عاشق جمال ادب

Кунад ба пеши сиёҳу сифеди ҳарфи ту сабз

کند به پیش سیاه و سفید حرف تو سبز

Равон шавад чу биҷавии забони зулоли адаб

روان شود چو بجوی زبان زلال ادب

Шавад фузуни зи адаби қадари кас камаш машумор

شود فزون ز ادب قدر کس کمش مشمار

Ки ҳасани халқи яке даҳ шавад зи холи адаб

که حسن خلق یکی ده شود ز خال ادب

Турост кӯси фазилати пар аз садо , лекин

تراست کوس فضیلت پر از صدا، لیکن

Садо нахезад азин кӯс бе дўоли адаб

صدا نخیزد ازین کوس بی دوال ادب

Адаб талаб кун , агар толиби камолии ту

ادب طلب کن، اگر طالب کمالی تو

Ки нест ҳеҷ камолӣ ба аз камоли адаб

که نیست هیچ کمالی به از کمال ادب

Адаби биҷавӣ агар ном нек мехоҳӣ

ادب بجوی اگر نام نیک میخواهی

Ки нест мақарии ин бонги ҷузи балоли адаб

که نیست مقری این بانگ جز بلال ادب

зи нафас беадабат , олимӣ дар озоранд

ز نفس بی ادبت، عالمی در آزارند

Сазост ин шутури мастро ъқоли адаб

سزاست این شتر مست را عقال ادب

Ба табъи халқи гуворо шудан буд воъиз

به طبع خلق گوارا شدن بود واعظ

зи боғи халқи накӯ , миваи ниҳоли адаб

ز باغ خلق نکو، میوه نهال ادب