Дар аҳди мости бскаҳи дили шодмони ғариб

در عهد ماست بسکه دل شادمان غریب

Аз гул табассумаст дарин гулистони ғариб

از گل تبسم است درین گلستان غریب

Ҳар сӯи дӯд , набинад як табъи ошно

هر سو دود، نبیند یک طبع آشنا

Кофар мабод ҳамчуи сухан дар ҷаҳони ғариб

کافر مباد همچو سخن در جهان غریب

Як тан наёфтем ки фаҳмади забони мо

یک تن نیافتیم که فهمد زبان ما

Ҳам шаҳрӣанд мардум ва , мо дар миёни ғариб

هم شهری اند مردم و، ما در میان غریب

Бар лавҳ хок гашта бхти ғубори сабт

بر لوح خاک گشته بخط غبار ثبت

Набӯд улувва тири зи афтодагони ғариб

نبود علو تیر ز افتادگان غریب

Дунёии каҷи равиш , набӯд ҷои расатон

دنیای کج روش، نبود جای راستان

Пайвастани хаданг , буд бар камони ғариб

پیوستن خدنگ، بود بر کمان غریب

Воъиз бигӯаш мардуми дунёсти ваъзи ту

واعظ بگوش مردم دنیاست وعظ تو

Чун дар диёри куфр , садои азони ғариб

چون در دیار کفر، صدای اذان غریب