Дар чанги хасми поки гуҳари эмин аз балост

در چنگ خصم پاک گهر ایمن از بلاست

Чун донаи шарор ки дар санг Асияст

چون دانه شرار که در سنگ آسیاست

Онро ки подшоҳӣ дарвешӣ орзӯаст

آن را که پادشاهی درویشی آرزوست

Бар фарқ ӯ кулоҳ намад соя ҳумост

بر فرق او کلاه نمد سایه هماست

Ҷузи хешро касе баназар дар наёвард

جز خویش را کسی بنظر در نیاورد

Худ байн касе ки нест дарин аҳд , чашми мост

خود بین کسی که نیست درین عهد، چشم ماست

Рози ниҳони мо чаҳ аҷаб гар шавад баланд ?

راز نهان ما چه عجب گر شود بلند؟

Дар кӯҳсори дарди нафас май кашӣ , садост

در کوهسار درد نفس می کشی، صداست

То дар дили оннигор бтмкин нишаста аст

تا در دل آن نگار بتمکین نشسته است

Олам агар зҷоӣ биҷунбад , дилам баҷост

عالم اگر زجای بجنبد، دلم بجاست

Дар хонаи дил , эй ғами ҷонон хуш омадӣ

در خانه دل، ای غم جانان خوش آمدی

Дар дидае ғубори раҳаш , аз ту сад сафост

در دیده ای غبار رهش، از تو صد صفاست

Бегонагони здрди ту ҳамроз ҳам шуданд

بیگانگان زدرد تو همراز هم شدند

Ҳаркас ки дидааст туро бо ман ошност

هرکس که دیده است ترا با من آشناست

Болад бхўиши рӯзи бурузами гудози тан

بالد بخویش روز بروزم گداز تن

Воъиз бибин диёри муҳаббат хуш ҳавост !

واعظ ببین دیار محبت خوش هواست!