зи рӯзгори вафои хоҳӣ ? аз ту ин аҷаб аст

ز روزگار وفا خواهی؟ از تو این عجب است

Ки дар макидан хӯни ту рӯзу шаби ду лаб аст

که در مکیدن خون تو روز و شب دو لب است

Надодааст касеро муроди днёпрст

نداده است کسی را مراد دنیاپرست

Ҳамеша шавҳари ғаддораи ҷаҳон ъзб аст

همیشه شوهر غداره جهان عزب است

Зада ҷриби сароеи бтнг ва , зини ғофил

زده جریب سرایی بتنگ و، زین غافل

Ки панҷ рӯз дигар хонаи ту даҳ ваҷаб аст

که پنج روز دگر خانه تو ده وجب است

Буд тсдқи арбоби бухл , вақти мараз

بود تصدق ارباب بخل،وقت مرض

Арақ фишонӣ ин хастагон , зи тоб таб аст

عرق فشانی این خستگان، ز تاب تب است

Чу хоки шӯ , ки насаб мерасад бхоки туро

چو خاک شو، که نسب میرسد بخاک ترا

Турои баннои сухан чун ҳамеша бар насабаст ?

ترا بنای سخن چون همیشه بر نسب است؟

зи ашки резии шамъам , чу рӯз равшан шуд

ز اشک ریزی شمعم، چو روز روشن شد

Ки оби нахли дуои файзи гиряҳои шаб аст

که آب نخل دعا فیض گریه های شب است

Ба ҳол худ биншин , каз ҷаҳон набинӣ бад

به حال خود بنشین، کز جهان نبینی بد

Шафиъи силии устод , Тифлро адаб аст

شفیع سیلی استاد، طفل را ادب است

Назари басӯии сабаб соз мекунӣ ба чаҳ рӯй ?

نظر بسوی سبب ساز میکنی به چه روی؟

Аз инки чашми ту воъиз ҳамеша бар сабаб аст

از اینکه چشم تو واعظ همیشه بر سبب است