Олимӣ чун шаҳри кӯрон аз ғубор касрат аст

عالمی چون شهر کوران از غبار کثرت است

Ҳалқаи чашмӣ ки май байнам , каманд ваҳдат аст

حلقه چشمی که می بینم، کمند وحدت است

Сари баҳри кӯтаҳи назари норади фурӯи айвони фақр

سر بهر کوته نظر نارد فرو ایوان فقر

Чашм аз он рӯи аҳли дунёро ба сӯй давлат аст

چشم از آن رو اهل دنیا را به سوی دولت است

Чун кунӣ тарки таманно , малики осоиши зи тест

چون کنی ترک تمنا، ملک آسایش ز تست

Содагӣ аз нақши худ , лавҳи тилисм роҳат аст

سادگی از نقش خود، لوح طلسم راحت است

Пардаи ғифлати броФгн , то дилат равшан шавад

پرده غفلت برافگن، تا دلت روشن شود

Равзани ин хонаи торики чашм ибрат аст

روزن این خانه تاریک چشم عبرت است

Ҷунбиши дандон , хабари зи афтодан дандон диҳад

جنبش دندان، خبر ز افتادن دندان دهد

Раъшаи перӣ бар андомат , нишон риҳлат аст

رعشه پیری بر اندامت، نشان رحلت است

Дар ҷиҳоди нафас , мардони дасту по гум ме кунанд

در جهاد نفس، مردان دست و پا گم می کنند

Ҳон науфтӣ , аз худ огаҳ бош , вақт ғайрат аст

هان نیفتی، از خود آگه باش، وقت غیرت است

Зон харидорӣ надорад гавҳари волои фақр

زان خریداری ندارد گوهر والای فقر

Кин дар дарёии раҳмат , ҳамчуи ҷон беқимат аст

کاین در دریای رحمت، همچو جان بی قیمت است

Зулмати дил бар ту оламро шаб диҷўр кард

ظلمت دل بر تو عالم را شب دیجور کرد

Чун туро ойӣнаи равшани гашт , субҳ давлат аст

چون تو را آیینه روشن گشت، صبح دولت است

Хори девор аз дуруштӣ раҳ надорад дар чаман

خار دیوار از درشتی ره ندارد در چمن

Нармии гуфтор , оби бӯстон иззат аст

نرمی گفتار، آب بوستان عزت است

Беғам ӯ кишти танҳои маро дар анҷуман

بی غم او کشت تنهایی مرا در انجمن

Гиря меояд , дило бархез , вақт суҳбат аст

گریه می آید، دلا برخیز، وقت صحبت است

Ҷузи ту воъизи ҳечкас дар анҷуман бегона нест

جز تو واعظ هیچکس در انجمن بیگانه نیست

Бо хаёлаш ҳар куҷо бехуднишинӣ , хилват аст

با خیالش هر کجا بی خودنشینی، خلوت است