Даро бахотирам эй хуррамӣ , ки ҷо ӣнҷост

درا بخاطرم ای خرمی، که جا اینجاست

Куҷо рӯй чу ғами длстон мо ӣнҷост ?

کجا روی چو غم دلستان ما اینجاست؟

Ббзми ёр , зхўди ҳам нмитўонм рафт

ببزم یار، زخود هم نمیتوانم رفت

Шикеби хастаи дилон дар фироқ то ӣнҷост

شکیب خسته دلان در فراق تا اینجاست

Чаро зи ориз чун гул ниқоб нагушойӣ

چرا ز عارض چون گل نقاب نگشایی

Турои гумон ки магари ақлу ҳуш мо ӣнҷост ?

ترا گمان که مگر عقل و هوش ما اینجاست؟

Кунад шикаст , з ҳар устихони ман фарёд

کند شکست، ز هر استخوان من فریاد

Ба сӯии дард ки : сркўчаҳ бало ӣнҷост

به سوی درد که: سرکوچه بلا اینجاست

Ба коиноти дили хешро яке кардем

به کاینات دل خویش را یکی کردیم

Баҳри дилӣ ки равад дарди ёри мо , ӣнҷост

بهر دلی که رود درد یار ما، اینجاست

Замона бо хами абрӯии қомати перон

زمانه با خم ابروی قامت پیران

Басӯии хок ишорат кунад , ки ҷо ӣнҷост

بسوی خاک اشارت کند، که جا اینجاست

Ҳаволааш з дар худ макун ба ҷой дигар

حواله اش ز در خود مکن به جای دگر

Ки хоки воъизи мискин бенаво ӣнҷост !

که خاک واعظ مسکین بینوا اینجاست!