Куҷои оқили бҳстии дил ниҳода аст

کجا عاقل بهستی دل نهاده است

Ки мо хокем ва , даврон гирдбод аст

که ما خاکیم و، دوران گردباد است

Чунин гар мешавад авқоти мо сарф

چنین گر می شود اوقات ما صرف

Ба мо ин зиндагонии ҳам зиёд аст

به ما این زندگانی هم زیاد است

Биёбӣ аз тавозуъ ҳар чаҳ хоҳӣ

بیابی از تواضع هر چه خواهی

Ки хоки по шудани хок мурод аст

که خاک پا شدن خاک مراد است

Кашад теғи забони таън бар хеш

کشد تیغ زبان طعن بر خویش

Ҷигари дорӣ ки бо худ дар ҷиҳод аст

جگر داری که با خود در جهاد است

Расӣдани теғро дар дами бмқсд

رسیدن تیغ را در دم بمقصد

зи даврӣ аз рафиқи каҷ ниҳод аст

ز دوری از رفیق کج نهاد است

Хамӯшӣ олами амн ва амонаст

خموشی عالم امن و امانست

Сухан чун дар миён омад , фасод аст

سخن چون در میان آمد، فساد است

зи баси саргаштагии печида бо мо

ز بس سرگشتگی پیچیده با ما

Насими гулшани мо , гирдбод аст

نسیم گلشن ما، گردباد است

Бахудгар дӯстӣ , душман менадуз

بخود گر دوستی، دشمن میندوز

Ки кам сад дӯст , як душман зиёд аст

که کم صد دوست، یک دشمن زیاد است

Буд харҷи забон аз кӣсаи дил

بود خرج زبان از کیسه دل

Қаламро рӯсафедӣ аз мидодаст

قلم را روسفیدی از مدادست

Набошад муштарии ҷинси ҳунар ро

نباشد مشتری جنس هنر را

Гарони қимат чу шуд коло , касод аст

گران قیمت چو شد کالا، کساد است

Нафаҳмадгар касе , нақс сухан нест

نفهمد گر کسی، نقص سخن نیست

Чаҳ ғами хатро , касегар бисўодаст ?

چه غم خط را، کسی گر بیسواد است؟

Чу во шуд ғунча , хонд дар китобаш

چو وا شد غنچه، خواند در کتابش

Ки охири бастагӣҳоро кушод аст

که آخر بستگیها را گشاد است

Ба яктое , шӯии мумтоз аз халқ

به یکتایی، شوی ممتاز از خلق

Куҷои як аз ададҳо дар ъдод аст

کجا یک از عددها در عداد است

Буд ҳарчанд ҳақ , кам гӯии воъиз

بود هرچند حق، کم گوی واعظ

Ки кам қадари ту аз ҳарф зиёд аст

که کم قدر تو از حرف زیاد است