Кадхудоеи як қалам , ранҷу ғам ва дардисар аст

کدخدایی یک قلم، رنج و غم و دردسر است

Хома то гардид соҳиби хона , бо чашм тар аст

خامه تا گردید صاحب خانه، با چشم تر است

Даст афшодани бмлку моли ин ибрати саро

دست افشاندن بملک و مال این عبرت سرا

Тоири ҷонро ба авҷи қурби ҳақ , бол ва пураст

طایر جان را به اوج قرب حق، بال و پراست

Корҳои бесаранҷомон , з худ гирад низом

کارهای بی سرانجامان، ز خود گیرد نظام

Ашки мо длхстгон , ҳам ришта ва ҳам гавҳар аст

اشک ما دلخستگان، هم رشته و هم گوهر است

Эҳтишом бенавоён , мешавад фардои падед

احتشام بی نوایان، میشود فردا پدید

Чун чароғи хонаи дарвеш , субҳ маҳшар аст

چون چراغ خانه درویش، صبح محشر است

Хонаи ойӣнаро , нуру сафо аз рафтагӣ аст

خانه آیینه را، نور و صفا از رفتگی است

Кулба бефарш , муфлисро сафоӣ дигар аст

کلبه بی فرش، مفلس را صفای دیگر است

Чашмаи ҷӯади карямон , гӯи ннозди пари бахуд

چشمه جود کریمان، گو ننازد پر بخود

Оби мо пайваста аз худ ҳамчуи ҷӯй мармар аст

آب ما پیوسته از خود همچو جوی مرمر است

Дар ҷаҳон , саргарми давлатро набошад роҳатӣ

در جهان، سرگرم دولت را نباشد راحتی

Кам нагардад дарди сар , то ин кулоҳаш бар сар аст

کم نگردد درد سر، تا این کلاهش بر سر است

Як сари мӯ то ба ҷое , кӣ ба ҷое мерисӣ ?

یک سر مو تا به جایی، کی به جایی میرسی؟

Пои роҳи мақсади озодагони тарк сараст ?

پای راه مقصد آزادگان ترک سر است؟

Покии домон агар хоҳӣ , ба берушдӣ бисоз

پاکی دامان اگر خواهی، به بی رشدی بساز

Теғро хӯнҳо ба гардан ҳар замон аз ҷавҳар аст

تیغ را خونها به گردن هر زمان از جوهر است

Дил махӯр аз вопасии чандин , ки чун нақши нигин

دل مخور از واپسی چندین، که چون نقش نگین

Ҳарки ӯ имрӯзи ӣнҷои по буд , фардо сар аст

هرکه او امروز اینجا پا بود، فردا سر است

Дар ҷаҳони ҷинси сухан беқадар аз бемасрафӣ аст

در جهان جنس سخن بی قدر از بی مصرفی است

Гар буд гӯшӣ , насиҳатҳои воъиз гавҳараст !

گر بود گوشی، نصیحت‌های واعظ گوهر است!