На шавқи мансаби ҳиндам , на завқ ҷогир аст

نه شوق منصب هندم، نه ذوق جاگیر است

Ки сайри чеҳраи сабзони ҳазор Кашмӣр аст

که سیر چهره سبزان هزار کشمیر است

Баанд сояи девори хеши хурраму шод

بهند سایه دیوار خویش خرم و شاد

Нишаста шоҳи ҷаҳонам , ғамам ҷаҳонгир аст

نشسته شاه جهانم، غمم جهانگیر است

Агар қаламрав ҳастӣ шавад пар аз душман

اگر قلمرو هستی شود پر از دشمن

Чаҳ ғам ки ҳалқаи занҷир , қалъа занҷир аст

چه غم که حلقه زنجیر، قلعه زنجیر است

Гулаши зи неъмати дидори суфра гар дорад

گلش ز نعمت دیدار سفره گر دارد

Бгоҳ ҷанги ҳам абрӯӣ ӯ бшмшир аст

بگاه جنگ هم ابروی او بشمشیر است

Шаванд хеши ду бегонаи боҳам аз резиш

شوند خویش دو بیگانه باهم از ریزش

Бдоиаҳи кӯдаки бегонаи муҳаррам аз шер аст

بدایه کودک بیگانه محرم از شیر است

Фурӯтании бхдо зӯдтар кунад наздик

فروتنی بخدا زودتر کند نزدیک

Ки зуд қатъ шавад роҳ , чун сарозер аст

که زود قطع شود راه، چون سرازیر است

Таҳияи сафари марг дар ҷавонӣ кун

تهیه سفر مرگ در جوانی کن

Ки зоду роҳилаи роҳи давр шабгир аст

که زاد و راحله راه دور شبگیر است

Гирифтаи сангу суфоли ҳаваси замини дилат

گرفته سنگ و سفال هوس زمین دلت

Аз он ниҳоли дуояти чунин замин гир аст

از آن نهال دعایت چنین زمین گیر است

Марви ббхти ҷавони Тифли сони зираи воъиз

مرو ببخت جوان طفل سان زره واعظ

Ки бахт агар чаҳ ҷавонаст , зиндагӣ пер аст

که بخت اگر چه جوان است،زندگی پیر است