Рафиқи роҳи талаб , роҳро рафиқ хуш аст

رفیق راه طلب، راه را رفیق خوش است

Ақиқи дасти дуои ашк чун ақиқ хуш аст

عقیق دست دعا اشک چون عقیق خوش است

Гули сарсабади олимии ту ва чун гул

گل سرِ سبد عالمی تو و چون گل

Сулӯк бояду некат ба як тариқ хуш аст

سلوک باید و نیکت به یک طریق خوش است

Маро ки дидаи дили ҷузи бҳсн маънӣ нест

مرا که دیدهٔ دل جز به حسن معنی نیست

Аз он лаби шаккарини нукта ӣӣ дақиқ хуш аст

از آن لب شکرین نکته‌ای دقیق خوش است

Буд агар чаҳ дуо , нест хуши зоҳли нифоқ

بود اگر چه دعا، نیست خوش ز اهل نفاق

Буд агар ҳамаи дашном аз садиқ хуш аст

بود اگر همه دشنام از صدیق خوش است

Ҳануз гулшани ҳасани ту бар сар ҷӯш аст

هنوز گلشن حسن تو بر سر جوش است

Чаҳ шуд ки себи занхдон , чӯба намад пӯшаст ?

چه شد که سیب زنخدان، چو به نمد پوش است؟

Ҳамон ниҳоли ту сари гарми ҷилва ноз аст

همان نهال تو سرگرم جلوهٔ ناز است

Агар чаҳ кокули мишкӣн , чу шамъ хомӯш аст

اگر چه کاکل مشکین، چو شمع خاموش است

Бадӯрат аз назар халқ тирборонаст

بدورت از نظر خلق تیربارانست

Аз он зи ҷавҳари хат , оризати зира пӯш аст

از آن ز جوهر خط، عارضت زره‌پوش است

Забони бастаи нигаҳбони роз дил ме бошад

زبان بسته نگهبان راز دل باشد

Ҳисори хонаи вайрон , чароғ хомӯш аст

حصار خانهٔ ویران، چراغ خاموش است

зи субҳи марг хабар медиҳад , валек туро

ز صبح مرگ خبر میدهد، ولیک ترا

Сифеди гӯйии ойӣнаи пунба гӯш аст

سفید گویی آیینه پنبهٔ گوش است

Мадори чашми иқомат агар сулаймонӣ

مدار چشم اقامت اگر سلیمانی

зи хотамӣ ки шабу рӯзи хона бар дӯш аст

ز خاتمی که شب و روز خانه بر دوش است

Ба гармии дгарони воъиз эҳтиёҷам нест

به گرمی دگران واعظ احتیاجم نیست

ки деги ман чу хам май зи хеш дар ҷӯш аст

ک دیگ من چو خم می ز خویش در جوش است