Баради зи маҷлиси мо файзи онкӣ хомӯш аст

برد ز مجلس ما فیض آنکه خاموش است

Забон буд чу фурӯшанда , муштарӣ гӯш аст

زبان بود چو فروشنده، مشتری گوش است

Биравӣ дил дар файзаст лаби фурӯ бастан

بروی دل در فیض است لب فرو بستن

Чароғи хонаи ботини забон хомӯш аст

چراغ خانه باطن زبان خاموش است

Мабош чини бҷбин ва , ҳрончаҳ хоҳӣ бош

مباش چین بجبین و، هرآنچه خواهی باش

Ки бар уюби ту рӯй кушода рӯй пӯш аст

که بر عیوب تو روی گشاده روی پوش است

Дилаши зи банди ғами рӯзгор озод аст

دلش ز بند غم روزگار آزاد است

Ҳронкаҳ аз хами зулфи ту ҳалқа бар гӯш аст

هرآنکه از خم زلف تو حلقه بر گوش است

Чу дар сарой ту бошанд дардмандони фарш

چو در سرای تو باشند دردمندان فرش

Чаҳ ғами зи махмалу дебо агар на мафруш аст

چه غم ز مخمل و دیبا اگر نه مفروش است

Хати саодатат аз лавҳи ҷабҳа пайдо нест

خط سعادتت از لوح جبهه پیدا نیست

зи машқи саҷдаи дарҳо зи бскаҳ мағшуш аст

ز مشق سجده درها ز بسکه مغشوش است

Бшўри мо чаҳ кунад , ҳарфи пучи носеҳи мо ?

بشور ما چه کند، حرف پوچ ناصح ما؟

Ки раҳи бахси надиҳади чашма ӣӣ ки дар ҷӯш аст

که ره بخس ندهد چشمه یی که در جوش است

Куҷост лоиқ дар гӯш ? варна воъиз ро

کجاست لایق در گوش؟ ورنه واعظ را

Фароед суханони ҷумлаи лоиқ гӯш аст

فراید سخنان جمله لایق گوش است