Гирдбод аз худнамое , рӯзи вшби пои дрглст

گردباد از خودنمایی، روز وشب پا درگلست

Ҷодаро зи афтодагии сар дар канор манзил аст

جاده را ز افتادگی سر در کنار منزل است

Барги гул аз хоксорӣ гашта худ сар дар чаман

برگ گل از خاکساری گشته خود سر در چمن

Дар биёбони хорбн , аз саркашии по дар гул аст

در بیابان خاربن، از سرکشی پا در گل است

Бскаҳи тӯмори сухани печида дар дил монда аст

بسکه طومار سخن پیچیده در دل مانده است

То раҳо гардӣда аз дасти забонам , дар дил аст

تا رها گردیده از دست زبانم، در دل است

Кофарамгар дар ду олами ғайр ӯ дорам касе

کافرم گر در دو عالم غیر او دارم کسی

Дар қиёмат ӯст хўнхўоҳм ки ӣнҷо қотил аст

در قیامت اوست خونخواهم که اینجا قاتل است

Чун кунам бо даврии ҷонон ? ки дар базмӣ ки ӯст

چون کنم با دوری جانان؟ که در بزمی که اوست

Рангро аз чеҳраи ошиқ паридан мушкил аст

رنگ را از چهره عاشق پریدن مشکل است

Дили з худ бурдор воъиз чун қад аз перӣ хамед

دل ز خود بردار واعظ چون قد از پیری خمید

Рахти берун бар , ки девори бадани хуш моил аст

رخت بیرون بر، که دیوار بدن خوش مایل است