Бо гадо халқ кун , дасти сахое дирам аст

با گدا خلق کن، دست سخایی درم است

Ханда дар рӯ , бадали гиряи абр карам аст

خنده در رو، بدل گریه ابر کرم است

Нашавад соҳиби худро нарасонад ба ҷазо

نشود صاحب خود را نرساند به جزا

Зулмро одил агар кас нишморад ситам аст

ظلم را عادل اگر کس نشمارد ستم است

Маҳв аз сафҳаи гетӣ шудаи имрӯзи сухан

محو از صفحه گیتی شده امروز سخن

Онкии гуҳи ҳарф сухан мезанад акнӯн қалам аст

آنکه گه حرف سخن میزند اکنون قلم است