Бе фикри ту , нопоки дил аз лавс ҷаҳон аст

بی فکر تو، ناپاک دل از لوث جهان است

Бе зикри ту , дили хона беоб ва равон аст

بی ذکر تو، دل خانه بی آب و روان است

Аз мо сухани холу хати имрӯз буд зишт

از ما سخن خال و خط امروز بود زشت

Ҳарфи гули рухсор , гули шамъ забон аст

حرف گل رخسار، گل شمع زبان است

Бархез ки омад ба сарати марги сбкхиз

برخیز که آمد به سرت مرگ سبکخیز

Ҳарчанд ки бар хотирати ин ҳарф гарон аст

هرچند که بر خاطرت این حرف گران است

Ҷуз фитна назояд чу забон шуд бсхни ҷуфт

جز فتنه نزاید چو زبان شد بسخن جفت

Шӯру шари олами ҳамаи фарзанд забон аст

شور و شر عالم همه فرزند زبان است