Фикри он мӯии миёнам , бас ки дар коҳидн аст

فکر آن موی میانم، بس که در کاهیدن است

Ҷисм бар тори нафас , чун риштае бар сӯзан аст

جسم بر تار نفس، چون رشته‌ای بر سوزن است

Пеши рӯят , бас ки дорад изтироб сӯхтан

پیش رویت، بس که دارد اضطراب سوختن

Шамъро аз риштаи ҷон , хор дар пероҳан аст

شمع را از رشته جان، خار در پیراهن است

Ишқ меболад бахуд аз изтироби ошиқон

عشق میبالد بخود از اضطراب عاشقان

Оташи дилҳои пурхӯнро тапидан доман аст

آتش دلهای پرخون را تپیدن دامن است

Обгирӣ мекунад шамшерро соҳиби ҳунар

آبگیری میکند شمشیر را صاحب هنر

Дар дили шабҳо , дуо бегиря , теғ оҳан аст

در دل شبها، دعا بی گریه، تیغ آهن است

Боғ ва бустон нест ҳоҷати булбулони шавқ ро

باغ و بستان نیست حاجت بلبلان شوق را

Ҳркҷо нолад , ба ёдаши воъизи мо гулшан аст

هرکجا نالد، به یادش واعظ ما گلشن است