зи бскаҳи қӯти ҷазби нигоҳ бо он рӯаст

ز بسکه قوت جذب نگاه با آن روست

Баҳр ки ҳарфи занам , рӯй гуфту гӯ бо ӯст

بهر که حرف زنم، روی گفت و گو با اوست

Гараш буд назарӣ , бо сегон даргаи хеш

گرش بود نظری، با سگان درگه خویش

Нгнҷдм дигар аз шавқ , устихон дар пӯст

نگنجدم دگر از شوق، استخوان در پوست

Баннои ҳасани зи аввал ниҳода анд биноз

بنای حسن ز اول نهاده اند بناز

Ба санги сахти дилии пои тоқ он абрӯаст

به سنگ سخت دلی پای طاق آن ابروست

Чу коса ӣӣ ки нависанд ҳафт салом дар он

چو کاسه یی که نویسند هفت سلام در آن

зи заъфарони рухами нақш коса зонуаст

ز زعفران رخم نقش کاسه زانوست

Ғам аз дурӯеи абнои рӯзгори мадор

غم از دورویی ابنای روزگار مدار

Ки панҷ рӯз дигар корҳо ҳамаи икрўст

که پنج روز دگر کارها همه یکروست

зи ноз , бскаҳи гиреҳи зи абрӯаш ҷудо нашавад

ز ناز، بسکه گره ز ابروش جدا نشود

Шавад хаёл ки , холаш бгўшаҳ абрӯаст

شود خیال که، خالش بگوشه ابروست

Нмитўон шудан аз фикри наргисаши берун

نمیتوان شدن از فکر نرگسش بیرون

Хаёли чашми фусуни сози он парӣ ҷодӯаст

خیال چشم فسون ساز آن پری جادوست

Хамӯш бош , ки гӯши замона кам шунавост

خموش باش، که گوش زمانه کم شنواست

Агарчӣ воъизи калаки ту ҳам басии пргўст

اگرچه واعظ کلک تو هم بسی پرگوست