Ояд чу марг ҳастӣ пер ва ҷавон якеаст

آید چو مرگ هستی پیر و جوان یکیست

Дар пеши барқ , сабзатар бо хазон якеаст

در پیش برق، سبزه تر با خزان یکیست

Аз ҳечкас , биҷузи дўзбонӣ надида ем

از هیچکس، بجز دوزبانی ندیده ایم

Халқи замонаро ҳамаи гӯйӣ забон якеаст

خلق زمانه را همه گویی زبان یکیست

Манъами зи ҳоли мардум бебарг ғофил аст

منعم ز حال مردم بی برگ غافل است

Дар пеши сарв , фасли баҳор ва хазон якеаст

در پیش سرو، فصل بهار و خزان یکیست

Фарқи ҳунари з беҳунарӣ , қадрдон кунад

فرق هنر ز بی هنری، قدردان کند

Мизон чу нест , қадари сабк бо гарон якеаст

میزان چو نیست، قدر سبک با گران یکیست

Ганди димоғи орад , агар истади ду рӯз

گند دماغ آرد، اگر ایستد دو روز

Моли ҷаҳони фонӣу об равон якеаст

مال جهان فانی و آب روان یکیست

Як дард буд , дар дили маҷнӯну кӯҳкан

یک درد بود، در دل مجنون و کوهکن

Гар нусха ҳо ҷудост , вале достон якеаст

گر نسخه ها جداست، ولی داستان یکیست

Он кард бо ман ӯ , ки ба парвона кард шамъ

آن کرد با من او، که به پروانه کرد شمع

Хубони шаҳрро ҳамаи гӯйӣ забон якеаст

خوبان شهر را همه گویی زبان یکیست

Воъизи чароғи маҳфили дилҳо каломи мост

واعظ چراغ محفل دلها کلام ماست

Зони рӯ ки бо забони дили мо шамъ сон якеаст

زآن رو که با زبان دل ما شمع سان یکیست