Шод аз ғайрат надидам хотири ношод ро

شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را

Ҷилва то дар бар кашид он қомати шамшод ро

جلوه تا در بر کشید آن قامت شمشاد را

Хурдсолии тира рӯзам кард каз тобандагӣ

خردسالی تیره روزم کرد کز تابندگی

Панҷа хуршед созад силии устод ро

پنجه خورشید سازد سیلی استاد را

Зинда маъшӯқ мебошанд аз баси ошиқон

زنده معشوق می باشند از بس عاشقان

Нақши ширин зинда дорад шӯҳрати Фарҳод ро

نقش شیرین زنده دارد شهرت فرهاد را

Нарми хуӣ пеша кун каз чини ҷавҳар пок кард

نرم خویی پیشه کن کز چین جوهر پاک کرد

Сайқал аз ҳамвории худ ҷабҳаи фӯлод ро

صیقل از همواری خود جبهه فولاد را

Ғайр ғмхўорӣ наёяд ҳаргиз аз озодагон

غیر غمخواری نیاید هرگز از آزادگان

Шона гардад , аррагар бар сар наҳй шамшод ро

شانه گردد، اره گر بر سر نهی شمشاد را

Ҳарфи воъиз чун кунад дар ман асар ? каз рӯй сахт

حرف واعظ چون کند در من اثر؟ کز روی سخت

Борҳо кардам адабҳо силии устодро ?

بارها کردم ادب‌ها سیلی استاد را؟