На ман нмирўми он шӯхро бабри густох

نه من نمیروم آن شوخ را ببر گستاخ

Ки ҳам нмирўд аз ман бова хабари густох

که هم نمیرود از من باو خبر گستاخ

Куҷои зи ҳоли дилам бо хабар шавад шухӣ

کجا ز حال دلم با خبر شود شوخی

Ки нола ам накунад дар дилаши асари густох

که ناله ام نکند در دلش اثر گستاخ

зи саҷда дар ӯ сарфароз то шуда аст

ز سجده در او سرفراز تا شده است

Нмизнми зи ғамаши дасти худ басари густох

نمیزنم ز غمش دست خود بسر گستاخ

Аз он замон ки қадамгоҳи хок дарга ӯст

از آن زمان که قدمگاه خاک درگه اوست

Сиришк по нагузорад бичишамтар густох

سرشک پا نگذارد بچشم تر گستاخ

Бахотирӣ ки туе , чун бхўиш боз ояд ?

بخاطری که تویی، چون بخویش باز آید؟

Ба пеши ёди ту дил нест ин қадари густох

به پیش یاد تو دل نیست این قدر گستاخ

зи ҷаъди зулфи ту ҳар тори мӯӣ дар тобӣ аст

ز جعد زلف تو هر تار موی در تابی است

зи шарми инки гузашт аз бар камари густох

ز شرم اینکه گذشت از بر کمر گستاخ

Шудааст аз ғам ӯ то фазоӣ ҳастӣ пар

شده است از غم او تا فضای هستی پر

зи санг по нагузорад буруни шарари густох

ز سنگ پا نگذارد برون شرر گستاخ

На ончунон дили воъизи далер ва беадаб аст

نه آنچنان دل واعظ دلیر و بی ادب است

Ки боғам ту кунад даст дар камари густох ?

که باغم تو کند دست در کمر گستاخ؟