Чун бҳлаҳи бсиди дилами он масти برارد

چون بهله بصید دلم آن مست برآرد

Неи бҳлаҳ , бтороҷи ҷаҳони дасти برارد

نی بهله، بتاراج جهان دست برآرد

Дар хонаи он чашм нигоҳаш мутаворӣаст

در خانه آن چشم نگاهش متواریست

Ин хӯнии дилро ки аз он басти برارد

این خونی دل را که از آن بست برآرد

Ҳрдм ки зи роҳаши баради ойӣнаи бахона

هردم که ز راهش برد آیینه بخانه

Аз бодаи дидор , сияҳи масти برارد

از باده دیدار، سیه مست برآرد

Чун буии гули он шӯх чу аз парда барояд

چون بوی گل آن شوخ چو از پرده برآید

Ҳар роз ки дар парда дил ҳаст برارد

هر راز که در پرده دل هست برآرد

Золими бастами даст бароварда натарсад

ظالم بستم دست برآورده نترسد

Мазлӯми ҳам охири бдъои дасти برارد ?

مظلوم هم آخر بدعا دست برآرد؟

Воъиз чу хасу хор , сбкборими охир

واعظ چو خس و خار، سبکباریم آخر

Зини қулзуми хунхор гумон ҳаст برارد

زین قلزم خونخوار گمان هست برآرد