Тоби Рахш , моҳ ва офтоб надорад
تاب رخش، ماه و آفتاب ندارد
Бе сабаби ин чархи печ ва тоб надорад
بی سبب این چرخ پیچ و تاب ندارد
Чеҳраи гулгунаи дор об надорад
چهره گلگونه دار آب ندارد
Зонкаҳи гули оташӣ гулоб надорад
زآنکه گل آتشی گلاب ندارد
Нома пуршукӯҳ ам надошт ҷавобӣ
نامه پرشکوه ام نداشت جوابی
Буд баҷо , « ҳарфи ҳақ ҷавоб надорад »
بود بجا، «حرف حق جواب ندارد»
Аз дилами афтодаи ахгараш ба гиребон
از دلم افتاده اخگرش به گریبان
Бе сабаби он зулфи печ ва тоб надорад
بی سبب آن زلف پیچ و تاب ندارد
Нест биҷузи ҳарфи дӯст бар варақи дил
نیست بجز حرف دوست بر ورق دل
Дафтари ойӣнаи фасл ва боб надорад
دفتر آیینه فصل و باب ندارد
Сохтагӣ дар ниҳоди машраб мо нест
ساختگی در نهاد مشرب ما نیست
Вусъати саҳрои мо , сроб надорад
وسعت صحرای ما، سرآب ندارد
Як нафасаст аз ту то диёри адами роҳ
یک نفس است از تو تا دیار عدم راه
Ин қадар эй зиндагӣ шитоб надорад
این قدر ای زندگی شتاب ندارد
Ҳарфи ғаму шодяти з дафтар ҳастӣ
حرف غم و شادیت ز دفتر هستی
Як суханаст , оре интихоб надорад
یک سخن است، آری انتخاب ندارد
Такя биравӣ ҳаср низ тавон зад
تکیه بروی حصر نیز توان زد
Хонаи ?ут ар фарш моҳтоб надорад
خانه ات ار فرش ماهتاب ندارد
Роҳати дасти тиҳӣ , завол набинад
راحت دست تهی، زوال نبیند
Сояи ин бед , офтоб надорад
سایه این بید، آفتاب ندارد
Чанд мау соли умри хеши шуморӣ
چند مه و سال عمر خویش شماری
Ин дўсаҳи рӯзи ин қадар ҳисоб надорад
این دوسه روز این قدر حساب ندارد
Қисса воъиз бихон зи сафҳаи рангаш
قصه واعظ بخوان ز صفحه رنگش
Ҳарфи хмўшисти ин , китоб надорад
حرف خموشیست این، کتاب ندارد