Субҳ месозад шаби ман чашми гўҳрпош ро

صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را

Бор хотир нест ҳаргизи рӯзи ман хафоаш ро

بار خاطر نیست هرگز روز من خفاش را

Ноқабӯлии он қадар дорам ки бар тасвири ман

ناقبولی آن قدر دارم که بر تصویر من

Хат бутлон нест ҳар мӯии қалами наққош ро

خط بطلان نیست هر موی قلم نقاش را

Чашми душман , равшан аз рӯзи сиёҳ ман шавад

چشم دشمن، روشن از روز سیاه من شود

Зулмати шаб серума бошад дидаи хафоаш ро

ظلمت شب سرمه باشد دیده خفاش را

Гар бахшами он тундхуи домани з мо ифшоанд ва рафт

گر بخشم آن تندخو دامن ز ما افشاند و رفت

Муддаои доман задан буд оташи савдоаш ро

مدعا دامن زدن بود آتش سوداش را

Воъизи мо чашм то во кард аз ғайри ту баст

واعظ ما چشم تا وا کرد از غیر تو بست

Ин чунин бояд бинозам дидаи биноаш ро

این چنین باید بنازم دیده بیناش را