Сарсари оҳами чароғи рӯзро хомӯш кард

صرصر آهم چراغ روز را خاموش کرد

Мавҷи ашкам , осмонро ҳалқаҳо дар гӯш кард

موج اشکم، آسمان را حلقه ها در گوش کرد

Пунбаи овози ҷарасро кам зи санг серума нест

پنبه آواز جرس را کم ز سنگ سرمه نیست

Ҳарзаи нолонро ба нармӣ метавон хомӯш кард

هرزه نالان را به نرمی میتوان خاموش کرد

Ишқ то вокрд дар майхонаи файзи туро

عشق تا واکرد در میخانه فیض ترا

Навбаҳор аз ғунчаи гулбунро сабу бар дӯш кард

نوبهار از غنچه گلبن را سبو بر دوش کرد

Дар ҷаҳони ҳаркас ба талхӣ зиндагонӣ карда аст

در جهان هرکس به تلخی زندگانی کرده است

Заҳри мурданро босонӣ тавонад нӯш кард

زهر مردن را بآسانی تواند نوش کرد

Гарми рӯйонро чаҳ парво аз тарӣҳои аду ?

گرم رویان را چه پروا از تریهای عدو؟

Оташи гулро ба шабнам кӣ тавон хомӯш кард ?

آتش گل را به شبنم کی توان خاموش کرد؟

Тири борони ҳаводиси воъизи длхстаҳ ро

تیر باران حوادث واعظ دلخسته را

Дар ҷаҳон аз хирқаи сад пораи ҷавшан пӯш кард

در جهان از خرقه صد پاره جوشن پوش کرد