Бе ниёзии соқӣ аз мино бурун ме оварад

بی‌نیازی ساقی از مینا برون می‌آورد

Кӯи сухани зони лаъли шкрхо бурун ме оварад

کو سخن زآن لعل شکرخا برون می‌آورد

Фаҷри печади бас ки бар худ аз тулӯъи субҳ ҳо

فجر پیچد بس که بر خود از طلوع صبح‌ها

Риштаи пиндории магар аз по бурун ме оварад

رشته پنداری مگر از پا برون می‌آورد

Нест роҳи ишқ ӯро манзилии ғайр аз ҷунун

نیست راه عشق او را منزلی غیر از جنون

Кӯчаи зулфаши сар аз саҳро бурун ме оварад

کوچه زلفش سر از صحرا برون می‌آورد

Поки шӯ то муҳаррами хубони шӯй , бингар ки об

پاک شو تا محرم خوبان شوی، بنگر که آب

Чун сар аз пероҳани гулҳо бурун ме оварад

چون سر از پیراهن گل‌ها برون می‌آورد

намекунад чун субҳи худро ршиноси олимӣ

می‌کند چون صبح خود را روشناس عالمی

Ҳаркии сар аз олами савдо бурун ме оварад

هرکه سر از عالم سودا برون می‌آورد

Чун ҳубоб аз саркашии бодӣ ки дорӣ дар димоғ

چون حباب از سرکشی بادی که داری در دماغ

Сарсари марг аз сарати фардо бурун ме оварад

صرصر مرگ از سرت فردا برون می‌آورد

Орифон , бепарда кӣ гӯйанд рози дил ба ҳам ?

عارفان، بی‌پرده کی گویند راز دل به هم؟

Бо садафи гавҳари сар аз дарё бурун ме оварад

با صدف گوهر سر از دریا برون می‌آورد

Сайри гулзори ҷаҳони воъиз ба чашми эътибор

سیر گلزار جهان واعظ به چشم اعتبار

Аҳли дилро аз ғами дунё бурун ме оварад

اهل دل را از غم دنیا برون می‌آورد