Меравад фикри ҷаҳонам , ки з кор андозад

میرود فکر جهانم، که ز کار اندازد

Магари ин бори зи дӯшами ғам ёр андозад

مگر این بار ز دوشم غم یار اندازد

Дил ки беишқ шуд , аз раҳмати ҳақ давр шавад

دل که بی عشق شد، از رحمت حق دور شود

Мурдаро муваҷҷаҳи дарё , бкнор андозад

مرده را موجه دریا، بکنار اندازد

Натавонам нафасии зиндаи бимонам бе ӯ

نتوانم نفسی زنده بمانم بی او

Агар он шуълаи бадӯрам чу шарор андозад

اگر آن شعله بدورم چو شرار اندازد

Кори хуршед ҷҳонтоб кунад бо шабнам

کار خورشید جهانتاب کند با شبنم

Бар сари он соя ки нахли қад ёр андозад

بر سر آن سایه که نخل قد یار اندازد

Нест осоиши тан , дар сафар рафтани дил

نیست آسایش تن، در سفر رفتن دل

Ишқро қофила ӣӣ нест ки бор андозад

عشق را قافله یی نیست که بار اندازد

Дили сияҳи масти ҷавонӣ шудаи воъиз , шояд

دل سیه مست جوانی شده واعظ، شاید

Субҳи перяши азин мебхмор андозад !

صبح پیریش ازین می بخمار اندازد!