Бшўқи он гули ориз , маро бо хор хуш бошад

بشوق آن گل عارض، مرا با خار خوش باشد

Биёади лаъл ӯ , бо ашк чун гулнор хуш бошад

بیاد لعل او، با اشک چون گلنار خوش باشد

Бетон ҳар раги марои шох гулӣ гардӣда аз доғат

بتن هر رگ مرا شاخ گلی گردیده از داغت

Агар дории димоғи сайри ин гулзор , хуш бошад

اگر داری دماغ سیر این گلزار، خوش باشد

Гирифт аз ориз ӯ парда , зу сри сри оҳам

گرفت از عارض او پرده، زو صر صر آهم

Агар эй дидаи дории тоқати дидор хуш бошад

اگر ای دیده داری طاقت دیدار خوش باشد

Набошад худ фурӯашонро бғир аз рӯй бозорӣ

نباشد خود فروشان را بغیر از روی بازاری

Аз он моро барандон таҳи бозор хуш бошад

از آن ما را برندان ته بازار خوش باشد

Ғам ӯ ҳркҷо бошад , ғами дунёи наёбади раҳ

غم او هرکجا باشد، غم دنیا نیابد ره

Ки ҳар нохуш ки бошад , бо ғами он ёр хуш бошад

که هر ناخوش که باشد، با غم آن یار خوش باشد

Тани урён , зи ашки оташин пӯшида шуд мо ро

تن عریان، ز اشک آتشین پوشیده شد ما را

Фақиронро зи ишқ , ин халъати зари тор хуш бошад

فقیران را ز عشق، این خلعت زر تار خوش باشد

Бидиҳ худро биор ва , коми дили бустони азуи воъиз

بده خود را بیار و، کام دل بستان ازو واعظ

Ки пеши худ набӯдан , пеши он дилдор хуш бошад

که پیش خود نبودن، پیش آن دلدار خوش باشد